Authors Posts by Milou van Engeland

Milou van Engeland

494 BERICHTEN 0 reacties
Milou van Engeland verzorgt een of twee dagen per week de webredactie van de Hoefslag. Daarnaast werkt ze als stalamazone op een springstal, heeft ze twee wedstrijdpaarden en volgt ze de deeltijdstudie Commerciële Economie.

0 12529
Jill Huijbregts - Eventz Zamacho Z
Jill Huijbregts - Eventz Zamacho Z NK Dressuur 2017 © DigiShots

Begin dit jaar trof Jill Huijbregts bij haar Grand Prix-paard Zamacho bulten aan op zijn lichaam. Het bleek om lymfomen te gaan. Inmiddels is de ruin met pensioen en vorige week is hij verhuisd naar een paddock paradise.

Zamacho

Huijbregts kreeg de Rousseau-zoon op stal toen hij vier jaar was en de amazone net van de pony’s af kwam. Ze leidde de ruin zelf op tot Grand Prix-niveau en samen boekten ze vele successen. Begin dit jaar bleek Zamacho lymfomen te hebben, een vorm van kanker. Hij lijdt aan de minst snel groeiende variant. In juni besloot Huijbregts de behandeling van Zamacho te staken en hem zijn pensioen te gunnen. Hij is nu verhuisd van een sportstal naar een paddock paradise.

Niks meer aan doen

Zamacho heeft grote bulten op zijn lichaam, waar hij echter helemaal niet gevoelig op is. “Hij blijft natuurlijk gewoon van ons, maar dit voelt heel raar”, vertelt Huijbregts in een video op YouTube. “Ik heb dit nog nooit gezien bij een paard, maar de dierenartsen ook niet. We kunnen er niet meer aan doen dan we tot nu toe hebben geprobeerd.”

Niets beters te vinden

Zamacho gaat in het Brabantse Esbeek met pensioen. “Dat is een half uurtje van ons vandaan. Het is een paddock paradise, paarden kunnen zelf kiezen waar ze willen gaan staan en hebben bijvoorbeeld verschillende drinkplekken en schuilplaatsen. Ze staan in een groep van 29 paarden en aan alles is gedacht. Macho houdt er niet van om alleen op stal te staan, nu mag hij voor altijd lekker bij de andere paarden naar buiten. We zijn daar een paar dagen geleden gaan kijken, toen hebben we een rondleiding gekregen. Ik denk niet dat we iets beters hadden kunnen vinden voor Macho, maar het is wel een dubbel gevoel om hem weg te brengen.”

Bizar fijn

In de video is te zien hoe Zamacho kennis maakt met één ander paard, en daarna bij de andere paarden in de groep wordt gelaten. “Hij blijft voorlopig nog in de nacht op stal zodat hij even kan wennen. In de winter kijken ze naar het paard, dan gaat hij of de loopstal in of ’s nachts alleen op stal. Dit zodat alle paarden ’s nachts in het stro kunnen liggen, ook de dominante en juist minder dominante paarden. Alles waar wij niet zo veel verstand van hebben, daar hebben ze daar heel goed over nagedacht. We gaan hier echt voor de ontspanning heen. De paarden zijn zo rustig en blij, echt bizar fijn om te zien.”

Bron: Hoefslag/YouTube

0 457
cornelissen
Adelinde Cornelissen - Zephyr CDI3* Compiegne 2018 © DigiShots

Het Kennis en Promotie Platform Fries dressuurpaard (K&PP) heeft een internationaal jurycorps bereid gevonden te komen jureren tijdens de Europese Kampioenschappen voor Friese paarden. Een van de juryleden die de jonge paarden zal beoordelen is Adelinde Cornelissen.

Jonge paarden

Het EK Friese paarden zal van 11 tot en met 13 oktober bij Stoeterij Bommelsteyn in Haskerhorne plaatsvinden. Op vrijdag zal Olympisch amazone Adelinde Cornelissen de jonge paarden, van vier, vijf, zes en zeven jaar, komen beoordelen. Voor deze klassen heeft de organisatie dit jaar ook een kleine finale georganiseerd, vooral om buitenlandse combinaties de gelegenheid te geven een tweede proef te rijden. Deze kleine finale zal zaterdagmiddag plaatsvinden. Momenteel zijn er al aanmeldingen binnen uit Duitsland, België, Noorwegen, Denemarken, Frankrijk en Italië.

Internationale juryleden

Vanuit België komen de juryleden Dominique Remanque en Gaston Croonen. Daarnaast zijn de Nederlandse internationale juryleden Ellen van de Berg en Adriaan Hamoen aanwezig. Zaterdag worden de subtoprubrieken verreden, met een finale op zondag met een kür op muziek. Alle Zware Tour-ruiters rijden een kür, waarbij het publiek op beide dagen kan plaatsnemen op bankjes naast de rijbaan.

Bron: Phryso

0 1077
koets paard en wagen

Er zijn gisteren twee ongelukken gebeurd met een paard en wagen. In Noord-Brabant kwamen een paard en wagen in botsing met een lijnbus. In Limburg sloeg een paard op hol en raakte in de sloot.

Lijnbus

Dinsdagmiddag is in Hedikhuizen een lijnbus op een paard met wagen gebotst. De twee personen op de wagen zijn met onbekende verwondingen naar het ziekenhuis vervoerd. Het paard kwam er goed vanaf en kwam met de schrik vrij. De Bravo lijnbus raakte beschadigd en kon niet verder rijden. Hoe het verkeersongeval heeft kunnen gebeuren is niet bekend.

Sloot

Dinsdagochtend is in Weert een vrouw gewond geraakt door een op hol geslagen paard. Het paard belandde met de wagen in de sloot. Het paard sloeg door onbekende oorzaak op hol, in de wagen zaten twee personen. Een vrouw raakte gewond aan haar been en is overgebracht naar het ziekenhuis. De andere inzittende bleef ongedeerd. Ook het paard bleef ongedeerd, deze is door buurtbewoners uit de sloot gehaald en opgevangen.

Bron: Omroep Brabant/Limburger

0 17312
Wesley Candt

31 juli is er een vonnis uitgesproken in een zaak tegen de veelbesproken Maureen Lamers – Meereboer van Marestables. Jan Hendrik Meijerink werd in het gelijk gesteld en Lamers – Meereboer werd bij verstek veroordeeld. Vorige week maakte Lamers – Meereboer bekend dat zijn in verzet gaat tegen het vonnis.

Verkoop

Jan Hendrik Meijerink en zijn vrouw zijn Nederlanders die zijn geëmigreerd naar Hongarije. In 2016 nemen ze de beslissing om een deel van hun paardenbestand te verkopen. Ze brengen in eerste instantie drie Lippizaners naar Marestables. Meijerink betaalde Lamers in totaal 750 euro per maand voor deze drie paarden. In april 2017 besluiten ze nog drie Friese paarden naar Marestables te brengen voor de verkoop. Lamers krijgt één van de Lippizaners in eigendom en verrekent dit met het stalgeld van de Friese paarden. Meijerink is Lamers voor de Friese paarden geen stalgeld verschuldigd.

Telkens iets aan de hand

“April 2017 hebben we de Friezen zelf naar haar toe gebracht”, vertelt Meijerink. “Toen was alleen de oude Lippizaner er nog, die ze van ons had overgenomen. Ze vertelde dat de andere paarden net verkocht waren. Het werd een eindeloos verhaal, de paarden waren telkens verkocht, dan ging het weer niet door. Als we langs wilden komen, dan was er ook telkens iets aan de hand waardoor dat niet kon. Uiteindelijk heb ik via Facebook de Friese paarden opgespoord, de ene was in 2017 verkocht en de andere juli 2018. Maureen Lamers zei dat ze eind 2018 nog steeds niet verkocht waren.”

Betaling blijft uit

Meijerink heeft voor de twee verkochte Lippizaners 4000 euro per paard ontvangen. Er is echter nooit een rekening getoond of verantwoording afgelegd waaruit blijkt dat dit het daadwerkelijke bedrag is waarvoor de paarden zijn verkocht. Betaling van de Friese paarden en daarbij geleverde tuigen blijft grotendeels uit. Meijerink krijgt in november 2018 geen enkel gehoor meer bij Lamers. Hij vindt uit dat Lamers al meerdere malen is beschuldigd voor oplichting en het tv-programma ‘Opgelicht?!’ al eens een item aan Marestables heeft besteed. Daarom is Meijerink een gerechtelijke procedure gestart om duidelijkheid te krijgen wat er met de paarden gebeurd is en de koopsommen te ontvangen.

Besodemieterd

“Achteraf vraag ik me af waarom we zo goedgelovig geweest zijn, maar ze had overal een goed smoesje voor”, aldus Meijerink. “Ik had het veel eerder door moeten hebben, maar ze vertelt het zo geloofwaardig. Achteraf valt alles op zijn plaats. Ze heeft ons besodemieterd, daarom ben ik een strafrechtelijke procedure gestart.”

Meijerink werd door de rechtbank in zijn gelijk gesteld en Lamers werd bij verstek veroordeeld. Ze kreeg een dwangsom opgelegd. Inmiddels gaat zij in verzet tegen het gewezen vonnis. Lamers was niet bereikbaar voor een reactie.

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Archieffoto: Remco Veurink

Sir Mark Todd - McClaren FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

Op de Land Rover Burghley Horse Trials afgelopen zondag heeft eventingruiter Mark Todd officieel afscheid genomen van de sport. Hij kwam de ring in met zijn NZB Campino, waarmee hij in 2012 teambrons won op de Olympische Spelen in Londen.

Fantastische jaren

“Kinky, zoals we hem thuis noemen, is het laatste paard waarmee ik een driedaags evenement heb gereden. Dat was hier in Burghley, vorig jaar”, licht Todd de keuze voor NZB Campino toe. “Nu ga ik terug naar de racesport, zoals ik 19 jaar geleden deed.” Todd kondigde zijn afscheid van de sport aan nadat Nieuw Zeeland de FEI Nations Cup van Ierland had gewonnen in juli. “Het zijn 40 fantastische jaren geweest. Ik wil alle evenementorganisaties, vrijwilligers, trainers, grooms en eigenaren bedanken. Het is makkelijk voor mij om hier te staan, maar er wordt zoveel werk gedaan achter de schermen. Ik ben degene die altijd de eer krijgt.”

Palmares

Todd won zes Olympische medailles, in 1984 en 1988 won hij Olympisch goud. Ook de prestigieuze wedstrijd in Burghley schreef de ruiter meerdere malen op zijn naam. “Alle overwinningen hier zijn zo verschillend geweest. Ik won met Face Music in een jaar dat niemand de optimale tijd haalde. Hij was een fantastisch snel paard, dus maakte een flinke sprong op het scorebord na de cross. Ook met Welton Graylag won ik Burghley, dat was de enige grote overwinning voor de eigenaren van dit paard. Toen hier het EK was, pakte ik de overwinning met Broadcast News.”

Kansen

De 63-jarige ruiter verlaat de sport nog niet helemaal, hij zal een aantal ruiters blijven trainen. “Op dit moment in ieder geval. Ik wil een mooi begin maken aan de rensport, dan ga ik verder kijken wat ik kan doen. Er zijn een aantal jonge Nieuw-Zeelandse combinaties die er op dit moment echt aankomen. Als ik met pensioen ga, krijgen zij weer een kans in de sport.”

Bron: Horse&Hound

0 3494
horzels horzeleitjes

In augustus is de paardenhorzel het meest actief. Deze grote bruine vlieg zorgt zelf voor onrust met zijn harde gezoem, maar het zijn de eitjes die voor problemen zorgen. Je herkent de horzel aan de kleine, gele eitjes die hij legt op het paard.

Paardenhorzel

De volwassen paardenhorzel leeft maar kort en heeft geen angel, hij kan het paard dus niet steken. Wel heeft de horzel een stevig eileg apparaat, die eruit ziet als een ‘superangel’. Vaak worden horzels verward met hoornaars en dazen. Hoornaars steken en dazen bijten, een horzel kan dat beide niet. Hij legt eitjes op het paard, vaak op de benen en het hoofd. De paardenhorzel kan ongeveer elke tien seconden een ei vastlijmen aan een haar. De eitjes zitten stevig vastgeplakt en zijn moeilijk te verwijderen.

Horzeleitjes

Je herkent de eitjes als gele puntjes, vaak honderden bij elkaar. Haal je ze er zelf niet af, dan worden de eitjes opgelikt door het paard en uiteindelijk als larven weer uitgescheiden. Uit onderzoek blijkt dat in Nederland ongeveer 50% van de paarden geïnfecteerd is met larven van de paardenhorzel. In de mondholte van het paard komen de larven uit de eitjes, ze kruipen onder het mondslijmvlies waar ze enkele weken blijven. Vervolgens verplaatsen ze zich naar de maag en hechten ze zich daar vast aan de maagwand. In het late voorjaar laten ze los uit de maag en worden ze met de mest mee uitgescheiden, ze kruipen dan uit de mest de aarde in en vervellen in een paar weken tot een nieuwe paardenhorzel.

Voorkomen

Meestal vertoont een paard geen symptomen van een infectie met de horzellarven. Soms kan een ontsteking van het mondslijmvlies en maagslijmvlies optreden. Wanneer een paard vaak geeuwt, kan dat wijzen op een besmetting met de paardenhorzel. Met het juiste ontwormingsmiddel kan de besmetting worden bestreden. Daarnaast is het belangrijk om de infectie te voorkomen. Je kunt een paard insprayen met een anti-insectenmiddel, maar dat is geen garantie dat de paardenhorzel uit de buurt blijft. Controleer daarom de vacht van je paard goed en probeer eitjes zo snel mogelijk te verwijderen. Wanneer je de plekken wast met lauw water en azijn, laten de eitjes makkelijker los. Ook zijn er speciale horzelmesjes en schuurblokjes te koop.

Bron: Paardenarts/Diergeneeskundig Centrum

Foto: Daniëlle Berloth

0 163

Stichting Roemeense Paarden in Nood hielp de afgelopen jaren honderden paarden. In september 2019 zet de stichting zich alweer 10 jaar in voor de Roemeense werkpaarden.

Begin

Het begon allemaal met een krantenartikel dat de leefomstandigheden van de Roemeense bevolking en dieren schetste. Kort na een praktijkonderzoek stond vast dat de Roemeense paarden hard hulp nodig hadden. Verschillende werkbezoeken met veterinaire hulp en hoefverzorging vormden de basis voor Roemeense Paarden in Nood. Tien jaar aar later is de stichting uitgegroeid tot een belangrijke pilaar in de hulpverlening van Roemeense paarden én boeren.

Koninklijke onderscheiding

Miryam Leenaars, voorzitter en drijvende kracht achter de stichting, ontving in augustus 2019 een koninklijke onderscheiding. Dit als blijk van waardering voor haar werkzaamheden voor de Roemeense werkpaarden en 25 jaar vrijwilligerswerk voor de Dierenbescherming.

Verschrikkelijke omstandigheden

Het vieren van het 10-jarig bestaan lijkt tegenstrijdig. Want het uiteindelijke doel is ervoor zorgen dat alle werkpaarden een goed leven kunnen leiden, maar het is nog lang niet zover. Veel werkpaarden in Roemenië hebben namelijk een hard bestaan. Ze moeten onder verschrikkelijke omstandigheden erg zwaar werk verrichten. Soms zwaar ondervoed, met een slechte hoefconditie en kreupel worden ze gedwongen vele kilometers af te leggen. Wanneer ze te zwak worden om te werken of wanneer de winter aanbreekt, worden ze aan hun lot overgelaten en in de meeste gevallen overlijden deze dieren. Niet uit onwil van de eigenaar, maar omdat zij de financiële middelen én kennis niet hebben. Met educatie, veterinaire- en hoefverzorging verbetert Stichting Roemeense Paarden in Nood het welzijn van deze dieren. Dankzij alle steun van donateurs en volgens kan de stichting haar werkzaamheden blijven uitvoeren en de dieren de broodnodige hulp verlenen.

Bron: persbericht

Marijke Visser - Rouchka de Luc FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

Endurance-amazone Marijke Visser is met Rouchka de Luc tweede geworden in de technische en heuvelachtige 160 kilometer-wedstrijd in het Zuid-Franse Florac. Dit is één van de meest prestigieuze internationale wedstrijden. “Deze wedstrijd was zo gaaf. Rouchka was honderd procent de ster. Het was mijn droom om deze wedstrijd te rijden en hij heeft het waar gemaakt.”

Florac

“In 2011 ben ik in Florac geweest om te kijken tijdens het Europees Kampioenschap”, begint Visser. “Dat jaar stond in het teken van ons eerste kampioenschap en ik ging daar samen met Fenne Koppenpol en Joyce van den Berg heen om ervaring op te doen. Ik weet nog goed dat ik onder de indruk was van de omgeving. Hier begon mijn droom om deze wedstrijd ooit eens te rijden. Maar absoluut nog niet om dat toen al te doen. Want ik had toen niet het gevoel al klaar te zijn voor deze wedstrijd. Na zoveel jaren kriebelde het wel nu ik Rouchka mag rijden. Die is zo geschikt voor deze wedstrijd, dat ik mijn droom wel durfde te verwezenlijken.”

Technisch parcours

“Vorig jaar tijdens de Wereldruiterspelen in Tryon waren we er van overtuigd dat we heel hoog konden eindigen.” Maar door omstandigheden werd de wedstrijd door de organisatie voortijdig stop gezet en was er geen uitslag van het WK. “Na de grote teleurstelling in Tryon wilde ik zo graag laten zien waar Rouchka echt goed in was. Dit jaar op het EK was er een vlak parcours, waar hij absoluut goed op kan lopen. Maar ik geloofde dat hij kon stralen op het technische parcours van Florac. Dus dit seizoen hebben we overlegd, gepland en gedroomd en als doel gesteld om Rouchka in Florac te starten.”

Onbeschrijflijk gaaf

De wedstijd in Florac kenmerkt zich door de grote verschillen in hoogte en de moeilijkheid van de verschillende ondergronden en de smalle paden. “Heuvels mag je wel weglaten. Dit waren serieuze bergen. Het is de oudste, georganiseerde endurance-wedstrijd. Het is een race die je toch ooit in je leven een keer gereden wilt hebben. Als je dan mag finishen is dat echt bijzonder. Maar dat ik met Rouchka naar de tweede plaats mocht vliegen, is onbeschrijflijk gaaf. Zeker omdat ik zo ontzettend heb geloofd in Rouchka, dat hij dit zou kunnen. Ik had niet durven denken dat hij dit zo gaaf zou vinden en zo makkelijk naar de finish zou lopen.”

Geen problemen

Nederlands meest succesvolle endurance-ruiter vervolgt: “Onderweg hebben we geen problemen gehad. Alleen in de laatste ronde heb ik wat gas teruggenomen. De eerste vier ronden gingen om de bergen. Om daarna de vierde ronde te eindigen bij de stallen. Vanuit daar moesten we nog een laatste ronde doen. Bij het begin van de laatste ronde zat tussen de nummer 1 in de wedstrijd en ons ruim een minuut. Bij vertrek was Rouchka onderweg om zijn voorganger bij te lopen. Maar na 140 kilometer konden we de voorganger niet vinden. Even dacht ik dat we verkeerd zaten. Rouchka wilde meer, maar ik was bang dat hij moe zou worden. Aan de finish liet hij zien en voelen dat hij de rit graag in een mooie galop wilde eindigen.”

Donker

Visser vertelt over de moeilijkheid van het parcours. “De eerste ronde was in het donker. Soms zag ik de afgronden naast me. Ik was wel een beetje bang. We hebben onderweg voor paden gestaan, dat ik dacht: hoe doen we dit? Maar Rouchka leek te zeggen: houd me maar vast, ik doe het wel. Naar boven, naar beneden, over stenen, langs stenen, hij struikelde niet, gleed niet uit en raakte geen stenen aan. Hij was een ware pro. Hij deed het zó goed.”

Droom waargemaakt

“Het was echt ontzettend gaaf en ik ben heel trots op Rouchka. Ook ben ik heel dankbaar dat ik het vertrouwen van zijn eigenaren Sheik Adbulla en Anzac heb gekregen om dit met Rouchka te mogen doen. En om te laten zien hoe goed hij is in dit terrein. Hij is nu 14 jaar oud en heeft al zo veel mensen blij gemaakt. Deze wedstrijd was Rouchka honderd procent ‘the star’. Ik werk nu al drie seizoenen met hem en deze wedstrijd finishen was heel bijzonder. Deze wedstijd uitrijden was mijn droom en hij heeft die droom waargemaakt. Dat het een goed paard was en is, weten velen. En het leukste vind ik nog dat ik het gevoel heb, dat Rouchka het ook heel erg leuk vond. De dag na de wedstrijd straalde hij nog”, sluit Visser af.

Bron: KNHS

Floor van Kempen, hier met Echt Mooi © DigiShots

Ruim drie jaar geleden verkocht Floor van Kempen de Bonifatius-dochter Blossom in een veiling. Ze verloor de merrie daarna uit het oog, maar vond haar dit weekend terug in de uitslagen van het EK! Ze won twee bronzen medailles in de para-dressuur.

Muurbloempje

“Ik kocht haar samen met Joop Aaldering op de veiling in Verden”, begint Van Kempen te vertellen over de merrie. “Ze was toen net vier en kende nog bijna niets. Ze was echt een muurbloempje toen ze kwam, vandaar dat ik haar Blossom heb genoemd. Dat vond ik toen wel een toepasselijke naam. Blossom is een paard met een paard met een goed karakter en daarnaast veel kwaliteit, vooral stappen kan ze echt heel goed. Ik heb haar een stukje opgeleid, in de basis gestart en wat jonge paarden wedstrijden met haar gereden. Toen ze zes jaar was hebben we haar via de veiling in Verden weer verkocht.”

Best Of

Ondanks dat de merrie bij Van Kempen op stal Blossom heette, had ze in Duitsland de naam Best Of. “Ik heb haar na de veiling nog weleens gezocht, maar ik kon eigenlijk nooit iets van haar vinden. Toen zag ik vorige week op de uitslagenlijst ineens een paard dat Best Of heette en ook nog eens dezelfde afstamming had. De afstamming Bonifatius x Maurice hoor je niet zo vaak, dus dat was haast te toevallig. Ik heb de amazone opgezocht op Facebook, daar zag ik de foto’s en toen wist ik het zeker.”

Hartstikke leuk

Onder de Belgische amazone Michele George won de merrie een bronzen medaille in zowel de individuele proef als de kür op muziek van Grade V. “Als ik het vooraf had geweten, dan was ik wel gaan kijken. Maar omdat ik het zo laat zag, paste dat niet meer in de planning. Ik vind dit echt hartstikke leuk, het is altijd fijn om te horen dat paarden die je gehad hebt het goed doen. Zeker als ze dan nog zulke resultaten neerzetten, dat is fantastisch.”

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Podium Para Dressuur Nations FEI European Championships 2019 © DigiShots

Op het EK in Rotterdam pakten de Nederlandse para-combinaties een gouden teammedaille. Daarnaast wonnen alle vier de deelnemers ook nog eens acht individuele medailles, waaronder vier gouden medailles. Bondscoach Joyce Heuitink kijkt tevreden terug op haar week, het was het eerste Europese teamgoud voor de Nederlandse para-dressuur.

Grote glimlach

“Ik heb een heel voldaan gevoel en ik krijg een grote glimlach op mijn gezicht als iemand over deze week begint. Aangezien dat diverse malen per dag is, kun je gerust stellen dat die glimlach er nog niet vanaf is”, blikt Heuitink enthousiast terug op het EK. “Ik ben blij dat het weer gelukt is om iedereen in topvorm aan de start te krijgen en drie goede proeven te laten rijden. Winnen is niet vanzelfsprekend en in dit geval is het een absolute teampresetatie, waarin iedereen het hoofd koel heeft weten te houden.”

Vertrouwen

De para-combinaties kunnen zich op gaan maken voor de Olympische Spelen volgend jaar in Tokio. “Dit geeft wel vertrouwen, maar dat vertrouwen had ik al voor de Wereldruiterspelen in Tryon; en dat is niet weg geweest. Ik kan me eigenlijk geen moment herinneren waarop ik dacht ‘nu moet ik me zorgen gaan maken’. Alle dingen waar we dit seizoen tegenaan liepen, waren relatief snel opgelost. Als je maar vooruit blijft denken in oplossingen!”

Landenwedstrijd Tokio

De landenwedstrijd in Tokio krijgt volgend jaar een nieuw format, dit is ook in de andere Olympische disciplines zo. Drie ruiters komen van start in de landenwedstrijd en er is geen wegstreepresultaat. “Dat biedt 0% garantie op succes in Tokio. Na afloop van de individuele medaillestrijd moet ik drie namen doorgeven die starten in de landenwedstrijd. Eentje rijdt er dan dus niet mee en alle scores van de andere drie combinaties tellen mee. Het podium kan er dan compleet anders uitzien, want iedere fout kan je een plek kosten.”

In vorm

Na het winnen van een gouden teammedaille vorig jaar op de Wereldruiterspelen in Tryon waren er hoge verwachtingen van de Nederlandse para-combinaties op het EK. “Ik had zeker gehoopt op goud, want ze waren allemaal in vorm. Ik denk dat ze ook geen hele hoge druk gevoeld hebben, omdat ze het hele seizoen al zo goed in vorm waren. We hadden vier hele sterke combinaties en konden, mocht het nodig zijn, een misser hebben. Gelukkig reden ze alle vier top, en was het wegstreepresultaat ook nog goed geweest voor goud. Dat is wel vrij zeldzaam.”

Topsport

Heuitink voert haar taak als bondscoach heel fanatiek uit. “Voor mij staat para-dressuur gelijk aan dressuur. Het gaat veel verder dan therapeutisch rijden; het is topsport. In topsport streef je naar perfectie, alles moet in detail kloppen. Je begeleidingsteam, je spullen, je management, je rijderij en dus ook je tempo, ritme, aanleuning, buiging, et cetera moeten optimaal zijn. Het halthouden moet vierkant zijn, de lijnen recht, de voltes rond en de zijgangen constant en in balans, zo kan ik nog wel even doorgaan! Van al die dingen word ik als dressuurtrainer, -ruiter en –jurylid super fanatiek. Zij willen de beste zijn en dat wil ik ook voor hen!”

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,085FansLike
0VolgersVolg
6,970VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer