Authors Posts by Karin de Haan

Karin de Haan

533 BERICHTEN 0 reacties
Karin de Haan is sinds 2016 Hoofdredacteur van Hoefslag. Zij werkte voor die tijd jarenlang als freelancer voor verschillende hippische vakbladen, waaronder Hoefslag. Naast het schrijven is ze actief in de dressuurpaardenfokkerij.

0 832

Soms loop je tegen problemen met je paard op, die je niet makkelijk kan verklaren. Natuurlijk schakel je dan je dierenarts in en vaak lost dat een hoop op. Soms is het nodig verder te kijken. Je kan dan ook een beroep doen op andere specialisaties, zoals acupunctuur, shiatsu, craniosacraal  en ga zo maar door. Wij legden ons oor te luister bij Stefan Alen, osteopaat én een van de initiatiefnemers van de internationale osteopathie-opleiding ICREO en werden wegwijs gemaakt  in de wereld van alternatieve geneeswijzen.

De genezing moet van binnenuit komen en niet door toevoeging van iets van buitenaf.

Wat is het verschil tussen bijvoorbeeld shiatsu en osteopathie?
‘Shiatsu of drukpuntenmassage is gebaseerd op de acupunctuur en deze heeft zijn oorsprong in het oosten. Osteopathie daarentegen is ontstaan in de westerse wereld. Het zijn wel allebei relatief oude geneeswijzen. Acupunctuur is al vierduizend jaar oud. Humane osteopathie is heel wat jonger en ontstaan rond 1870 in de VS. De voorvader van de osteopathie, Dokter AT Still zag in het wilde westen dat sommige mensen ziek werden en overleden aan meningitis en anderen niet. Hij vroeg zich af waarom dat zo was en kwam tot het besluit dat het falen van het lichaam in het lichaam zelf te vinden was. Bijgevolg moest ook de remedie in het lichaam zelf gezocht worden. De genezing moet van binnenuit komen en niet door toevoeging van iets van buitenaf. Dit is een totaal andere denkwijze dan wat we gewoon zijn in onze klassieke geneeskunde, die zoals we deze nu kennen, pas van na de Tweede Wereldoorlog is.’


Lees het totale artikel in het meinummer van Hoefslag. Hierin wordt verder ingegaan op waarom het wegwerken van blokkades in de structuur van een lichaam zo belangrijk is, wat de effectiviteit van osteopathie is, wat stress doet bij dieren, of er typische paardenaandoeningen (denk aan PPID of hoefkratol) zijn die je kunt behandelen via ostepathie, en hoe de samenwerking met je dierenarts zou moeten verlopen.  Heb je het meinummer gemist? Geen probleem bestel een exemplaar via deze link, of neem een aantrekkelijk proefabonnement.

Tekst: Hilde de Wachter
Foto: Remco Veurink

0 72
SFN II
Springruiter Niels Kersten is met zijn schimmel Carefull (Carolus II x Zeus) gepromoveerd naar het A-kader bij de junioren. De zestienjarige presteerde de laatste maanden goed bij de junioren en op tweesterren-niveau.
Niels Kersten maakte met Carefull deel uit van het juniorenteam dat onlangs in de landenwedstrijd in Mâcon Chantré tweede werd. De Grote Prijs in deze Franse plaats eindigden ze met een springfout. In de tweesterren Grote Prijs van De Peelbergen kwamen Niels en zijn negenjarige schimmel met eenzelfde resultaat over de finish.
Op het NK junioren in Mierlo stonden Niels en de door zijn vader Pieter gefokte Carefull (v.Carolus II) op de twaalfde plaats in de eindstand. Niels reed bij de Children al twee EK’s, in 2013 en 2014. Samen met Ralph Slaats en Liberty Antara vormt Niels het Junioren A-kader van bondscoach Luc Steeghs.
Bron: KNHS

0 1638
Kuifje
Genomineerde Anonieme Hoefslag Held: KUIFJE van Manege Rijnenburg uit Nieuwengein

Naam: KUIFJE
Manege: Manege Rijnenburg, Nieuwengein
Genomineerd door: Wanqi Jin

‘Iedereen treurde om de dood van deze luie, maar toch hardwerkende knuffel pony’

Wat maakt KUIFJE zo bijzonder?
“De allerbeste en leukste manege pony vond ik toch echt wel Kuifje van Manege Rijnenburg. Het was een fijne pony die hield van knuffelen. Iedereen kon wel iets leuks bij haar vinden of het nou haar mooie manen waren of haar pittige maar wel lieve karakter. Zonder zadel zat ze ook superfijn. Ze stond al best wel heel erg lang op deze manege. Voor de minder gevorderde ruiters kon ze wel lief zijn en voor de gevorderde ruiters was ze erg pittig, ondanks haar leeftijd. Helaas is ze laatst overleden op 9 mei 2016. Iedereen treurde om de dood van deze luie, maar toch hardwerkende knuffel pony. Het is nog steeds een hele schok voor mij, maar ik weet dat ze voor altijd bij ons zal zijn en over ons zal waken.”

Kuifje van Manege Rijnenburg
Genomineerde anonieme held 2016: Kuifje van Manege Rijnenburg

 


Nomineer ook jouw anonieme held!

Weet je het nog? Je eerste lessen. Meestal op een manege. Wat was jouw favoriete manegepaard? Top braaf voor de beginnertjes. Genoeg pit als je wat verder was. Die manegepaarden zijn Goud waard.  Maar we zien ze nooit terug in de uitslagen op websites en in Hoefslag. Het zijn anonieme helden. Daar gaat Hoefslag wat aan doen. We roepen iedereen op zijn favoriete manegepaard of -pony te nomineren (stuur foto’s en een omschrijving naarhoefslag@mediaprimair.nl)  We houden je op de hoogte van de nominaties op www.dehoefslag.nl En de meest bijzondere, mooie en aansprekende nominaties, plaatsen we in Hoefslag Magazine.

Eerder genomineerd:
ZEP, Manege Eendracht in Vrouwenpolder

0 1292
Veulen tijdens veulenveiling Borculo
Dit veulen werd verkocht via Veulenveiling Borculo, een veiling waar veulens na strenge selectie worden toegelaten. Foto: Sjoert.com

‘Dressuurruiters moeten leren rekenen en ieder jaar een goed dressuurveulen kopen’, stelde fokster Emmy de Jeu verleden week op deze website. ‘Dan hebben ze op termijn een aantal paarden, waar ze mee vooruit kunnen in de sport. En ze zijn stukken goedkoper uit, dan dat ze een paard van die kwaliteit als drie- of vierjarige moeten kopen. Als ze daar dan nog aan kunnen komen. Want op die leeftijd kun  je eigenlijk niet meer aan paarden uit het topsegment komen.’

De vraag rijst in hoeverre dressuurruiters goede veulens kunnen en willen kopen? Hoe sta jij daarin??

Emmy de Jeu vindt dat iedere dressuurruiter jaarlijks een goed veulen zou moeten kopen. Ben jij van plan een goed veulen te kopen?

  • Nee (47%, 179 stemmen)
  • Ja maar mijn budget is maximaal euro 5.000,00 (26%, 97 stemmen)
  • Ja, ik wil een extra veulen, en wil daar ook voor betalen (14%, 54 stemmen)
  • Ik denk er nog over na (12%, 47 stemmen)

Aantal stemmers: 377

Laden ... Laden ...

 

Bron: Hoefslag
Foto: www.Sjoert.com

 

 

0 2089

Tweevoudig Indoor Kampioene Marlies van Baalen kan proeven rijden als geen ander en staat niet voor niets op de longlist voor Rio met haar huidige Grand Prix toppers Ratzinger en Zinidi DVB. Hoefslag bezocht haar en vroeg naar tips om je proeven nog beter te rijden.

Binnenkomen
‘Een goed begin is het halve werk. En zo is het met proeven rijden ook. Lukt het binnenrijden goed, dan begin je gewoon lekker aan je proef. Voor jou als ruiter, maar ook voor de jury. Het binnenkomen op de AC lijn is sinds de invoering van de nieuwe proeven per 1 april van dit jaar veranderd. Voorheen bestond het uit het rijden op de AC lijn, halthouden en groeten, en het weer wegrijden. Nu is het tot en met de klasse ZZ-L zo, dat je binnenkomt op de AC lijn, en niet hoeft stil te staan en te groeten, en dus ook niet hoeft weg te rijden. Vanaf de klasse ZZ-Z is dit trouwens wel weer het geval.’

‘Wat altijd helpt om je paard recht te houden op de AC lijn is dat je net doet of de lijn van A naar C een evenwichtsbalk is’

‘Ook al hoef je misschien niet meer halt te houden bij het binnenkomen, je moet wel de AC lijn rijden en dan is het belangrijk dat je paard recht gerecht is.  Wat altijd helpt om je paard recht te houden op de AC lijn is dat je net doet of de lijn van A naar C een evenwichtsbalk is, waar je niet vanaf mag vallen. En doe net of er bij C een magneet zit, waar je naar toe getrokken wordt.’

Rijd jij ook (wel eens) wedstrijden? Dan mag je dit artikel in het meinummer van  de Hoefslag niet missen. Heb je deze Hoefslag gemist, bestel hem dan nu of neem een aantrekkelijk proefabonnement.

 

Tekst: Karin de Haan
Foto: Remco Veurink www.remcoveurink.nl

Pim Koudijs nieuwe blogger op www.dehoefslag.nl

Koppel jonge paarden
Blogger Pim & Paarden
Blogger Pim & Paarden (Pim Koudijs). Foto: Remco Veurink

Iedere fokker en opfokker kijkt altijd reikhalzend uit naar het moment dat de jonge paarden weer naar buiten kunnen.  Ook de koppel tweejarige hengsten  kan niet wachten . Al vanaf de eerste prille zonnestralen zijn de heren flink aan het veranderen. Het lijkt op deze leeftijd wel of dat met het lengen van de dagen de hormonen plotseling ontwaken en harder door de bloedstroom worden gepompt.  Kleine bijkomstigheid is dat voordat de heren  de groene prairie in kunnen trekken zij nog even ontwormd moeten worden zodat niets hen meer in de weg staat om zich met z’n allen op het jonge gras maar ook op elkaar te storten. Want nieuwe omgeving betekend ook dat er opnieuw rangorde moet worden bepaald.

 

 

Geïmproviseerd vanghok
Even een koppel twee jarige hengsten ontwormen is geen sinecure. Het is niet te vergelijken met een rijpaard dat dagelijks in de hand komt waar tussen neus en lippen door even een kuurtje in wordt gespoten.  Omdat de koppel in kwestie reeds in een grote winter paddock liep  en we niet de mogelijkheid hadden om ze naar binnen te doen, werd gezocht naar een passende oplossing.  Die werd gevonden in een geïmproviseerd  vanghok in het  pad tussen de verschillende weilanden in.

‘Om te voorkomen dat de jonge paarden rond konden springen,  besloten we de kooi te verkleinen. Het gevolg;  de paarden stonden opeen gepakt als sardientjes in een blik’

So far so good
Afgemaakt met hoge dranghekken hadden we een ruimte ter grote van ongeveer  vier bij vijf meter gecreëerd. Ideaal om zes jonge ongedopte   pubers in bij elkaar te drijven. Zo gezegd zo gedaan.
met enig vakkundig drijfwerk stonden de heren op elkaar gepakt op de plaats waar we ze wilden hebben. Nu nog even één voor één pakken, wormkuur er in en klaar is kees. Nou loop ik best al enkele jaren mee en weet dat het niet zo simpel gaat als men zegt. Maar het is altijd gelukt dus vol goede moed en gewapend met mijn speciale vangtouw en een handvol wormspuiten in m’n achter zak betreed ik  de arena. Iedereen die ervaring met dit soort klusjes heeft weet dat het in het begin meevalt. In iedere koppel  zitten een of twee nieuwsgierige heren die zich redelijk makkelijk laten pakken. Daarna wordt het echter een iets ingewikkelder verhaal. Om te voorkomen dat de jonge paarden rond konden springen,  besloten we de kooi te verkleinen. Het gevolg;  de paarden stonden opeen gepakt als sardientjes in een blik.  Opnieuw kreeg   ik enkele van hen redelijk makkelijk te pakken, so far so good, nog één te gaan….

Helaas nam mijn voet al snel de maat van een water meloen aan en verliep de voetreis terug naar stal verre van voorspoedig’

Hevige pijnscheut
Feit was wel dat ik  in die opeengepakte  kudde net zo opgesloten stond als mijn opponenten.  Voor ik het goed en wel in de gaten had werd ik op vervelende wijze geconfronteerd met het feit genaamd,  ‘actie geeft reactie’. Een van de heren vond het welletjes en begon wat geïrriteerd  rond te springen met als gevolg een ‘domino-effect dat eindigde bij een uit de kluiten gewassen tweejarige tuigpaardhengst die nergens anders heen kon dan naar boven en mijn voet gebruikte als landingsplatform.  Een hevige pijnscheut schoot er door mijn onderbeen maar ik had wel in een scherp moment m’n vangtouw om z’n nek. Onder luid toegeschreeuwde aanwijzingen van de bekende schippers aan de wal en  springend op één been de spuit er in en de heren konden hun vrijheid tegemoet. 

Het witte voetje van blogger Pim Koudijs
Het witte voetje van blogger Pim Koudijs

Koelen
Ik dacht bij mezelf nou dat hebben we toch nog snel gedaan. Helaas nam mijn voet al snel de maat van een water meloen aan en verliep de voetreis terug naar stal verre van voorspoedig. Eenmaal thuis begonnen we met koelen eerst met water daarna met ijs. Maar na drie dagen bleef het toch wel erg pijnlijk. Op aanraden van een vriend die toevallig ook huisarts is toch maar even foto laten nemen.  Gelukkig was het niet druk op de EHBO en was ik binnen twee uur weer thuis. Met m’n been in het gips en zes weken de tijd om na te denken hoe ik volgende keer de koppel hengsten ga ontwormen.

0 3299

Dressuurruiter weer terug in Brabant

Remy Bastings
Remy Bastings en zijn Grand Prix paarZecchino

Dressuurruiter Remy Bastings heeft zijn bedrijf verhuisd naar de stallen van Trakehnerstoeterij de Garst van Antoon van Osch in Liessel. Daarmee heeft hij het Limburgse Ulestraten verruild voor het Brabantse Liessel. ‘Ik heb hier eerder in de buurt gewerkt. Nadat ik de opleiding in Deurne had afgerond, heb ik twee jaar in het buitenland gewerkt, om vervolgens op de opleiding in Deurne aan het werk te gaan. Uit die tijd ken ik Antoon van Osch ook. Mijn extra paarden stalde ik toen al bij hem in Liessel’, vertelt Remy.

‘Mijn Grand Prix paard heb ik even thuis gehouden’

Belangrijkste reden om te verhuizen, was dat Remy’s bedrijf in Limburg te groot werd. ‘Ik had daar veertig boxen. Dat was gewoon te groot. Ik was te veel tijd kwijt aan randzaken, zoals onderhoud aan de stallen en personeelsmanagement. Daarbij stond de accommodatie waar ik zat ook te koop.  Toevallig kwam ik Antoon weer tegen. Hij is inmiddels 70 geworden, en wilde juist wat rustiger aan gaan doen met maximaal een tiental paarden. Een aantal van zijn paarden wordt verkocht, en daar help ik hem bij. Verder huur ik boxen en de binnenbak. Het is een win win situatie. Bijkomend voordeel is dat Liessel ook mooi centraal ligt. Voor mijn klanten, veelal uit het buitenland, maakt dat nog niet zo veel uit. Maar als je op concours gaat is dat natuurlijk wel een voordeel’. Remy richt zich voornamelijk op training en africhting van paarden, een klein beetje handel, en ook wel het rijden van wedstrijden.  Met Zecchino (v. Krack C) rijdt hij op dit moment Grand Prix. Remy:  ‘Mijn Grand Prix paard heb ik even thuis gehouden, om door te trainen en te verbeteren. Binnenkort zal ik hem weer starten’. Naast Remy rijden zijn vriendin, de Spaanse amazone Ainhoa Prada Ortiz, en stalamazone Amber Ancion ook meerdere paarden per dag.

Open dag
Zondag 15 mei zetten Remy en zijn team en Antoon van Osch de deuren van de stal in Liessel open vanaf 13.00 uur. Geïnteresseerden zijn van harte welkom tijdens deze open dag. Naast koffie en -toch nog Limburgse- vlaai, worden er  ook enkele paarden uit de fokkerij van Antoon van Osch gepresenteerd  met het oog op de verkoop.

Meer informatie over Remy Bastings, zijn paarden en zijn stal.

Bron: Hoefslag

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

Wim weer koliek?

Op concours in Zwitserland met collega amazone Petra van Esch

Ik heb twee, om het maar diplomatiek te beschrijven, enerverende weken achter de rug. Daags voor de Hoefslag Masterclass, waarvoor ik in de organisatie zat en dus heel druk de laatste dingen aan het cheffen was, vond paard Wim dat de aandacht te weinig op hem gericht was. Dat kan onze zelfbenoemde superster natuurlijk niet zomaar gebeuren. ‘Waarvoor zet Koos alles op zij om de hele dag bij mij te zijn,’ moet hij overpeinsd hebben. ‘Wat te doen, wat te doen? Aha, dat is het. Koliek!’ Zo bedacht, zo gedaan. Op de middag voor Koningsnacht kreeg Wim plotseling heftige buikpijn. En ik bijna een hartaanval. Bij een paard dat de vorige koliek ternauwernood overleefd heeft, twijfel je geen moment: opladen en naar de kliniek.

Aangezien Wim in zijn vorige ziekenhuisopname geen enkele keer in de categorie ‘negen van de tien keer’ viel, heb ik geen oog dicht gedaan.

Daar stond een deel van het Dreamteam, dat hem vorige zomer gered heeft, al klaar. “Verdorie Wim, zo willen we je niet terug zien,” klonk het in koor. Meteen hebben ze alles onderzocht. Buikecho, opvoelen en een check van de buikwond. Gelukkig waren het niet weer de dunne darmen (de grote angst), maar een gaskoliek die een verschuiving van de dikke darm had veroorzaakt. Negen van de tien keer op te lossen met paraffine en vasten en voor de zekerheid moest hij een nachtje blijven logeren. Aangezien Wim in zijn vorige ziekenhuisopname geen enkele keer in de categorie ‘negen van de tien keer’ viel, heb ik geen oog dicht gedaan. Te bang dat de telefoon zou gaan, alsof ik in een klap negen maanden terug was geslingerd. Ondertussen hoorde ik de rest van de stad alvast de verjaardag van de koning vieren.

Wim toonde weer koliek verschijnselen, de schrik van mijn leven!
Wim toonde weer koliek verschijnselen, de schrik van mijn leven!

Het werd licht en de mobiel was stil gebleven. Voor het eerst in mijn leven reed ik op deze dag door de oranje slingers en vroege verkopers Amsterdam juist uit. Onderweg haalde ik een kop koffie en ik zag er blijkbaar zo brak uit dat de mevrouw achter de kassa aan mij vroeg: “Lekker feessie gehad? En nu weer door zeker?” Niet bepaald, maar bedankt. Artsen Cornelie en Emi waren zo lief om op hun vrije dag naar de Uithof te komen om Wim te bekijken. Toen ik om de hoek kwam en hij mijn stem hoorde, ging hij helemaal door het lint. Echt brullen naar me met zo’n bijdehante blik van ‘als je me nu niet meeneemt naar huis, dan zwaait er wat jongedame’. Gelukkig lag alles weer op zijn plek en mocht hij inderdaad mee. Volgens de artsen pure pech, gewoon een huis-tuin-en-keuken-koliek, maar toch heb ik het idee dat Wim altijd een zorgenkindje zal blijven. Wat ik niet erg vind (en hij al helemaal niet), maar zal misschien wat vaker naar de kapper moeten voor het wegwerken van de grijze haren.

 

Tijd om bij te komen, had ik amper, want even later vertrok ik met Las Vegas naar Zwitserland voor een concours bij familie van mij

Eenmaal in zijn eigen stal was Wim weer dolgelukkig en godzijdank gezond. Intussen hadden we nog maar twee dagen te gaan tot de allereerste Masterclass en sneeuwde het buiten. Wie had dat ooit kunnen bedenken? Die zaterdag was uiteindelijk de eerste droge dag, dus we konden opgelucht ademhalen en blij aanzien dat ook de rest van het evenement een succes was. Tijd om bij te komen, had ik amper, want even later vertrok ik met Las Vegas naar Zwitserland voor een concours bij familie van mij. Door de prachtige stallen aan het meer van Genève en het warme onthaal van vele lieve bekenden was het weer geweldig om daar te rijden. De resultaten waren wat wisselend, maar we hebben genoten. Het is de elf uur (!) durende reis totaal waard.

Hier zit ik nu!
Hier zit ik nu!

En nu ben ik alweer in Dubai, jaja. Wegens 40 graden de paarden thuis gelaten haha. Mijn vriend woont voor een jaar in Dubai voor zijn werk. Lekker ongezellig, i know. Maar niet vervelend dat ik hem uiteraard wel moet opzoeken. Even een paar dagen samen chillen. Heb ik wel verdiend, al zeg ik het zelf.

0 200

In Odense werd vanmiddag het Wilhelmus afgespeeld voor Lisanne Zoutendijk, dankzij een uitstekende gereden proef in de Young Riders rubriek met haar Kostendrukkers Watteau (Jazz x Houston). De amazone komt in Odense later vandaag ook nog in de Landenwedstrijd van de Junioren van start met haar andere paard Kostendrukker’s Ringo Star (Riccione x Laredo) en lijkt daarmee de aansluiting bij zowel de Junioren als de Young Riders te hebben gevonden. Een luxe positie.

In de Inter II was Danielle Houtvast goed op dreef. Zij reed Jazz-nazaat Utah naar de tweede plaats. Morgen rijdt de amazone  mee in de U25-rubriek. Danielle reed naar een mooie score van ruim 70%. In het mei nummer van het Hoefslag magazine maakt u nader kennis met Danielle en haar paarden! Ook prima prestaties in de deze Inter II rubriek van Stephanie Kooyman met Winston (OO Seven x Cocktail), Chaneeque Dam met Emerio’s Ureka (Krack C x Zandman), Denise Nekeman met Boston STH (Johnson x Quattro) en Maxime van der Vlist met Bailey (Negro x Balzflug). Deze amazones namen in Denemarken plaats drie tot en met zes voor hun rekening, waarbij de verschillen minimaal waren en er morgen in de U25 nog alles mogelijk is.

Uitslagen CDI Odense

0 1694
Patrik Kittel en Hans Peter Minderhoud
Dressuurruiters Patrik Kittel en Hans Peter Minderhoud. Foto: Dirk Caremans

Ze zijn concurrenten in de ring, maar daarbuiten kunnen Hans Peter Minderhoud en Patrik Kittel (Zweden) het goed vinden. Samen met hun partners Edward Gal en Lyndal Oatley brengen de heren geregeld tijd door. De wereldbekerfinale in Gotenburg, die Hans Peter winnend afsloot,  was een mooi moment om de twee Grand Prix-ruiters bij elkaar te brengen en te praten over hun passie en vriendschap. En dat leverde een verrassend artikel op.

Er zijn gewoon mensen die hopen op een slecht moment of op een slechte foto. Dan is de beer los.

In het meinummer van Hoefslag lees je hoe die vriendschap is ontstaan, wat ze zoal samen doen en hoe ze elkaar steunen in moeilijke tijden. Zoals in de periode dat Patrik Kittel ervan beschuldigd werd dat hij zijn paard zou mishandelen. Hans Peter: ‘Er zijn gewoon mensen die hopen op een slecht moment of op een slechte foto. Dan is de beer los. Eerst kon ik me daar echt over opwinden, maar nu niet meer. Maar er is wel iets veranderd bij mij…’

Meinummer gemist? Bestel hem online of neem een aantrekkelijk proefabonnement!

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,911FansLike
0VolgersVolg
7,028VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer