Authors Posts by Karin de Haan

Karin de Haan

533 BERICHTEN 0 reacties
Karin de Haan is sinds 2016 Hoofdredacteur van Hoefslag. Zij werkte voor die tijd jarenlang als freelancer voor verschillende hippische vakbladen, waaronder Hoefslag. Naast het schrijven is ze actief in de dressuurpaardenfokkerij.

0 10491
Henk van Dijk
Henk van Dijk

Al meer dan een half jaar is dierenarts Henk van Dijk van dierenartsenpraktijk Midden-Zeeland op zoek naar een nieuwe dierenarts voor de praktijk. “We hebben een vacature voor een erkend paardendierenarts met prima toekomstperspectief, zelfs deelname in de maatschap hoort op termijn bij de mogelijkheden, maar vooralsnog zonder resultaat.”

Teamveterinair

Henk van Dijk is een bekende naam in het paardenwereldje. Niet alleen runt hij zijn eigen dierenartsenpraktijk al 40 jaar, hij was als teamveterinair van de dressuurjeugd van 1997 tot 2017 nauw betrokken bij alle mooie successen van de Junioren en Young Riders. Nadat hij herstelde van een ernstig menongeluk, besloot hij te stoppen als teamveterinair.

Mooi werk

Maar de dierenartsenprakijk zet hij met onverminderde energie en inzet voort. “Het is mooi werk. En heel divers. Het ene moment ben je betrokken bij het veterinair management van de paarden op een (top)sportstal. En het andere moment, belt een particulier je op met een probleem. Vanochtend nog werd ik  bij een Shetlandpony geroepen. Deze had koliek. Dan zit je op je knieën in de blubber, om zo’n beestje te helpen. En als dat dan lukt, dan krijg je er veel voor terug, niet op de laatste plaats van de eigenaren. De Shetlandpony is voor hen net zo belangrijk en waardevol als het topspringpaard van een springruiter. Wat dat betreft is het prachtig werk wat we hier doen, en ik zou het ook niet willen missen”.  Van Dijk kijkt met een glimlach naar buiten, waar zijn praktijk, voorzien van een behandelruimte met alle denkbare apparatuur, is gelegen.

Dierenarts gezocht

Het probleem voor Van Dijk is dan ook niet, dat hij zijn werk niet graag doet, integendeel. Het probleem zit hem erin, dat er bij praktijk Midden Zeeland, al een half jaar lang een vacature is. Werk voor vier dierenartsen, wordt sinds die tijd door drie dierenartsen gedaan. Dat betekent zeven dagen in de week werken, inclusief alle weekend- en spoeddiensten. En dat begint zijn tol zo nu en dan te eisen. “Een half jaar geleden vertrok één van de vier dierenartsen. En tot op de dag van vandaag, lukt het niet deze vacature in te vullen. Dit is een situatie die overigens niet uniek is, maar die je op dit moment vaker tegenkomt. Ook bij andere praktijken dus. Er is een schreeuwend gebrek aan dierenartsen.”

Drie keer zoveel

Hoe komt dat dan? Van Dijk legt uit: “Het probleem is dat er momenteel te weinig dierenartsen beschikbaar zijn, die fulltime willen werken, en hun steentje bij willen dragen in de weekend- en spoeddiensten. Eén van de oorzaken is dat 80% van de afgestudeerde dierenartsen in Utrecht en Gent, op dit moment dames zijn. Ik heb niets tegen dames in ons vak, in tegendeel, maar een gedeelte komt nooit op de arbeidsmarkt als dierenarts. En een ander deel wil wel werken als dierenarts, maar dan parttime, en is beperkt inzetbaar in de weekenden. Op zich ook geen probleem, maar dan heb je wel drie keer zoveel dierenartsen nodig als voorheen. En die zijn er niet, want het aantal dierenartsen dat afstudeert is al jaren gelijk. Dus daardoor ontstaat dat tekort.”

Meer studenten opleiden?

Zou het op lange termijn niet een idee zijn, om meer dierenartsen op te leiden in Utrecht en Gent? “Ja dat zou je op het eerste gezicht misschien denken, maar is ook nog niet zo makkelijk te realiseren. Want alle studenten moeten ook hun stages kunnen lopen. Op dit moment is het aantal stageplaatsen in balans met het aantal studenten. Daardoor worden er jaarlijks van de 800-900 aanmeldingen voor de opleiding in Utrecht, bijvoorbeeld maar zo’n 250 studenten aangenomen.”

Investeringsmaatschappijen

Van Dijk signaleert nog een andere tendens in de wereld van dierenartsenpraktijken. “Steeds meer praktijken worden overgenomen door grote investeringsmaatschappijen, denk aan Evidentia en Anicura. De dierenartsen van zo’n praktijk komen dan in loondienst. Een tendens die je bijvoorbeeld ook ziet bij huisarts- en tandartspraktijken.”

Optimistisch

“Wij hebben de praktijk hier in eigendom, en zouden dat ook graag zo houden. De kandidaat die wij zoeken, kan zelfs in de maatschap komen. Wij zoeken dan ook een dierenarts die dat ook ambieert. En ook al is het het afgelopen half jaar niet gelukt, er eentje te vinden, ik blijf optimistisch.  Ik ben ervan overtuigd dat onze nieuwe dierenarts er wel is, maar zich nog niet realiseert dat hij bij ons terecht kan. Misschien leest hij dit artikel wel, en dan nodig ik hem van harte uit om te reageren”, besluit van Dijk positief het gesprek.

Bron & foto: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

 

Christina Klootwijk
Christina Klootwijk

Zo’n vijf jaar geleden veranderde de wereld voor Cranio Sacraal therapeute Christina Klootwijk. “Indertijd had ik een paard, dat op zich niet geblesseerd was, maar ook niet helemaal lekker liep. Per toeval liep ik tegen een Cranio Sacraal therapeut aan. Ik wist op voorhand ook niet wat ik ervan moest denken. Maar wat zij na één behandeling bereikte met mijn paard, was echt ongelooflijk.”

‘Go’ en balans

“Het leek wel of mijn paard compleet gereset was. Bij het rijden, liep zij in één keer door haar lijf, de kracht kwam van achteruit en vloeide naar voren. Ze was altijd wat ‘terug’, maar had nu als vanzelf ‘go’ en een bepaalde natuurlijke balans, die er eerder niet was.  Daarbij viel het mij op dat deze vorm van therapie eentje was van zachtheid en gevoel. Dat sprak mij heel erg aan. Ik besloot me hierin meer te verdiepen”, blikt Christina terug.

Verbetering

Na wat zoekwerk vond Christina een opleiding Cranio Sacraal therapie bij paarden. “Gaandeweg de opleiding raakte ik steeds meer gepassioneerd. Deze vorm van werken kan echt verschil maken voor eigenlijk alle paarden. Voor de opleiding moest ik aantal ‘casussen’ doen. Eén van die gevallen was een ruin. Na zijn castratie had hij heel veel moeite met zijn balans, hij was in alles een beetje ‘wiebelig’. Hij kon geen rechte lijnen lopen, slingerde enorm. Na drie behandelingen, was de verbetering zo groot, dat zijn amazone weer gewoon rechte lijnen kon rijden, zonder te slingeren. Dit paard, was afgeschreven, maar had nu weer een mooie toekomst. Je begrijpt dat een grotere motivatie om door te gaan in dit vakgebied bijna niet denkbaar is.”

Overlevingsmodus

Het enthousiasme is duidelijk. Maar klinkt dit bijna niet een beetje te wonderlijk om waar te zijn? “Het is inderdaad zo mooi wat wij als Cranio Sacraal therapeuten kunnen doen. Maar er is niets wonderlijks of zweverigs aan, laat ik dat benadrukken. Heel kort gezegd, heeft ieder paard, net als ieder mens, een zenuwstelsel. Bij een traumatische ervaring, bouwt een paard stress op. Iedere keer als het paard op het punt komt van die traumatische ervaring gaat het in de overlevingsmodus. De fight, flight of freeze reactie gaat aan. Op het moment dat een paard in die modus zit, wordt het geregeerd door zijn instinct, denkt het niet meer na en is het niet trainbaar.”

Gereset

“Door je paard met Cranio Sacraal therapie te behandelen zet je als het ware de ‘stress-reactie’ uit. De balans tussen inspanning en ontspanning wordt hersteld. Hierdoor blijft je paard niet in die overlevingsmodus, komt snel weer tot ontspanning, blijft het nadenken en is trainbaar. Dat kan in de omgang zijn, maar ook tijdens het rijden. Denk bijvoorbeeld aan een paard, dat iedere keer heel veel spanning opbouwt bij de wissels. Dat krijg je met rijden lang niet altijd makkelijk opgelost. Door zo’n paard met Cranio Sacraal therapie te behandelen, kan je de trauma’s wegnemen, waardoor het als het ware ‘gereset’ wordt. Op het moment dat je dan de wissels gaat rijden, zit de spanning van het trauma uit het verleden er niet meer, en kan je -mits je netjes rijdt- grote stappen vooruit maken. Vervolgens is het handig zo’n paard ‘bij te houden’, door elke drie maanden een behandeling te doen.”

Energiegerichte therapie

De vraag blijft echter:  hoe doe je dat dan? Christina legt uit:  Cranio Sacraal therapie is een energie gerichte therapie die zeer lichte druk gebruikt, vergelijkbaar met acupressuur. Botten en weefsels worden niet fysiek gemanipuleerd of geforceerd.  Cranio-Sacraal betekent letterlijk ‘van hoofd tot heiligbeen’ en heeft dan ook alles te maken met de lijn van de botten van de schedel tot aan het heiligbeen, en de hele ruggengraat die daar tussen in zit.”

Onbalans weghalen

“De botten van de schedel staan als het ware in verbinding met het heiligbeen door middel van de zogenaamde core link, de kern schakel. De core link bestaat uit de schedel, de ruggenwervelkolom, de dura mater (een beschermend vlies om de ruggenwervelkolom) en het heiligbeen. Op het moment dat je druk uitoefent op verschillende botten van de schedel heeft dit invloed op het bekken en het heiligbeen. Andersom heeft druk op het heiligbeen weer effect op de schedel. Deze lichaamsdelen zijn aan de buitenkant verbonden door spieren, bindweefsel, pezen en aanhechtingen, maar bovenal van binnenuit door het weefsel in de core link. De Cranio Sacraal therapeut richt zich op dat weefsel. Door met zeer lichte vingerdruk het systeem weer ‘los te maken’, wordt de onbalans die er is, weggehaald.

Gehele lichaam

Cranio Sacraal therapeuten gebruiken bepaalde technieken die spanningen in het bewegingsapparaat en het bindweefsel, dat het hele lichaam als een spinnenweb bij elkaar houdt, losmaken. Hoewel de focus ligt op de schedel, ruggenwervel en het heiligbeen, is de behandeling van het paard niet beperkt tot deze gebieden. Dit komt omdat het gehele lichaam in verbinding staat.”

Headshaking

“Als je je erin verdiept is het eigenlijk heel logisch dat deze vorm van therapie werkt. Maar het werkt niet altijd. Op het moment dat er gewrichten, of zenuwen beschadigd zijn, kunnen wij het niet repareren. Wij zijn echt van ‘het losmaken’. In de loop der tijd kreeg ik steeds meer interessante gevallen. Zo kwam er een goedgekeurde hengst op mijn pad, die last had van headshaking. Heel vaak kan je met Cranio Sacraal therapie goede resultaten bereiken bij headshaking.  Zo ook met deze hengst. Hij was er na twee behandelingen helemaal vanaf.”

Muur

“Wat ik ook regelmatig tegenkom, zijn paarden die een ‘muur’ om zich heen hebben gebouwd en eigenlijk bijna continu in de zelfverdedigingsmodus staan. Die muur moet je dan helemaal als het ware laagje voor laagje afpellen, voordat je ‘het paard’ weer terug hebt. Een lusteloos in zichzelf gekeerd paard, kan dan in ene keer weer vol energie en bokkensprongen door de wei gaan. Bij zulke paarden heb je dikwijls wel meer dan één behandeling nodig.

Drive

Al met al heeft de Cranio Sacraal therapie het leven van Christina op een positieve manier op z’n kop gezet. “Ik krijg steeds meer aanvragen om paarden te helpen. Ik werk vanuit Kesteren, en reis in de regio waar ik woon, naar de paarden toe. Verder weg ga ik ook wel, maar dan is het zaak, dat er een aantal paarden zijn om te behandelen. Mijn drive is op de eerste plaats het helpen van de paarden. En dat maakt mijn werk het mooiste werk dat er is”,  besluit Christina

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via webredactie@mediaprimair.nl én bronvermelding niet toegestaan

Foto: Christina Klootwijk / Horse Topline

Monique Hijdra en Wendy Plomp
Monique Hijdra en Wendy Plomp Foto: KvGFotografie

“Ik ben zo’n 12 jaar geleden begonnen met mijn eigen bedrijf. Natuurlijk ging dat niet vanzelf. Je komt dingen tegen, die je als buitenstaander van het paardenwereldje, nooit had kunnen bedenken.  En dat gebeurt nog steeds regelmatig, terwijl ik al lang geen buitenstaander meer ben. Dat inspireerde mij om de ‘Equine Business Babes’ op te richten. Een netwerk van hippische ondernemers die van en met elkaar kunnen leren en inspireren”, vertelt Wendy Plomp, samen met Monique Hijdra ‘de vrouwen achter’ dit initiatief.

Hippisch ondernemerscafé

Vorig jaar werd het eerste hippische ondernemerscafé georganiseerd. Een netwerkevent met inhoud, dankzij verschillende interessante seminars. Dit ondernemerscafé werd een doorslaand succes. Reden om hier een vervolg aan te geven. Op vrijdag 14 februari organiseert ‘Equine Business Babes’ haar tweede ondernemingscafé. Eén van de sprekers is  Grand Prix amazone Elise Kettner, die verschillende innovatieve producten op de markt bracht, zoals de Kettner Snap Diamond (hoofdstelnummers) en de Kettner Plaiting Kit (een vlechttas). Vanuit de juridische hoek zal Luc Schelstraete zijn visie geven. Hij is één van de advocaten die van de hippische advocatuur een niche heeft gemaakt. De derde spreker is Monique van Hal, die al 15 jaar (hippische) marketing campagnes maakt.

Laagdrempeligheid

Dit tweede hippisch ondernemerscafé is voor alle hippische ondernemers. Ook als je er aan denkt een eigen bedrijf op te richten, is deze avond een aanrader. “Die laagdrempeligheid vind ik het heel belangrijk. Toen ik zelf begon, merkte ik dat ‘laagdrempeligheid’ geen vanzelfsprekendheid is in de hippische sector, en dat moet echt anders. Daarom is iedere (aankomende) hippische ondernemer op deze avond van harte welkom”,  benadrukt Plomp.

Maak kans op een ticket!

Al meer dan 50 ondernemers hebben zich opgegeven. Maar er zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar voor de avond en het diner. Een ticket voor de avond kost € 55,00. Bij de ticket zit een welkomstdrankje en een goodie bag (met een waarde van inmiddels al ruim € 100). Hoefslag mag 1 ticket weggeven. Winnen? Mail dan voor 5 februari naar hoefslag@mediaprimair.nl, en wie weet is de ticket voor jou! Win je niet en ben je geïnteresseerd? Bestel dan je ticket via: https://www.equinebusinessbabes.com/inschrijven-14-februari

 

Bron: Hoefslag / Equine Business Babes
Foto: KvGFotografie

 

 

 

 

Danielle van Bokhoven
Danielle van Bokhoven en Lucio

Daniëlle van Bokhoven was in haar jonge jaren vooral te vinden in de springring en ze reed daarnaast samengestelde wedstrijden. Sinds ze haar hart verloren heeft aan de PRE, is het  Working Equitation waar ze haar uitdaging in vind. Dankzij Lucio, een PRE, die ze rechtstreeks bij een fokker in Andalusië kocht, ging er een wereld voor haar open.

Leopold van Asten

“Ik ben opgegroeid in het Noord Limburgse plaatsje Venray, met een manege in de achtertuin. Mijn drie jaar oudere zus en ik, waren iedere vrij moment te vinden op de manege. Mijn pony carrière begon niet zo goed. Ik viel er iedere les van af. De manege eigenaar, Huub Jansen, adviseerde mijn moeder er maar mee te stoppen. Terwijl mijn zus juist wel heel goed ging. Maar ik stopte niet, ik ging door. En het ging ook steeds beter. Toen ik 16 was, reed ik mee op het NK SGW. Ik kwam de manege instructeur weer tegen, en die vond dat hij zijn woorden terug moest nemen. Als je 16 bent, en je rijdt Z-springen en Z-samengesteld, dan doe je het nog niet zo slecht. Het waren mooie tijden. Ik reed in die tijd vaak tegen Leopold van Asten, die twee jaar jonger was, en ook Z sprong. Hij is vandaag de dag natuurlijk een bekende naam in de springsport.”

Kennismaking

Na de ponytijd stapte van Bokhoven over op de paarden. “Toen ik verhuisde naar Amsterdam, stond het paardrijden een tijd lang op een laag pitje. Maar het begon weer te kriebelen, en zo ben ik weer begonnen. Jarenlang reed ik hier en daar wat paarden. Ook wel wedstrijden tot aan M2-niveau. Maar de paarden die ik reed, waren niet van mezelf en raakte ik na verloop van tijd ook weer kwijt. Dat waren overwegend KWPN-paarden. Op enig moment reed ik een Friese hengst en dat was mijn kennismaking met het barokke paard. Ik vond het direct heel bijzonder. Zo’n mooie gespierde hals voor je, en die statige houding.”

Goede fokker

“Het duurde tot mijn 43e tot ik besloot mijzelf een cadeautje te geven. Ik ging een PRE kopen! Ik reisde af naar Andalusië. Via een vriendin die daar woont, kwam ik bij een goede fokker terecht. Er ging daar voor mij een hele wereld open. Ik was altijd al gefascineerd door het uiterlijk van deze paarden. Maar had er natuurlijk verder niet echt veel ervaring mee. En ik wist ook weinig van de fokkerij, de cultuur en de passie die daar is voor de paarden.”

Lucio

“Het eerste contact met Lucio, de PRE die ik daar kocht, kan ik bijna niet omschrijven. Zo’n open, eerlijk en zachtaardig paard. En dat is nooit veranderd. Hij heeft een enorme ‘will to please’. Hij let op mij, en is er altijd voor mij. Ik kan me van vroeger herinneren, dat ik in het bos reed op een KWPN-er  en als er een hond uit de bosjes schoot, mijn paard zoiets had van ‘mazzel ik ben er vandoor’. Maar zo is hij niet. Hij blijft op de plaats bij mij en let vooral op mij. Altijd. Dat is gewoon zo bijzonder. Ik heb met dit paard een band, die ik met geen enkel ander paard heb gehad. Er gaat echt een andere wereld voor je open, op het moment dat je een niet getraumatiseerde PRE hebt”, stelt Van Bokhoven.

Danielle van Bokhoven
Passie voor het Iberische paard
foto: Ivonka Dopieralski

Zadels

“Toen ik in 2013 mijn PRE Lucio in Andalusië ging kopen, ben ik daar veel geweest. Ik raakte verweven met de cultuur. En kreeg ook interesse voor de zadels en hoofdstellen, die gebruikt werden voor de PRE’s. Ik besloot deze zadels op de Nederlandse markt te gaan brengen.  Als ik iets doe, dan wil ik het goed doen. En zo behaalde ik eerst mijn diploma Master Saddle Fitting Consultant.  Vervolgens raakte ik in contact met Marjoman, een hele bekende producent van mooie en handgemaakte zadels voor Iberische paarden. Echt hele eerlijke producten, waarvan je weet dat het een handgemaakt traditioneel product is.”

Collectie

“In de loop der jaren heb ik een prima partnership met Marjoman ontwikkeld. In Spanje zijn ze niet gewend om bijvoorbeeld de boommaat aan te passen aan het paard. Ik ben bij de fabriek in Spanje geweest, en heb aangegeven, dat we in Nederland graag een helemaal op maat gemaakt zadel willen. Dus aan de buitenkant een traditioneel zadel, maar dan wel helemaal aangepast op de rug van je paard. En daar is Marjoman volledig in meegegaan.” Na Marjoman vulde Van Bokhoven haar collectie aan met Iberosattel,  Signum Sattelservice en Max Benz One zadels. Ook heeft ze een collectie traditionele hoofdstellen , die zeer geschikt zijn voor het WE-werk en verder alle toebehoren bij zadels en hoofdstellen, zoals bitten en stijgbeugels. Ook voor de ruiter hebben wij inmiddels behoorlijk wat spullen in ons bestand. Denk aan de custom made Portugese dressuurlaarzen, de traditionele Spaanse en Portugese blousen en de mooie bijpassende gilets.

Snelle winst

Van Bokhoven: “Ik kom als zadelpasser op heel veel stallen. Niets is leuker dan een passend zadel aan te meten, waar iemand jarenlang plezier van heeft. Dit is prachtig werk om te doen. Ook al kom je soms hartverscheurende verhalen tegen. Ik werk voornamelijk met PRE’s. En de eigenaren, veel dames, die echt hun droompaard hebben gezocht, komen soms bedrogen uit. Paarden die al kapot zijn, of dusdanig getraumatiseerd zijn, zich volledig afsluiten en bijna apathisch zijn. Niet zelden moet er na verloop van tijd dan toch afscheid genomen van zo’n paard. Er zijn een aantal handelaren in Nederland, die veel geld hebben verdiend, met het massaal kopen van Spaanse paarden, en alleen voor de snelle winst gingen. Dat is gewoon heel jammer, het geeft de PRE een slechte naam. En voor de goede fokkers in Spanje én Nederland werkt het ook niet. Als je een veulen fokt, zorgvuldig opfokt, verzorgt en opleidt, dan zit daar gewoon een kostenplaatje aan. Je kan niet voor een paar duizend euro zo’n fijne, gezonde PRE kopen. Dat geldt trouwens ook voor KWPN-paarden.”

 

Working Equitation (WE) in Nederland

Ook is Van Bokhoven regelmatig aanwezig op WE-evenementen met een stand van haar bedrijf Pura Nobleza, waarin ze haar Spaanse en Portugese zadels en hoofdstellen presenteert. “Ik rijd zelf ook WE, en ik denk dat het één van de mooiste takken van sport is, die je met je paard kan doen. Natuurlijk heb ik er ook een geweldig paard voor. Maar los van dat, je kan deze tak van sport met ieder paard doen, dat is ook juist zo mooi. Iedere combinatie wordt beter door WE!”

Twee verenigingen

“Op dit moment zijn er eigenlijk nog twee verenigingen organisaties die zich bezig houden met Working Equitation. Beide organisaties organiseren hele leuke dingen, van clinics tot aan wedstrijden. En beide organisaties hebben als doel om de Working Equitation naar een hoger niveau te brengen. Een groot deel van de WE-ruiters doet  mee aan de activiteiten van beide verenigingen. Eén van de verenigingen is ondergebracht bij de discipline TREC van de KNHS. Vanuit deze vereniging is in oktober ook een delegatie naar het EK-WE in Italië afgereisd”.

Beter voor de sport

Dat er veel enthousiasme is bij iedereen die betrokken is bij WE is inmiddels wel duidelijk. Maar is het niet een beetje onoverzichtelijk om met twee verschillende organisaties te werken? Is het niet een beter idee, als er gewoon onder de KNHS één WE-organisatie komt, die alle belangen behartigt, activiteiten organiseert en verantwoordelijk is voor de talentontwikkeling en topsportbegeleiding van de WE-ruiters in Nederland? “Ja dat denk ik wel, dat zou beter zijn voor de sport,  ik denk zeker dat dat kan helpen om de sport op een hoger plan te tillen in Nederland”, bevestigt van Bokhoven.

Danielle van Bokhoven
Passie voor het Iberische paard Foto: Ivonka Dopieralski

Iberische paarden

Van Bokhoven heeft naast de WE nog een andere ambitie. “Ik wil me met Lucio voorbereiden op het MCI-kampioenschap. MCI is een van origine Franse organisatie, die dressuurwedstrijden organiseert voor Iberische paarden, dus voor Lusitano’s en PRE’s. In Nederland is er een dochterorganisatie, onder leiding van Jacqueline de Ridder. Zij organiseert selectiewedstrijden in Nederland, met als doel een NK te organiseren en een team af te vaardigen naar het internationale MCI-kampioenschap. Iberische paarden hebben een andere manier van bewegen, en soms is het lastig om tegen de normale dressuurpaarden te strijden. Daarom is het zo leuk om aan wedstrijden mee te doen, speciaal voor deze paarden.”

Stijl en cultuur

“Het leuke aan deze wedstrijden is ook, dat je helemaal je eigen kleding kan dragen en je optoming aan mag passen aan de stijl en cultuur van het land waar je paard vandaan komt. Tijdens de competitie vergaar je ook extra punten voor je Spaanse en Portugese optoming en aankleding. Het zou leuk zijn als ik me weet te selecteren. Maar ook als dat niet lukt, geniet ik iedere dag van Lucio, en zijn onvoorwaardelijke trouw en liefde. Ik had het wat dat betreft niet beter kunnen treffen.”

 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Ivonka Dopieralski

 

Broere Jazz
Jazz (foto: Stoeterij Broere)

Broere Jazz, de dressuurhengst die het verschil heeft gemaakt voor de KWPN dressuurpaardenfokkerij, is niet meer. Vorige week heeft Stoeterij Broere afscheid op 29-jarige leeftijd afscheid genomen van de legendarische zoon van Cocktail.

Koning van de stal

Anne Broere stuurde namens Stoeterij Broere het volgende bericht.
“Met pijn in het hart, maar vooral dankbaar voor wat hij voor ons en voor de dressuursport- en fokkerij heeft betekend hebben wij vorige week afscheid moeten nemen van de koning van onze stal Broere Jazz.
Broere Jazz is 29 jaar oud geworden, wij zullen hem missen.
Vaarwel !”

Recent ook gepubliceerd over Broere Jazz op deze website:

Kirsten Beckers: “Jazz deed niets op halve kracht”

Nico Witte: “Jazz-bloed moet je koesteren”

Jazz en Johnson bovenin WBFSH Sire Ranking Dressuur 2019

 

Patrick van der Meer wint debuut met Jazz-kloon Hollywood

 

Bron: Hoefslag | Stoeterij Broere

Foto: Stoeterij Broere

 

Stan Hoeffgen
Stan Hoeffgen in actie tijdens de internationale wedstrijd in Halsteren, eerder dit jaar. (archieffoto)

Tijdens het NK Traditionele Working Equitation, dat het afgelopen weekend in Eersel plaats vond, wist Stan Hoeffgen met Perlita het Nederlands Kampioenschap Z-senioren op zijn naam te schrijven. Een mooi vervolg op het EK Traditionele Working Equitation, vorige maand, waar hij nog als Young Rider aan de start kwam en het onderdeel koeien drijven wist te winnen.

Verbeteren

De ruiter kijkt tevreden terug op het Nederlands Kampioenschap: “De wedstrijd verliep goed. Bij alle onderdelen eindigde ik bij de eerste twee.  (1e in de dressuur, 2e met koeien drijven, 2e met de stijltrail en 2e met de speedtrail, red.). Ten opzichte van het EK, is zo’n NK eigenlijk niet zo heel anders. Je moet gewoon je best blijven doen. Ik wel geprobeerd de dingen die op het EK wat minder gingen te verbeteren, en dat is ook gelukt. Dus ja, ik ben zeer tevreden.”

Gas terug

De komende tijd neemt de ruiter wat gas terug. “Mijn paard krijgt even rust, want voorlopig zijn er niet echt wedstrijden om naar toe te werken. Langzaam aan gaan we daarna de training weer oppakken met het oog op het komende seizoen volgend jaar.”

Overige klassen

In de klasse B ging de zege naar Sanne Eerens met haar Heros di Monti.  Bij de Young Riders eindigde Robin Heuseveldt bovenaan.

In de klasse M was er tweemaal succes voor Veerle van Nieuwenburg. Zij werd kampioen met Zamiro en met haar andere paard Goldy werd ze reservekampioen!

Bron: Hoefslag

Foto: privé bezit

Eerder over Stan Hoeffgen

EK-WE: Stan Hoeffgen pakt Europese titel op onderdeel Runderwerk *video*

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Wat anders dan alleen maar figuurtjes rijden”

 

EK-WE
Stan Hoeffgen (vooraan) won het onderdeel Runderdrijven tijdens het EK-WE in Narni

Na de dressuur, lag het Nederlandse Young Riders team nog op medaillekoers tijdens het EK-WE in Narni. Gisteren vonden de onderdelen Runderwerk en Stijltrail plaats, en werd deze uitgangspositie bevestigd. Als klap op de vuurpijl reed Stan Hoeffgen zijn Perlita naar de EK-titel Runderwerk! 

Runderwerk EK-WE

Het Runderwerk is een onderdeel van het totale kampioenschap. Het wordt individueel én op tijd gereden in twee runs. De plaatsingspunten van elke run tellen mee. Hoe gaat dit dan in zijn werk? Je moet je voorstellen dat je een rijbaan inrijdt, die in twee delen verdeeld is. In het achterste gedeelte staat een kudde van ongeveer 15 koeien. Deze staan zeg maar in de ‘parkeerzone’ zoals dat wordt genoemd. Iedere koe is genummerd. De deelnemers krijgen een koe toegewezen. Het is zaak de aangewezen koe, over de middellijn te drijven, dus weg bij de kudde. Deze koe daar vijftien seconde te houden, en dan weer terug te drijven naar de kudde.

Geluksgetal?

In Narni kreeg Stan Hoeffgen koe nummer 2 toegewezen, en dat is ongetwijfeld vanaf nu zijn geluksgetal. Op de video zie je, dat de koe met nummer 2 over de middellijn worden gedreven door Stan en Perlita. Vervolgens blijft koe nummer 2 gedurende 15 seconden over de middellijn, waarna Stan de koe weer terug drijft naar de kudde. Als het lukt de koe weg te drijven en terug te drijven, wordt naar de tijd gekeken. De snelste tijd is de winnende tijd. Uiteindelijk worden er twee van deze runs gereden. Stan had de snelste tijd over die twee runs, en mag zich Europees Kampioen Runderwerk noemen. Uiteraard is de ruiter heel tevreden over zijn prestatie: “Gisteren was naar mijn beleving een erg geslaagde dag. We hebben ons een stuk naar boven kunnen trekken in het klassement. Zelf ben ik eerste, dus Europees kampioen koeien drijven geworden en heb een podiumplaats behaald. Wauw, daar ben ik natuurlijk ongelooflijk bij mee”, vertelt hij lachend.

Stijltrail

Voorafgaand aan het Runderwerk, vond de Stijltrail plaats. Hier reed Robin Heuseveldt haar Fritz naar het beste resultaat bij de Young Riders. De combinatie werd vierde. Robin was trots op haar grote vos: “Zo’n dag met twee onderdelen, is wel een drukke dag. De trail was echt mooi neer gezet, en het lukte om heel netjes te rijden. Het koeien drijven, vind ik altijd leuk om te doen, maar het lukte maar in één run om de koe te vangen. Jammer voor mij. Maar het maakte voor het totaalgevoel niets uit, want Stan pakte goud, en daar zijn we allemaal super blij mee”, vertelt ze na afloop. Ook de derde Young Rider, Ellis Langenboom heeft genoten van de tweede dag van dit EK. “Het was een drukke dag. De stijltrail viel voor mij wat tegen, maar tijdens de koeien ging het beter. Al had ik tijdens de eerste koe wat verwarring. Het is allemaal goed gekomen.”

Vlugge koeien

Bij de senioren kwam Astrid Bongers aan de start, maar het liep niet helemaal naar haar zin. “Het begon als een drukke dag. Helaas viel voor mij de stijltrail wat tegen, waardoor de dag iets beladen werd. Daarentegen ben ik super trots op de jeugd ruiters. De koeien ging ons trouwens allemaal super goed af. Het waren mooie vlugge koeien, waarop we goed konden laten zien wat we konden. Deze dag werd fantastisch afgesloten met de snelste koe door Stan. Al met al een hele mooie drukke dag, met veel emoties die herkenbaar zijn voor een EK”, stelt Astrid.

Speedtrail

Vandaag (zondag) is de Speedtrail, en daarmee wordt het EK afgesloten. Het wordt bijzonder spannend, want de onderlinge verschillen tussen de landen en individuele deelnemers zijn niet zo groot, dus er is nog van alles mogelijk!

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Stan Hoeffgen

 

Lees ook:

EK-WE Narni: Robin Heuseveldt beste Nederlandse na dressuur

EK-WE Narni: “Als team zitten we hier prima” *video*

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Opbouwen in een rustig galopje” *video*

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Wat anders dan alleen maar figuurtjes rijden”

 

EK-WE
Young Riders Ellis Oldenboom en Robin Heuseveldt

Robin Heuseveldt heeft bij de Young Riders met een zesde plaats de beste uitgangspositie na de dressuur, tijdens het EK-WE in Narni. De scores lagen erg dicht bij elkaar, dus er is het met oog op het verloop van de verdere wedstrijd nog van alles mogelijk.  Bij de senioren wist de enige Nederlandse deelnemer Astrid Bongers eindigde op een veertiende plaats. Bij zowel de Young Riders als de senioren werd de dressuur gedomineerd door thuisland Italië.  Een verslag van bondscoach Stans Peeters.

NL-jury

“De dag begon met de jury bijeenkomst daar bleek dat er te weinig schrijvers waren voor onze NL jury. Gelukkig konden wij dit oplossen door begeleiders in te zetten. ”

EK-WE
de NL-jury
EK-WE
Young Rider Stan Hoeffgen
EK-WE
Young Riders Robin Heuseveldt

Om 10 begon de dressuur voor de Young Riders.  Alle ruiters waren erg aan elkaar gewaagd, dat bleek later ook bij de uitslag. Tussen de eerste plaats en de 15e plaats waren maar 15 punten verschil in het gemiddelde van 3 juryleden. Op de 6e plaats Robin Heuseveldt, op de 11e plaats Ellis Oldenboom en de 14e plaats Stan Hoeffgen.”

Individuele ruiter

EK-WE
Astrid Bongers

“Om 14 uur starte de dressuur voor de senioren. Nederland heeft geen landen team daarom startte Astrid Bongers, nadat de landen teams gereden hadden, en alleen de individuele ruiter nog moesten rijden.  Astrid startte als 11e ruiter, en ze eindigde uiteindelijk op een 14e plaats. Om 17 uur was de prijsuitreiking van de dressuur. Onze juryleden mochten ook medailles uitreiken. Het was een Italiaans feestje bij zowel de Young Riders als bij de senioren waren de eerste drie plaatsen voor de Italiaanse ruiters.

Medaillekoers

Na het onderdeel dressuur dat gisteren verreden werd, ligt het Nederlands
Young Riders team op koers met een gedeelde tweede plaats met Duitsland,
achter de oppermachtige Italianen, die tot nu toe individueel alle
podiumplaatsen bezetten. Met Nederlands sterkste onderdelen nog te gaan,
maakt het team nog steeds kans op een medaille.

Startvolgorde

“Vandaag (zaterdag 5 oktober) wordt de stijltrail en cattle sorting gereden. Startvolgorde is de volgorde van de ranking. De laagst geplaatste ruiter start als eerste en de hoogst geplaatste ruiter als laatste. Het zal een spannende dag worden.”

Tekst & foto’s: Stans Peeters (bondscoach team EK-WE)

De uitslagen:

EK-WE
Uitslag young riders dressuur

 

EK-WE
Uitslagen senioren dressuur

 

Lees ook:

EK-WE Narni: “Als team zitten we hier prima” *video*

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Wat anders dan alleen maar figuurtjes rijden”

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Opbouwen in een rustig galopje” *video*

EK-WE
Perlita van Stan Hoeffgen staat rustig in de stal hooi te eten, in afwachting van de dressuurpoef die vandaag verreden wordt.

Tijdens het EK-WE, dat op dit moment in het Italiaanse Narni plaats vindt, zijn alle Nederlandse paarden door de veterinaire keuring gekomen. Hoefslag volgt EK-deelnemer Stan Hoeffgen tijdens dit EK. “De concurrentie is van een hoog niveau, maar we gaan ervoor”, stelt hij strijdlustig.

Geen last van de reis

Op zondagavond vertrok de Nederlandse delegatie met de paarden naar Italië. “De reis naar Italië is voor de paarden en de mensen die met de paarden mee gingen soepeler verlopen, dan voor mij. Doordat  ik maandag nog moest werken, kon ik zelf niet direct met de paarden mee en ik moest dus met het vliegtuig reizen. Drie uur vertraging was het gevolg. Maar goed uiteindelijk zijn we allemaal veilig aangekomen, en daar gaat het om”, vertelt Stan vanuit Italië. Hij vervolgt: “Als team zitten we hier prima. We hebben nette kamers in het hotel. En de paarden staan er ook goed bij. Ze staan op de wedstrijd- accommodatie zelf in vaste concoursboxen net als de paarden van alle andere teams. De accommodatie heeft een hoop mooie buiten pistes, waarvan twee overdekt mocht het gaan regen. Met mijn paard gaat het goed. Ze heeft eigenlijk geen last gehad van de lange reis naar Italië toe en is zo fit als maar zijn kan.”

Handen vol

De wedstrijd begint vandaag (vrijdag 4 oktober met de dressuur). Stan verwacht een spannende strijd: “Ik verwacht dat het een mooie uitdagende wedstrijd wordt. De concurrentie is bloedfanatiek, en daardoor ook uitdagend. We hebben onze handen er aan vol om hier een goede klassering te behalen, maar zijn zeker niet kansloos. We gaan er in ieder geval voor! De vetcheck is inmiddels achter de rug. Alle paarden van het Nederlandse team zijn fit to compete, dus wat dat betreft beginnen we goed. Vandaag (vrijdag) is dan de dressuur. Morgen (zaterdag) de stijltrail, en het koeien drijven en zondag de speedtrail en de prijsuitreiking.”

 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto & video: Stan Hoeffgen

Lees ook:

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Opbouwen in een rustig galopje” *video*

 

Road2EK-WE met Stan Hoeffgen: “Wat anders dan alleen maar figuurtjes rijden”

 

Vier Nederlandse combinaties van start op EK Working Equitation

Stan Hoeffgen working equitation
In volle vaart tijdens de speed trail

De 21-jarige Stan Hoeffgen uit Bergen op Zoom maakt zich op voor het EK Traditionele Working Equitation in Narni (Italië), waar hij als Young Rider begin oktober aan mee doet. Hoefslag volgt hem op zijn ‘Road2EK-WE’. Deze keer vertelt Stan over één van de opvallende hindernissen tijdens het WE-parcours. Het ringsteken.

Ringsteken? Dat doen ze toch ook wel eens op jaarmarkten, vooral in Zeeland. Kan je het daarmee vergelijken?

Stan: “Dit is eigenlijk gewoon ringsteken. Alleen heet de stok waarmee je de ring steekt een garrocha. En is het de bedoeling dat de hindernis op een stieren / koeien hoofd lijkt. En het is natuurlijk maar één van de hindernissen, dus als je goed kan ringsteken, dan ben je er nog niet. Er komt meer bij kijken.”

Als je dit wilt oefenen met je paard, en je hebt het nog nooit gedaan, hoe begin je dan het beste?

Stan: “Als je dit onderdeel voor het eerst zou oefenen zou ik beginnen met het rustig galopperen langs de hindernis, zonder garrocha, zodat je paard er aan went om dicht langs het obstakel te rijden. Als dat goed gaan, kan je de garoccha erbij pakken. Eerst kijk je hoe je paard daarop reageert. Mijn ervaring is dat de meeste paarden hier niet zo veel moeite mee hebben. Daarna rijd je er bijvoorbeeld in stap langs en probeer je de garoccha in de ring steken. En dat bouw je op, naar een rustig galopje en dan steeds sneller. Om de ring te kunnen steken moet je de garrocha goed horizontaal houden, dit gaat het makkelijkste als je hem verder achteraan vast houdt als wanneer je hem verder voor aan vast hebt.”

Hoe haal je de maximale punten met deze hindernis?

Stan: “Om het maximaal aantal punten te halen bij deze hindernis moet je de ring raak steken en met de garrocha terug rijden, waarna je deze (meestal)  in een ton moet plaatsen.”

Is het jouw favoriete onderdeel?

Stan: “Mijn favoriete onderdeel bij het WE is niet zo zeer een hindernis maar meer de speedtrail in zijn geheel. Dit omdat je dat gewoon zo snel mogelijk door de hindernissen moet gaan, zonder iets om te gooien want dat kost straf-tijd.”

 

Hoefslag volgt Stan op zijn ‘Road2EK-WE’. Binnenkort meer!

 

 

 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: privébezit Stan Hoeffgen

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,874FansLike
0VolgersVolg
7,029VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer