Authors Posts by Webredactie

Webredactie

5074 BERICHTEN 0 reacties

Jeroen Bakker & I-Go - Foto: Foto4U

Jeroen Bakker maakte afgelopen vrijdag zijn Lichte Tour debuut met de ruin I-Go in Snelrewaard. De Prix st. Georges proef werd beloond met 65,5%.

Roze wolk

De ruiter vertelt “Ik zit nog een beetje op mijn roze wolk. Er zaten hele mooie stukken en hij bleef er goed aan trekken. Hij kan soms nog wat strak zijn, hij is niet kijkerig maar raakt een beetje gespannen. I-Go bleef nu super bij les alleen maakten we op het einde helaas een grote fout. De serie om de drie ging mis, dat was wel zonde. Er zaten nog een paar rommeltjes en slingertjes in, als die eruit zijn kan de score zeker nog omhoog.”

Talentvolle combinatie

De ruiter kreeg louter zevens en achten voor de uitgestrekte,- stap en draf, voor de pirouettes en de serie om de vier. “Daar was ik heel erg blij mee. De series waren in het begin nog wel een ding voor hem. Hij is niet mega opvallend maar de uitgestrekte gangen gingen nu heel erg goed. Hij moet het vooral hebben van het harmonieuze beeld, het is heel fijn maar niet heel spectaculair. Ik ben blij dat het goed gewaardeerd werd en de jury vond het een nette proef en ons een talentvolle combinatie,” aldus Bakker.

Debuut

Bakker kocht het paard toen hij zes jaar oud was bij de fokker. “De fokker reed er een paar keer week mee buiten en hij werd één keer per week bijgereden door een goede ruiter. Toen ik hem kocht kende hij nog niet zoveel maar ik vond hem wel aansprekend en hij heeft een super goed karakter. Hij doet echt mega zijn best en hij werkt heel graag. De oefeningen vond hij in het begin wel lastig maar omdat hij zo werkwillig is kan ik hem veel leren. Hij scoort hartstikke goed en ons Intermediaire I debuut staat ook al op de planning.”

Labrador

“I-Go is half Gelders en heeft soms wat moeite met zijn verbinding. Ik hoop het met hem verder uit te bouwen en te kijken hoe ver hij kan komen. Ik weet niet of hij de Zware Tour aan kan maar voorheen vond hij de series ook moeilijk en die gaan nu ook goed dus wie weet. Het is super leuk dat het zo goed gaat en dat ik hem zelf heb opgeleid. Hij is enorm aanhankelijk en ik noem hem mijn Labrador. Als hij me vier keer ziet lopen, hinnikt hij vier keer. Hij is echt mijn vriend en ik heb iedere dag zoveel plezier van hem,” vertelt hij lachend.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Foto4U

Marie-Josè Calis met Haute Couture - Foto: Foto4U

Marie-Josè Calis reed haar zwarte merrie Haute Couture (v.Bretton Woods) naar een nieuw PR tijdens het meetmoment in Blaricum. De combinatie scoorde 67,36% in de Intermediaire I.

Achten

Calis vertelt “Ik heb een heel goed gevoel over de proef. Wat we in de training proberen voor elkaar te krijgen lukte nu onderweg ook. Ze heeft van nature heel veel beweging en in de proef is het wel een uitdaging om het aan elkaar te houden. Dankzij de lessen van Lynne (Maas ,red.) gaat het de goede kant op en hebben we dit al te pakken. We kregen achten voor de uitgestrekte draf, series en pirouettes. Ik ben tevreden!”

Indrukwekkende merrie

Ze vervolgt “Ik ben dit jaar een paar keer gestart en toen scoorden we 68/69% in de Prix St. Georges. We hebben net een paar weken rustig aan gedaan om wat stappen verder vooruit te zetten. We zijn nu alleen in de Intermediaire I gestart en dat pakte goed uit. De jury vond het een indrukwekkende merrie en ik kreeg een dikke duim bij het afgroeten. Voor een hogere score mag er nog iets meer rust in de proef komen maar ik kan me heel erg vinden in de punten”.

Najaar

“Ik wil één keer per maand starten om toch routine te blijven houden en iedere keer een stapje vooruit te zetten. Daardoor kan ik effectief wedstrijden rijden om te werken aan onze doelen. Ik wil in het najaar de overstap maken naar de Intermediaire II, daar ligt nu wel de hoogste prioriteit. Ze moet daarvoor nog wat meer kracht ontwikkelen in het gesloten en gedragen blijven maar we trainen rustig door,” aldus Calis.

Grand Prix

De amazone heeft de merrie zelf gefokt en opgeleid naar het huidige niveau. “We zijn thuis spelenderwijs bezig met de oefeningen van de Intermediare II. Het is voor mij ook nieuw en we nemen het elke les mee, ze lijkt het erg goed op te pakken. Ze is een grote langgelijnde merrie die graag groot draaft, het is een uitdaging om haar aan elkaar te krijgen maar ze groeit er steeds meer in. Het werk lijkt steeds makkelijker te worden. Het eerste streven is de 70% aantikken in de Intermediaire I. De stip op de horizon is de Grand Prix en we blijven daar rustig onder begeleiding naar toe trainen!”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Foto4U

0 1633
Jeroen Dubbeldam - Oak Grove's Carlyle NK Springen 2020 © DigiShots

Jeroen Dubbeldam gaat niet naar de Olympische Spelen in Tokio. Carlyle, het toppaard van de olympisch kampioen van 2000, is onlangs verkocht.

Daniel Coyle

De eigenaren van Carlyle stalden het paard in 2019 bij Dubbeldam, die op dat moment geen paard had voor deelname aan de Olympische Spelen. Tokio had het laatste toernooi moeten worden voor Carlyle, maar de eigenaren kregen een goed bod en verkochten het paard dat nu wordt bereden door de Ierse ruiter Daniel Coyle.

Niet voor niets gewerkt

“Dat is een beetje zuur”, vertelde Dubbeldam in Langs de Lijn. “Het valt koud op je dak, want je werkt al anderhalf jaar naar Tokio toe. Ik heb veel werk in Carlyle gestoken.” Toch was Dubbeldam er wel altijd op ingesteld dat zijn paard kon worden verkocht. “Het is niet mijn paard en de eigenaar was geen Nederlander, dus dat is toch een ander gevoel. Hij heeft mij gelukkig wel de kans gegeven om hem via mij te verkopen en dus heb ik niet anderhalf jaar voor niets gewerkt.”

Dubbeldam: “Bovendien was ik zelf nog niet zeker van Tokio, ik zat nog niet in het team. En ach, ik ben nog jong en ik kan nog een paar jaar door. Er komen nog nieuwe paarden en nog nieuwe Spelen.”

Bron: NOS

Foto: Digishots

0 62

Vrijdag legden één dressuurmerrie en één springmerrie hun EPTM-examen af. Beide merries zijn geslaagd en liepen de vijfweekse test.

Goed op schema

KWPN-inspecteur en jurylid Marcel Beukers vertelt “Miss Frieda ster D-OC (Chapeau TN uit Frieda stb-ext van Warrant, fokker W. Geraats uit Heythuysen) is een grote goed ontwikkelde merrie die nog iets meer souplesse zou mogen hebben. Ze springt met veel afdruk en maakt achter de sprong goed af. Ze was iets wisselend in het voorbeen. Miss Frieda is geslaagd met 79 punten. De dressuurmerrie Nudunia H ster D-OC (Fürstenball uit Budunia H elite pref IBOP-dr PROK van San Remo, fokker H. Kolen uit Berkel Enschot) is geslaagd met 78,5 punten. Ze is een hele sympathieke merrie die goed te rijden is. Nudunia H heeft een fijne aanleuning, een goede stap, een goede draf met veel techniek maar in de galop zou ze nog iets meer souplesse mogen hebben. Na de examens van de twee merries zijn de zevenweekse merries beoordeeld. Zij lopen goed op schema en alle paarden zitten in een stijgende lijn. Na het examen en de beoordeling zijn er nieuwe vijfweekse merries aangeleverd.”

Bron: KWPN

Foto: Archief

Dana van Lierop & Johnny Cash - Foto: Johanna Faber

Dana van Lierop en Johnny Cash (v.Tsjalle 454) hebben tijdens hun internationale debuut in Hongarije de kür op muziek in de Inter I gewonnen met 75.045% en de Prix St. Georges met 71,177% op hun naam geschreven.

Talent voor zwaardere werk

Afgelopen maart beleefde de combinatie hun debuut in de Lichte Tour. Tijdens het meetmoment in Werkendam scoorden ze 67,8% en toen gaf Dana al aan: ‘hij heeft talent voor het zwaardere werk.’ De tienjarige Sterhengst die als stamboeknaam Jelger fan it Hiem meekreeg werd in 2019 Europees kampioen in de ZZ-Zwaar met Amber den Heyer.

Klik hier door voor de video van de prijsuitreiking in Hongarije.

Bron: Phryso

Foto: Johanna Faber

Gunda Brunotte & Friso fan Wiardastate - Foto: Richard Kiewiet

Gunda Brunotte reed haar Friso fan Wiardastate (v.Haitse 425) naar 61,9% en 60,9% tijdens de eerste dag van het subtop meetmoment in Hollum. Op de tweede dag scoorde de combinatie 64% in het ZZ-Zwaar.

Ameland

De amazone vertelt “De weg er naar toe was voor ons met bloed, zweet en tranen. Ik woon op Ameland en het is voor ons nog een stukje moeilijker. We moeten altijd drie kwartier met de boot om te gaan lessen en voor wedstrijden. Dat vergt toch wel wat van je paard. We verheugen ons altijd enorm op onze eigen wedstrijden. We mogen drie keer per jaar een subtop wedstrijd organiseren. We hebben geen eb en vloed bodem, het is op gras en zonder omheining. De deelnemers die komen vinden dat ook prachtig en daarna uitrazen op het strand.”

Laatste winstpunt

“Voor de drie wedstrijden die we organiseren hebben we een afspraak gemaakt met Wagenborg passagiersdiensten. We kunnen daardoor korting aanbieden aan de deelnemers. Dat maakt onze wedstrijden zo gezellig en leuk. In september staat de volgende op de agenda,” vertelt Brunotte. “De week voor ons meetmoment was ik ook gestart maar toen ging het niet goed. We hebben die donderdag erna gelest en de puntjes op de i gezet. Ik heb de eerste dag lekker kunnen rijden en de eerste proef ging super fijn. In de tweede proef sloeg ik de pirouette over en ging ik verder met de serie. Toen ik de series opnieuw reed gingen ze veel fijner en werden ze beloond met zevens en 7,5’en. Ik was heel erg blij na de eerste dag, we hadden nog één winstpunt nodig voor de Lichte Tour. Zondag hebben we alles op alles gezet en met 64% hadden we de laatste winstpunt ruimschoots binnen.”

Zelf opgeleid

Brunotte kocht het paard toen hij drie jaar oud was en leidde hem zelf op naar dit niveau. “De opleiding ging met vallen en opstaan. Ik had toen ook nog een driejarige KWPN’er maar daar viel ik vanaf. Ik had mijn heup gebroken en dit is pas na negen weken vastgesteld. Inmiddels was mijn heup al scheef aan elkaar gegroeid. Friso is beleerd met mijn handicap, dat kwamen we nog weleens tegen. Drie jaar geleden heb ik een kunstheup gekregen en sindsdien gaan we met stappen vooruit. Sinds die tijd les ik bij Yvonne Snieder, gemiddeld één a twee keer per maand. Dat heeft heel goed uitgepakt en Jorgen Ros komt hier ook voor clinics. Samen is dat een mooie combinatie. We gaan nu hard doortrainen voor mijn droom, de Lichte Tour,” vertelt ze enthousiast.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Richard Kiewiet

Eva de Man & Evita

Eva de Man reed op haar eigen stal, stal Panta Rei in Waverveen haar Johnson-merrie Evita de ring binnen. De combinatie kwam uit in de Grand Prix.

Thuiswedstrijd

De Man vertelt “Dat het onze eigen stal is maakt het extra leuk. Het was onze eerste wedstrijd thuis sinds anderhalf jaar en ik had wel het idee dat we in het ritme moesten komen. Vorig jaar heb ik haar twee keer in de Grand Prix gestart en ik vond dat ze er donderdag fijn aan stond. De punten mochten misschien nog iets hoger zijn maar dat maakt mij ook weer scherp om aan de kleine dingetjes te werken. We gaan weer extra werken aan de gedragenheid en de activiteit in de piaffe.”

Sterke punten

Ze vervolgt “We hebben hard gewerkt aan de eners en die gingen nu in de proef ook beter. De uitgestrekte draf en het zigzag appuyement in draf waren mooier en dat zijn ook wel haar sterke punten. We kregen daar zevens en 7,5’en voor. De uitgestrekte stap kan ze heel goed en die werd beloond met een acht. Ze is nog jong en we moeten nog groeien in deze proef. Soms zijn we nog een beetje zoekende en mag het nog wat constanter.

Internationaal

De jury schreef ‘fijn bewegende merrie, scores kunnen zeker omhoog met meer rust in de proef. “Daar kan ik me wel in vinden,” vertelt de amazone. “Evita is heel constant in de aanleuning en een heel steady paard. We hebben haar als veulen gekocht en dat maakt het extra leuk. Ik heb haar zelf opgeleid en we hebben twee nakomelingen van haar. De oudste, King Clooney, loopt nu ZZ-Licht, het zou wel te gek zijn als die ook succesvol wordt in de subtop en zijn moeder Evita in de Grand Prix. Ik hoop de punten te rijden om internationaal te mogen starten met Evita. Zelf denk ik dat het er wel in zit om boven de 65% te scoren, dat heeft ze in de Lichte Tour ook ruimschoots meerdere keren gedaan. Dat is het plan voor nu. Als de sport misschien nog iets afneemt willen we weer met haar gaan fokken. Bovenal hopen we nog heel lang van haar te genieten!”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Eva de Man

0 63

Gisteren vond in Afdeling West in Sliedrecht op de terreinen van Jan Vink de aftrap van de tuigpaardenstamboekkeuringen plaats. Tevens was er ook gelegenheid om de alternatieve IBOP af te leggen.

Het jurykorps zal dit jaar in z’n totaliteit bestaan uit minder juryleden zodat een vast  zevental juryleden plus de inspecteur de keuringen gaat bemannen. Volgend jaar zal er weer gerouleerd worden, vertelt inspecteur Viggon van Beest. Vandaag jureerde hij met Henk Prins en Etienne Raeven.

Smaakmakers

Viggon: “Het betrof vandaag een vrij kleine keuring waar we als team prettig hebben gejureerd ondanks de we toch enkele teleurstellingen moesten mededelen. Maar onder de doorverwezen paarden zaten zeker smaakmakers. In z’n algemeenheid misten verschillende paarden toch wat aan front en lichaamshouding. De klimmende bewegingen, het terug komen in het front en het omzetten van buiging in het achterbeen, die er soms wel is, maar die dan niet wordt omgezet in opwaartse krachten, dat zijn zaken die we goed in de gaten moeten houden.”

De helft

De vier aangeboden driejarige merries werden in het stamboek ingeschreven en twee gaan er naar de Centrale Keuring. De meest opvallende van dit tweetal was Nadialine (Eebert uit Briannalina ster keur preferent van Larix, fokker Sijmen Korevaar uit Wijngaarden) van A. den Boer uit Molenaarsgraaf. Deze vos heeft een stokmaat van 1.68 m. Viggon: ”Deze merrie is een sterke, tuigtypisch gebouwde merrie met formaat, met een hard fundament en met een mooie schoft-schouderpartij. In beweging beschikt ze over veel techniek, ze heeft een goed front, een goed zweefmoment maar ze zou er voorts nog even meer in mogen klimmen. Ze zou nog even scherper ogen wanneer ze wat kilo’s kwijt zou raken, ze verkeerde namelijk wel iets in overconditie.”

Tweede driejarige

De tweede driejarige die mee mag is de bruine  Idol-dochter Niagara YBP (Young Breeders Program). Zij komt uit de bekende ster preferente Marvel-dochter Wyomi Landzicht.  Fokker is Hengstenhouderij Landzicht uit Giessenburg en geregistreerde is A. de Leeuw uit Winterswijk-Woold. Viggon: “Deze merrie zal op de CK met name wat betreft haar bewegingen toch wat meer moeten overtuigen.”

Ook twee

Van de vijf vier t/m zevenjarige veulenboekmerries, allen vier jaar, werden er vier in het stamboek ingeschreven en twee uitgenodigd voor de CK. Viggon: ”Tesamen met de beste driejarige behoorde de vierjarige schimmel Milwaukee tot de smaakmakers van deze dag.” Milwaukee is een 1,63 metende volle zus van de driejarige Niagara YBP(v. Idol) maar zij is nog van haar fokker Hengstenhouderij Landzicht.  Viggon: “Deze merrie is een zeer tuigtypische merrie die beschikt over veel ras en uitstraling en een spijkerhard fundament. Ze heeft een mooie croupe, een goede schouderpartij en ze zet de hals er bovenop. In de bovenlijn zou nog iets sterker mogen. In beweging treedt ze goed op met een goede actie voor. Ze beschikt over een zeer aansprekend front. Het achterbeengebruik is ruim voldoende maar ze zou nog een iets groter zweefmoment mogen tonen.”

Tweede vierjarige

Dan mag ook de vierjarige 1,65 metende vos Morning Mystery (Dylano uit Gerona Landzicht keur van Plain’s Moonwalker) van f/g. N. Boele uit Dordrecht zich komen presenteren op de CK. Viggon:  “Wij hopen dat ook deze merrie er richting CK nog een schepje bovenop gaat doen.”

Bron: KWPN

Daphne van Kouwen & Go Tango

Daphne van Kouwen bracht haar Go Tango (v.Tango) uit in het ZZ-Zwaar op het subtop meetmoment in Nunspeet. De proeven werden beloond met 64,8% en 63,3%.

Doel behaald

De amazone vertelt “Ik ben er zelf heel erg trots op. Ik vind het rijden bij de subtop al heel gaaf. We waren een paar dagen ervoor naar een ander meetmoment geweest en daar kregen we veel stress. Mijn doel was nu om zonder stress de baan door te gaan. Dat is gelukt. Hij bleef nu echt doorlopen en dit was de eerste keer dat ik dat gevoel had. Ik was al super blij voordat ik de uitslag had.”

Achten

De combinatie kreeg meerdere 7,5’en achten voor de uitgestrekte gangen. “Ook voor de schouderbinnenwaarts kregen we meerdere achten. De jury schreef dat we een mooie combinatie waren met toekomstmogelijkheden en symphatiek beeld. Daar ben ik heel erg voor en ik ben dan ook altijd trots als dat op het protocol staat,” vertelt Kouwen.

Zelf opgeleid

Het was de vierde wedstrijd in het ZZ-Zwaar voor het duo. “Mijn moeder en ik kochten hem als vierjarige. Ik heb hem zelf opgeleid en word daarin begeleid door Mark van de Donk. In zijn jonge jaren is hij ook een aantal keer uitgebracht door Margreet Prosman op onder andere de Pavo Cup en de kampioenschappen. Dat gaat heel erg fijn en hij vult ons heel goed aan. In de omgang is het geen makkelijk paard. Hij is heel onzeker en schrikt van de kleinste dingen. Hij is ook bang voor andere paarden, ik ben met wedstrijden altijd heel erg blij als ik als eerste mag starten. De oefeningen pakt hij heel goed op en als je weet hoe je hem moet rijden is het een heel fijn paard.”

Lichte Tour

“Mijn droom is de slipjas in de Lichte Tour. Ik denk dat als het lukt ik de hele proef met een big smile rond rij. Mark zegt dat er nog wel meer in zit maar voor mij is de Lichte Tour het ultieme doel. Alles wat daarboven zit zou helemaal gaaf zijn. Het doel op de korte termijn is 65% in het ZZ-Zwaar. We zitten er al dichtbij dus ik hoop dat dat lukt!”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Daphne van Kouwen

Anna en haar Haflinger Larousch in de spartelvijver bij Zorgvlied tijdens hun trektocht.

Afgelopen week maakte de zeer slechtziende Anna Kruithof (27) de trektocht waar ze al een aantal maanden naar uitkeek. Hoewel ze goed voorbereid was, ging deze warme week niet geheel zonder obstakels. Wel kijkt ze er heel positief op terug. “Het was een ontzettend leuke ervaring”, vertelt ze.

Steeds minder zien

Tot haar achtste kon Anna zien, daarna nam door een aangeboren conditie haar zicht steeds verder af. Vanaf groep 8 van de basisschool liep ze met een stok naar school toe. Ze begon met paardrijden toen ze een jaar of 7 was. Daarbij reed ze altijd in de manegeles met vriendinnen van haar. Op haar 19e kreeg ze haar eerste eigen paard. Anna: “Op een gegeven moment zei ik tegen mijn ouders: ‘Pap, mam, iedereen heeft een fiets, een scooter of een auto en dat kan ik niet. Dus ik wil graag een paard’.” Inmiddels staan er drie paarden op stal. Met haar Haflinger Larousch heeft Anna de trektocht gemaakt.

Navigatieproblemen

Larousch en Anna hebben de afgelopen week bijna 100 kilometer afgelegd. Hoe was dat? “Het is heel leuk om een week lang met je paard onderweg te zijn. Ook heb ik allerlei nieuwe mensen ontmoet die meereden of die ik tegenkwam. Daarnaast sliepen Larousch en ik op verschillende locaties. Zo veel in het zadel zitten is me niet tegengevallen, al heb ik wel last gehad van spierpijn. Wat wel tegenviel is dat de navigatie niet altijd even goed werkte. Om die reden heb ik dinsdag, op dag 3, het stuk ook met de trailer afgelegd. We waren onderweg, maar tijdens de rit viel de navigatie uit waardoor we uiteindelijk nog dichter bij het vertrekpunt dan bij het eindpunt uitkwamen. Om in die warmte alsnog het stuk te rijden vond ik geen goed idee.”

Pechdag

Dinsdag was sowieso wel een beetje een pechdag voor de amazone. “Toen ik door een hek heen moest om van het ene natuurgebied naar het andere toe te gaan, bleven mijn zadeltassen achter het hek hangen. Die zijn toen gescheurd. Dat maakte de dag nog wel dramatischer dan hij al was.” Op woensdag, haar rustdag, wist ze de tassen weer te maken waardoor ze weer mee konden. De navigatie zorgde ook gisteren, op de laatste dag, voor problemen. “Hij stuurde ons over een pad met een wildrooster. Door het hek konden we ook niet gaan, want die stond onder stroom. We moesten er dus omheen rijden. Uiteindelijk hebben we zes kilometer in een rondje gelopen om weer op hetzelfde pad uit te komen. Toen zijn we maar over de weg door het dorp heen teruggereden. Ook wel grappig, maar voor de andere mensen op straat waarschijnlijk wat minder”, grinnikt ze.

Aanpassen aan het weer

Anna vervolgt haar verhaal: “Aan de ene kant was het heerlijk dat het zulk zomerweer was, maar het was ook wel jammer. Donderdag zijn we vroeg vertrokken. Het eerste deel van de rit reden we door het bos in de schaduw. Daardoor hebben we veel draf mee kunnen pakken en waren we in een goede 2 uur op de plek van bestemming. Kwart over 11 stonden de paarden weer in de wei met een emmer water, en konden ze de rest van de hete dag hun eigen dingetje doen. Dat moet ook wel, want je wil niet met 33 graden onderweg zijn. Om rekening te houden met de warmte moest ik goed plannen, eerder vertrekken en routes inkorten waar ik kon. Dat is het enige wat je op zo’n moment kan doen.”

Nieuwe mensen ontmoeten

Van tevoren gaf Anna al aan dat anderen van harte welkom waren om zich aan te sluiten bij de rit. Daar is dankbaar gebruik van gemaakt. “Elke dag was er wel iemand die een stuk meereed. Dat maakte het echt heel gezellig. Iedere dag spreek en ontmoet je dan weer een nieuw persoon. Daarbij heeft iedereen zijn eigen verhaal en motivatie om mee te rijden. Het was fijn om die verhalen met elkaar te delen.”

Dubbele opgehaald

In totaal haalde Anna ruim €2300 op voor de DVB foundation. “Dat voelt echt gaaf. Ik dacht eerst: als ik €700 of €1000 ophaal dan is dat leuk. Op een gegeven moment kom je bij de grens die je in gedachten had, en komen er nog meer donaties binnen. Ook heb ik 2 grote donaties gekregen van mensen die ik niet ken. Het is heel mooi dat er zoveel mensen zijn die ruiters met een beperking de kans willen bieden om met hulpmiddelen de paardensport te blijven beoefenen”, klinkt ze dankbaar.

Gezamenlijk afsluiten

Hoewel het geld rechtstreeks naar de rekening van de DVB foundation is gegaan, komt er waarschijnlijk nog wel een moment waarop het avontuur met zijn allen afgesloten kan worden. “Vanaf volgende week worden de coronamaatregelen weer wat meer losgelaten, dus de voorzitter van de DVB Foundation, Johan Dorresteijn, zei al dat hij hoopt om nog een keer een fysiek moment te plannen. Bij mijn thuiskomst waren er gisteren ook heel wat mensen aanwezig. Mijn moeder heeft een praatje gehouden over dat iedereen trots op me was en dat het bedrag dat ik heb opgehaald fantastisch is.”

Documentaire

De afgelopen week is er de hele week een filmploeg met de amazone meegeweest. “Deze wordt eind dit jaar vertoond op het Sport Film Festival in Rotterdam. Het is gaaf om eraan mee te werken om juist deze kant van de breedtesport voor mensen met een beperking te laten zien. Veel mensen kennen alleen de gehandicaptenlessen op maneges én de top van de parasport. Alles wat daar tussen zit is naar mijn idee best wel onbekend. De maakster van de documentaire wil hem zo maken dat het een idee geeft van hoe ik het heb beleefd door het non-visuele deel duidelijk te maken. Er zijn vooral geluiden en beschrijvingen van wat er te zien is, want het beeld wordt vaag gemaakt.”

Het heeft dus nogal wat teweeg gebracht, die trektocht. “Ja, maar dat was ook het doel: meer bekendheid voor de aangepaste sport.” Voor nu gaat Anna vooral even bijkomen van haar reis en genieten van haar week vakantie. En daarna? “Dan verzin ik vanzelf wel weer wat.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit Anna Kruithof

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer