Authors Posts by Webredactie

Webredactie

3321 BERICHTEN 0 reacties

Denise Dickhoff en Rosie tijdens Endurance Leenderbos op 7 maart. Foto: M de Rooij Fotografie

Amazone Denise Dickhoff is actief in zowel de dressuursport als in de endurance. Samen met haar paard Rosie hoopt de amazone binnenkort de overstap te maken naar endurance klasse 3, het één na hoogste niveau. Afgelopen winter maakte de combinatie in de dressuur al de overstap van de B naar het L1. “Ik vind dat het elkaar heel erg aanvult”, stelt de amazone. “Maar als ik zou moeten kiezen, dan zou ik toch de endurance kiezen. Ik vind buiten rijden nu eenmaal leuker dan in de bak rijden.”

Klaar voor

Op 7 maart startten Dickhoff en haar merrie voor het laatst in klasse 2. “Die wedstrijd hebben we goed uitgereden, we zijn ook nog op de eerste plaats geëindigd. Ik had me ook al ingeschreven voor klasse 3, namelijk op 5 april. Helaas wordt ons klasse 3-debuut nu nog even uitgesteld. Dat is wel jammer, want we waren er nu wel klaar voor.” Ook in haar training houdt de amazone veel rekening met de maatregelen omtrent het coronavirus. “Ik sta met mijn paard midden in Rotterdam, maar we kunnen gelukkig nog wel richting het Kralingse Bos en het Lage Bergse Bos. Het is voor de endurance fijn om op verschillende ondergronden te trainen, maar we gaan nu even niet weg met de trailer om drukke gebieden te vermijden.”

Hoogste niveau

“Als het kan gaan we wel doen dit jaar”, stelt de amazone over haar start in klasse 3. “Maar het is natuurlijk even afwachten hoe het loopt. Hoe het na 1 juni gaat is natuurlijk koffiedik kijken. Het endurance seizoen loopt wel van maart tot en met oktober, dus na 1 juni is er nog genoeg te starten. Als dat dan wel doorgaat is het wel de bedoeling dat we dit seizoen klasse 3 gaan rijden. Het hoogste niveau binnen de endurancesport is klasse 4. Het zou heel erg leuk zijn als we dat nog eens kunnen rijden. Die klasse varieert van de 120 tot 160 kilometer. Ik weet niet of Rosie genoeg motivatie heeft om een 160’er te lopen, maar 120 kilometer moet haar zeker wel lukken”, klinkt het ambitieus.

Vertrouwen

Over haar paart vertelt Dickhoff: “Ik heb haar sinds ze vier, dit jaar wordt ze acht. Het eerste jaar moesten we echt een beetje aan elkaar wennen. Rosie had totaal geen vertrouwen in de ruiter, ze had een beetje slechte ervaringen gehad. Ik was de zesde eigenaar binnen 1,5 jaar tijd. Dat zegt wel wat. We hebben daarom veel gewerkt aan het opbouwen van vertrouwen. Daarvoor hebben we veel verschillende dingen gedaan, zoals schriktraining en Enjoy the Ride. Dat deed ik puur om haar ervaring op te laten doen en om haar te leren dat het allemaal niet zo spannend was als ze dacht. We hebben het ook lekker rustig aan gedaan en rustig opgebouwd. Dit is nu het vierde seizoen dat we samen ingaan, en het is hartstikke leuk.”

Voordelen

Over de combinatie van dressuur en endurance rijden is Dickhoff erg enthousiast. “Het vult elkaar heel erg aan. Ik vind persoonlijk dat een goed endurancepaard een bepaalde dressuurbasis moet hebben. Ik vind dat ze in ieder geval een goede B-proef moeten kunnen lopen. Daartegenover vind ik ook dat een dressuurpaard een klasse 1 moet kunnen uitrijden. In de dressuur werk je aan de rijtechnische basis; je zorgt dat je paard in balans is en je zet je paard goed aan de hulpen. Tijdens het endurance-rijden heb je daar flink profijt van. Maar als je paard conditie heeft doordat hij endurance loopt, is het ook een voordeel dat je paard een goede conditie heeft en niet moe is als hij de proef in gaat. Het één is dus ook niet zozeer leuker dan het ander, het kan voor mij eigenlijk niet zonder elkaar.”

Succesvol verlopen

De wedstrijden met elkaar combineren is nog wel een beetje lastig. Daarom start Dickhoff nu ’s winters dressuur ’s zomers endurance. “Je moet een goede balans vinden in je training. Je wil niet te weinig doen, want je moet wel regelmatig een trainingsprikkel geven om conditie en kracht op te bouwen. Maar je wil natuurlijk ook overbelasting voorkomen, dus is het waken voor een te snelle opbouw van de training.” Naast dat die balans heel belangrijk is voor het succesvol laten verlopen van een wedstrijd, zijn volgens de amazone ook grooms van onmiskenbaar belang. “Ik heb hele fijne mensen om mij heen. Die steun is heel belangrijk. Met een goed groomteam heb je in de endurance gelijk al een streepje voor. Het is me meermaals gebeurd dat ik op wedstrijd dankzij mijn fijne grooms mijn paard meteen kon aanbieden, waardoor ik de wedstrijd won.” Ze concludeert: “Het is zeker een extra kracht.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: M de Rooij Fotografie

Anky van Grunsen - Olympische Spelen

De NOS meldt dat de Olympische Spelen in de zomer van 2021 plaatsvinden. Dit gebeurt vanaf 23 juli tot en met 8 augustus 2021. Dit besluit kwam tot stand na overleg tussen het organisatiecomité, het Internationaal Olympisch Comité, de stad Tokio en de Japanse regering.

Ook voor de Paralympische spelen is er een nieuwe datum vastgesteld. Deze worden van 24 augustus tot en met 5 september 2021 georganiseerd.

Meer ruimte

Voor de datum definitief werd, was er nog discussie of de Spelen in de lente zouden plaatsvinden. “We wilden atleten die zich nog moeten kwalificeren echter meer ruimte geven”, aldus Yoshiro Mori, voorzitter van het organisatiecomité.

Kwalificaties

Dit jaar zouden de spelen plaatsvinden van 24 juli tot en met 9 augustus. Vorige week werden zowel de Olympische als de Paralympische Spelen echter uitgesteld vanwege de coronapandemie. Sporters die zich al kwalificeerden behouden hun tickets voor Tokio.

Gezondheid topprioriteit

FEI President Ingmar de Vos reageert op de bekendmaking van de nieuwe data. “Hoewel het jammer was voor iedereen die de Spelen als doel had gesteld, was dit de beste beslissing die de organisatie kon maken. Het is wel heel erg fijn om de nieuwe data al zo snel vastgesteld te hebben. We weten dat dit een erg complexe beslissing was voor de IOC. Vooral omdat er met meerdere factoren rekening moet worden gehouden. Denk bijvoorbeeld aan de gezondheid van de atleten, die topprioriteit moet hebben.”

Alternatief vinden

“Natuurlijk gaat deze beslissing impact hebben op de internationale kalender van de sport”, geeft De Vos toe. “We zijn op dit moment al op zoek naar oplossingen, zodat het zo min mogelijk problemen oplevert. Nu de data van de Spelen vastgesteld zijn moeten we een alternatief vinden voor meerdere grote FEI Evenementen. Denk hierbij aan de Europese Kampioenschappen voor springen, dressuur en para-dressuur in Boedapest en de Europese Kampioenschappen Eventing in Haras du Pin.” De organisatie is met directe ingang begonnen met het aanpassen van de agenda voor komend jaar.

Bron: NOS / Persbericht FEI

Foto: Archieffoto

Nicola Philippaerts-HM Chilli Willi
Nicola Philippaerts met H&M Chilli Willi op de zondag van de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

Ook voor de familie Phillipaerts is het nu een vreemde periode. Olivier, Nicola en vader Ludo Pilippaerts proberen desondanks hun paarden in goede vorm te houden. Ze vertellen aan het Belgische nieuwsplatform Sporza: “We moeten nu een planning voor volgend jaar maken.”

Rustig

Voor nu is het rustig op het bedrijf van de familie Philippaerts. Net als alle andere ondernemers probeert de familie op deze manier de kosten zo laag mogelijk te houden, stelt vader Ludo Philippaerts. “We zullen zien hoe alles evolueert en kijken of we nog extra maatregelen moeten treffen”, voegt hij toe.

Even schrikken

Gezien de tweeling Philippaerts in topvorm was, is het sportief gezien wel jammer dat de wedstrijden niet doorgaan. Zo wonnen Olivier en Nicola met hun team dit jaar de eerste belangrijke outdoorwedstrijd in Doha. “Doha was een fantastische start”, zegt Nicola tegen het sportmedium. “Ik werd ook nog tweede in de Grand Prix.” Dat de Olympische Spelen een jaar doorgeschoven werden, was wel even schrikken voor de broers. Toch is er vanuit de familie groot begrip voor deze beslissing. “Wij doen zelf niets anders dan rondreizen over de hele wereld: vliegtuig in en vliegtuig uit. Dat was een risico voor ons, dus het is logisch dat alles is stilgelegd”, zegt Olivier “De gezondheid primeert nu”, beaamt Nicola. “Het was de enige juiste beslissing.”

Wat strammer

Op hun eigen terrein kan de familie Philippaerts gelukkig gewoon doorgaan met het trainen van de paarden, al trainen ze momenteel niet op topniveau. “De spieren worden zeker wat strammer. Maar wij hebben hier goeie faciliteiten”, zegt vader Philippaerts. “De paarden worden goed verzorgd: ze komen buiten en krijgen hun beweging. De meeste paarden zullen er niet zo veel last van hebben. Het trainingsvolume gaat wel naar beneden. Maar wanneer dit voorbij is, dan is het aan de ruiters om de paarden weer fit te krijgen. Nu is het niet nodig om de paarden optimaal te trainen.”

Jonge paarden

Nu de Olympische Spelen uitgesteld zijn, weten de ruiters nog niet wanneer hun volgende (internationale) wedstrijd gaat plaatsvinden. Daarom zijn ze op dit moment bezig met het maken van een nieuwe planning voor volgend jaar. Hierbij stellen ze wel dat de paarden die er dit jaar waren voor de Olympische Spelen, er volgend jaar ook nog wel zijn. “We hebben het geluk dat we in België een reeks jonge paarden hebben. Van dat jaartje uitstel mogen we niet te veel last hebben”, besluiten ze.

Bron: sporza.be

Foto: DigiShots

Alisia Hoogstad - Armani (v. United) TTC-talentenplan © DigiShots

Alisia Hoogstad leidde haar paard Armani (v. United) helemaal zelf op van de B tot en met het ZZ-Zwaar. Dit deed ze niet door middel van veel (privé)lessen, maar de amazone maakte dankbaar gebruik van het aanbod op Youtube. Inmiddels rijdt de combinatie in de subtop en waren ze vorig jaar geselecteerd voor het TTC-talentenplan Zuid-Holland.

Niet makkelijk

De amazone kreeg Armani toen ze 12 jaar oud was. “Hij kwam bij ons op stal en het klikte meteen heel erg goed. Ik was nog best wel klein, dus we begonnen samen gewoon rustig in de B. Dat verliep eigenlijk wel goed en daarna ging het ook allemaal wel prima. Toen we richting het M2 begonnen te rijden werd het wel wat lastiger. Armani heeft niet de capaciteiten dat het hem allemaal makkelijk af gaat, dus vanaf het M2 begon het moeilijker te worden. Daar worden de oefeningen zwaarder en reden we natuurlijk wel tussen de betere combinaties.”

Motivatie

Ze vervolgt: “We stonden in die tijd op een recreatiestalletje. Een grotere of luxere stal was op dat moment gewoon niet mogelijk. Maar we gingen richting het Z en hadden niet de beschikking over een 20×60 bak, dus oefenden we altijd onze proef in een 20×40. Buiten dat had ik ook nooit les, maar ik kon mezelf heel goed motiveren om te blijven verbeteren.” De amazone was 15 toen ze samen met haar paard het Z behaalde. “Vroeger dachten we altijd dat het bij het behalen van het Z1 wel afgelopen zou zijn voor ons. Want we wisten gewoon niet of mijn paard het hogere werk aan zou kunnen.”

Bestuderen en opschrijven

Ik had wel af en toe les van mijn tante Joyce Brand, maar zij had het erg druk en had helaas geen tijd om mij veel te begeleiden, dus toen ben ik meer informatie op internet gaan zoeken.  “Toen kwam ik erachter dat op Youtube heel veel handige filmpjes stonden voor als ik moeite met iets had. Dus vanaf dat moment ging ik clinics kijken, maar niet alleen kijken, ik bestuurde ze echt en schreef alles op. Ook maak ik veel gebruik van Hoefslag Academy, soms zijn die filmpjes maar twee minuten, maar ik haalde uit die twee minuten net zoveel als een ander uit een hele privéles. Zo ben ik alles gaan oefenen.”

Meer aandacht

Hoogstad en Armani behaalden ook nog het ZZ-Licht. “Toen werd het natuurlijk écht een stuk moeilijker en ben ik de filmpjes met nog meer aandacht gaan bekijken. Ik wilde weten hoe ik naast mijn paard ook mijzelf kon verbeteren. Mijn lessen werden Youtube en veel, heel veel lezen. Ik wilde steeds weer een stapje hoger komen en hem sterker en beter maken voor het ZZ-Licht of het ZZ-Zwaar.”

Valkuilen

“Ik vond bijvoorbeeld de appuyementen altijd heel erg ingewikkeld. Ik wist nooit zo goed hoe ik ze in moest zetten en ik had er moeite mee om hem regelmatig door het appuyement heen te krijgen. Vaak was het te schuin of zat zijn achterhand niet mee, het zag er niet soepel uit. Toen ben ik heel veel video’s gaan kijken en gewoon enorm veel gaan proberen. Het was echt zo dat ik een filmpje keek, aantekeningen maakte en die dan letterlijk instudeerde. Bij de appuyementen en de pirouettes heb ik het meest aan de filmpjes gehad, want dat waren echt valkuilen voor ons.”

Wij samen

“Het is nog steeds niet allemaal makkelijk. Nu we in het ZZ-Zwaar starten hebben we er wel moeite mee om mee te doen en een winstpunt te halen”, geeft de amazone toe.  “Maar ondanks dat hij misschien wat simpeler is dan de paarden op dit niveau, heb ik altijd wel de motivatie en drive gehad om het toch te proberen. De uitdaging van het kijken naar de filmpjes en daarna mezelf proberen te verbeteren heeft mij gedreven om te komen waar we nu zijn. Het is voor hem nooit makkelijk geweest, maar ik denk wel dat hij het altijd voor mij heeft gedaan. Ik heb hem daarbij nooit gepusht, maar het was echt ‘wij samen’.”

TTC-Talenplan

Vorig jaar maakte de combinatie deel uit van het TTC-talentplan Zuid-Holland. Het doel van het TTC-talentenplan is om jonge talentvolle combinaties te scouten, begeleiden en verbeteren zodat zij later door kunnen stromen naar het KNHS talentenplan. “Ik kwam door de eerste selectie en dat was in eerste instantie echt een schok! Ik had nooit verwacht dat ik daar tussen zou komen! En nu heb ik als nieuw doel om dat dit jaar nog een keer te bereiken. Daarnaast wil ik natuurlijk in het ZZ-Zwaar echt mee gaan doen. Ik moet wel zeggen dat mijn doelen heel erg opschuiven, ik luister wel echt naar mijn paard. Op het moment dat hij aangeeft het niet meer aan te kunnen is het gewoon klaar. Tot nu toe lukt het hem nog wel allemaal en gaan we dus gewoon lekker door!”, Besluit de fanatieke amazone. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

0 1534
Fleur Vos en Bravour Olympus. Foto: DN Fotografie.

Op 1 maart 2019 begon Fleur Vos haar eigen bedrijf in de paardensector. Nu, precies een jaar later, behaalde ze nog een grote mijlpaal: haar eigen unit op de stal waar ze staat. “Ik vind het echt heel erg leuk om te doen”, vertelt ze. “Ik doe daarnaast ook nog een opleiding in de paarden. Als ik volgend jaar klaar ben hoop ik mijn bedrijf verder uit te breiden.”

Eigen unit

Haar bedrijf runt Vos samen met haar moeder, die Lichte Tour-amazone is. “Als ik er niet ben in verband met school, kan zij de paarden verder trainen. Dat is heel erg fijn. We begonnen met één paard, maar dat werden er al snel twee en daarna steeds meer. We staan op een grote pensionstal, waar nieuwe units werden gebouwd voor mensen die bedrijfsmatig in de paarden bezig zijn. Toen er één vrij kwam, vroegen ze ons of we het misschien fijn zouden vinden om alle paarden bij elkaar te hebben staan. Nu hebben we een eigen unit met 5 boxen”, klinkt het enthousiast. “Het is echt fijn dat je zo een beetje je eigen plekje hebt.”

Meer paarden

Naast de paarden die in haar eigen unit staan, traint Vos ook nog andere paarden die gestald staan op Stal de Vrijhoeve. “Er staan wel 80 tot 100 paarden op stal hier. Dat heeft wel echt voordelen. Ik krijg nu namelijk steeds meer mensen die hun paard willen laten doortrainen of zadelmak willen laten maken. We hebben zelf nu 5 boxen, maar op zo’n grote stal heb je op deze manier de mogelijkheid om veel meer paarden te trainen.” Vos traint een grote variatie aan paarden, bijna allemaal voor de verkoop. “Sommige paarden zijn onbeleerd, anderen hebben al wel wat wedstrijdervaring. Ik krijg eigenlijk paarden van alle leeftijden te trainen. Meestal moeten de paarden de wissels leren, en worden ze daarna verkocht”, licht ze toe.

Wedstrijdambitie

Ondanks dat Vos het erg leuk vindt om wedstrijden te starten, doet ze dat niet vaak meer. “Meestal start ik de paarden die de wissels moeten leren een keer in het Z2, daarna gaan ze weg. Ik vind wedstrijden rijden heel erg leuk om te doen, ik zou het daarom ook wel weer leuk vinden om een paard te hebben die ik verder door kan rijden.” In eerste instantie startte de amazone met Bravour Olympus (v. Bon Ami Z) op wedstrijden, het paard waar haar avontuur eigenlijk mee begon. “Ik heb hem als vierjarige van een handelaar gekocht. Toen heb ik hem zadelmak gemaakt en toen zijn we in de B begonnen. Nu neem ik hem vooral mee naar school voor het volgen van mijn praktijklessen”, vertelt ze.

Dromen waarmaken

“Bob is echt een eyecatcher. Hij is ook nog eens heel braaf en makkelijk, ik kan hem overal mee naartoe nemen”, vertelt Vos over haar 9-jarige ruin. “Hij heeft ook al een aantal keren model gestaan voor verschillende paardensportmerken. Al mijn dromen maakt hij wel een beetje waar. Zelf ben ik echter wel echt van het wedstrijden rijden, om voor het hoogst haalbare te gaan. Daar is Bob alleen geen paard voor. Hij kan heel erg goed lopen, maar het is eerder een showpaard dan een wedstrijdpaard. Met wedstrijden doe ik hem dus echt geen plezier, maar op Horse Event meerijden vindt hij fantastisch. Nu rijd ik thuis lekker oor met hem en gaat hij dus mee naar mijn opleiding.”

Lichte Tour-paard

Op dit moment heeft de amazone meerdere paarden van de fokker van Bravour Olympus onder het zadel. “Toen ik Bob kocht ben ik via zijn paspoort bij zijn fokker terechtgekomen. Ik heb hem benaderd en wat foto’s en een video gestuurd. Ik ben eens bij hem langsgegaan en nu is hij één van mijn vaste klanten”, klinkt het enthousiast. Ook haar wedstrijdambities worden door deze fokker misschien wel vervuld. “Hij heeft niet veel haast, hij wil dat de paarden goed uitgroeien en zo veel mogelijk leren. Ik ben nu met een vosje genaamd Qualifier Olympus (v. Quarterback) bezig om de series om de pas en de piaffe aan te leren. Voorlopig blijft hij nog wel hier staan zodat ik er verder mee kan starten. Ik ben nu ZZ-licht met hem gestart en het hoogste dat ik ooit heb gereden is ZZ-zwaar. Het zou leuk zijn als Q voor mij mijn eerste Lichte Tour-paard zou worden.”

Het allerbeste

Wanneer Vos volgend jaar klaar is met haar instructeursopleiding aan het Aeres, hoopt ze vooral haar bedrijf uit te kunnen breiden. “Ik wil eigenlijk vooral verder met waar ik nu mee bezig ben, met leuke paarden rijden en zadelmak maken. Ik heb zelf een aantal lichamelijke klachten waardoor na mijn opleiding eigenlijk niet voor een bedrijf kan gaan werken. Zo samen met mijn moeder gaat het heel erg goed en kunnen we het gaan uitbreiden. Het is nu gewoon even hard werken, en het blijft ook hard werken, maar dat is een investering voor later. Werken in de paarden is natuurlijk altijd hard werken, maar dit is wat ik het allerliefst doe”, aldus Vos. “Waar leeftijdsgenoten graag uitgaan, ben ik liever op stal en ga ik lekker de paarden doen. Daar voel ik me het allerbeste bij.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is toegestaan.

Foto: DN Fotografie

Judy Reynolds - Vancouver K FEI European Championships 2019 © DigiShots

Net als Jeroen Dubbeldam weet Judy Reynolds nog niet zeker of ze wel een paard heeft voor de Olympische Spelen van 2021. De amazone vraagt zich namelijk af of haar Vancouver K volgend jaar niet te oud is. Dit vertelt de amazone in een interview aan The Irish Examiner.

Teleurstelling

Op de vraag wat ze van het uitstel vond, antwoordt Reynolds: “Ik verwachtte al dat het nieuws zou komen, maar het is natuurlijk alsnog een grote teleurstelling als het officieel wordt uitgesteld. Het is natuurlijk wel iets waar je al jaren naartoe traint. De originele datum kwam natuurlijk al heel dichtbij dus ik was al wel aan het aftellen. Het is dus wel een beetje jammer, maar ik zie ook in dat er veel grotere problemen zijn op dit moment. Gezondheid gaat natuurlijk altijd voor.”

Geen leeftijdslimiet

“Mijn paard, Vancouver K, is een beetje ouder dus hij heeft dit seizoen niet zo veel gedaan als anders”, vertelt ze over haar toppaard. “Hij hoeft alleen nog maar te pieken op de juiste momenten. Volgend jaar is hij 19, en daarmee zeker aan de bovengrens als je kijkt naar de leeftijd van paarden in de sport. Voor mij is het nog wel een zorg of hij volgend jaar niet te oud is.” Ze geeft toe: “Natuurlijk is er geen leeftijdslimiet. Het paard moet simpelweg fit, gezond en gemotiveerd zijn om aan het werk te gaan. Dat is Vancouver nog wel. Hij gelooft nog steeds niet dat hij 18 is. Hij denkt nog altijd dat hij een jonkie is.”

Luxe

“Het klinkt misschien gek, maar ik laat hem mij leiden”, vervolgt ze. “Wanneer hij aangeeft dat hij klaar is om met pensioen te gaan, dan zal ik naar hem luisteren. Ik heb nog een paard, namelijk Leroy. Hij is op dit moment de overstap aan het maken naar het hoogste niveau. Misschien is het uitstel wel goed voor hem. Misschien heb ik hierdoor straks wel de luxe om uit twee paarden te kiezen voor de Olympische Spelen van 2021”, sluit ze af.

Bron: The Irish Examiner

Foto: © DigiShots

Rixt van der Horst - Findsley N.O.P. Jumping Amsterdam 2020 © DigiShots

Het coronavirus zette het dagelijks leven van veel Nederlanders op zijn kop. Om in vorm te blijven zoeken de sporters van TeamNL alternatieve mogelijkheden om fit en vitaal te blijven. Ook paralympisch dressuuramazone Rixt van der Horst deelt haar thuisworkout.

Inspireren

TeamNL wil Nederland inspireren met dit initiatief, juist ook in deze onwerkelijke periode. De sporters laten zien hoe zij met beperkte materialen en mogelijkheden toch hun work-outs blijven doen. Zij delen hun tips via #FitMetTeamNL. Hierbij roepen ze ook vooral op zelf mee te doen, en de ervaringen te delen via de hashtag #FitMetTeamNL.

Core en Balans

De workout van Van der Horst is vooral gericht op de core en het balans. De amazone begint met een warming-up en legt daarna vier verschillende oefeningen uit. In plaats van een stang met gewichten, gebruikt ze een boomstam van ongeveer 7 kilo. Aan de kijkers thuis geeft Van der Horst de tip om een bezemsteel met flessen water er aan te gebruiken.

Bekijk de workout van Rixt van der Horst via deze video:

Bron: TeamNL

Foto: © DigiShots

Ingrid Hekkert en Leonora. Foto: Denise van der Plas

Na een hele nare val van haar paard, is Ingrid Hekkert ruim twee jaar aan het revalideren geweest. Toen ze merkte hoeveel baat ze had bij het werken met de Flexchair, besloot ze anderen te gaan helpen. Ze vertelt: “Het is echt een fantastisch mooi hulpmiddel voor mensen met nek- en rugklachten. Ik kocht zelf een stoel met een licentie en programma er bij, en ben trainingen gaan geven.”

Verder trainen

“Ik had een leuk, jong paard zadelmak laten maken en laten doorrijden. Toen ze thuis was stapte ik op. Drie kwartier later lag ik met een gebroken rug op de grond”, begint Hekkert over haar reis tot stabiliteitscoach. “Door mijn revalidatie kwam ik in aanraking met de flexchair. Deze heeft mij heel goed geholpen in mijn revalidatie. Na twee jaar was ik zover dat ik eigenlijk alles weer kon. Thuis ben ik verder gaan trainen. Toen dacht ik: ‘Hier kan ik ook andere mensen mee helpen!’. In eerste instantie verzorgde ik preventieve bedrijfstrainingen, maar er kwamen steeds meer ruiters met een hulpvraag naar me toe. Nu train ik voornamelijk sporters en dus ook veel ruitersporters.”

Heel klein

“Wat ik zo geweldig vind, is dat je in een hele korte tijd resultaat ziet”, vertelt Hekkert enthousiast. “Als ik trainingen geef beginnen we met een intake en een nulmeting. We kijken naar waar je rompstabiliteit staat op dat moment. We gaan aan het trainen en bij de vierde training meten we opnieuw. Dan zie je dat de rompstabiliteit al op een aanvaardbaar niveau zit. Ik merk dat mensen heel enthousiast worden als ze merken dat de kleine verbeterpuntjes die er zitten, ze enorm vooruit helpen. Dat vind ik echt fantastisch om te zien. Soms is het maar heel klein, bijvoorbeeld een voet die een beetje naar buiten gaat. Maar toch kan die voet zo veel invloed hebben op bijvoorbeeld een gebroken lijntje of een keertwending.”

Bewustwording

De reden dat Hekkert zo blij wordt van haar werk, is omdat ze er niet alleen ruiters maar ook hun paarden mee helpt. “Vaak zoeken we van alles en nog wat op: de zadelmaker, de fysiotherapeut, de ostheopaat en de tandarts. We trekken alles uit de kast, maar we kijken vaak niet naar onszelf. Ik vind dat je eerst naar jezelf en jouw verbeterpunten moet kijken. Het is gewoon heel belangrijk dat je je paard niet in de weg zit, jouw zit heeft een hele grote bijdrage.” Vaak is een actieve houding van de ruiter al een grote verbetering voor het paard. Hekkert: “Deze moet je in alles hebben: op je werk, in hoe je loopt en in hoe je zit. Je moet je heel erg bewust worden van die actieve houding. Hoe bewuster je wordt, hoe actiever je op je paard zit, en hoe beter je jouw buikspieren op de juiste momenten in de beweging aan- en ontspant.”

Eigen ervaring

Ook tijdens het rijden op haar Friese paard Leonora merkt de amazone veel voordelen van een goede core stability. “Ze is echt een super leuk en lief beest, maar ze is niet de makkelijkste. Ik krijg het niet cadeau, zeg ik altijd”, vertelt ze lachend. “Ik vind het heel erg leuk om dressuurmatig te rijden en hoop ook dat we binnenkort een keer een wedstrijdje kunnen gaan starten.” Ze vervolgt: “Ik geef af wen toe ook onbewuste signalen. Doordat ik zo bewust ben van wat ik nu eigenlijk aan het doen ben, herken ik de pijnpunten. Op een gegeven moment reden we een gebroken lijn, maar Leo viel steeds naar binnen. Ik vroeg me af hoe dat nu kon, maar ik kwam er achter dat ik het gewoon zelf deed! Ik zat gewoon met mijn verkeerde heup te duwen. Als je je bewust bent, worden de oefeningen ook vanzelf beter.”

Fantastisch leuk

Om een absoluut totaalpakket aan te kunnen bieden, is Hekkert afgelopen januari begonnen met een opleiding tot masseur. “Dat is een super mooie aanvulling op de trainingen die ik geef. Ik merk namelijk dat veel mensen heel erg gespannen zijn op hun nek en hun rug. Daarnaast vind ik het gewoon super leuk om mijn werk op deze manier voort te zetten. Om mensen te helpen met verbeterpunten waar ze tegenaan lopen. Of, om ze te helpen bij herstel van een blessure door een val, zowel fysiek als mentaal. Dit zodat de ruiters op een plezierige manier de sport kunnen blijven beoefenen”, stelt ze ambitieus. “Ik hoop dit nog jaren te kunnen blijven doen, ik vind het echt fantastisch leuk!”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Denise van der Plas

0 837
Engeland coronavirus

Verschillende ruiters geven het prijzengeld terug aan de organisatie van Pacific Coast CDI3* in Californië. Het prijzengeld gaat naar de volgende wedstrijd die plaats zal vinden in de herfst. Het evenement was een van de laatste CDI’s ter wereld voordat de coronaviruspandemie grote schade aanrichtte op het internationale wedstrijdschema.

Waardering

Jennifer Hoffmann, die na een lange tijd in Europa terugkeerde naar Californië, kwam op het idee om het prijzengeld terug te geven. Ze won zelf een paar duizend dollar door de Prix St. Georges en de Intermediaire I op haar naam te schrijven. Hoffmann vertelt “Ik voelde dat ik iets wilde doen om mijn waardering te tonen. Ik ben de organisatie zeer dankbaar. Ik zal in de toekomst blijven doen wat ik kan om onze shows in Californië te promoten.”

Dankbaar

Nick Wagman werd tweede in de Grand Prix en derde in de Special. Hij vertelt “We hebben het prijzengeld afgewezen om de organisatie te helpen met de onkosten. Het was een teken van dankbaarheid voor het organiseren en proberen een nieuwe competitie van de grond te krijgen. We willen echt dat het een succes wordt.”

Bron: Dressage-News

Marco de Jong is parcoursbouwer en het coronavirus heeft een grote invloed op alle afgelaste evenementen. Normaliter is hij meerdere dagen per week van huis om een concours te bouwen. Gelukkig heeft de Jong lesklanten waar hij naar toe kan zodat er nog wel inkomsten gegenereerd worden.

Impact

De Jong vertelt “Op privé stallen kunnen de lessen nog doorgaan. Omdat ik nu wat meer vrije tijd heb ben ik zelf ook weer aan het rijden. Thuis hebben we 25 stallen en het werk blijft daar ook doorgaan.” In 2002 begon hij als parcoursbouwer waarvan de laatste vijf jaar zelf heel fanatiek. “Daarvoor was ik zelf actief als springruiter naast het parcours bouwen. Sinds 2019 ben ik gediplomeerd om internationale tweesterren wedstrijden te bouwen. De impact van de corona epidemie is vele groter dan ik had verwacht. Het zoeken naar sponsoren voor evenementen is heel moeilijk en daarom wordt er al veel afgelast” aldus de Jong.

Grote gevolgen

De Jong vervolgt “Op het bedrijf is nu meer tijd voor extra onderhoud en voor het trainen van Sanne. We houden de paarden fit door op het strand of op de heuvel te rijden. Op de lange termijn verwacht ik wel grote gevolgen door de afgelaste evenementen. Ik verwacht dat de wedstrijden uiteindelijk wel weer zullen aantrekken. Ik ben als parcoursbouwer actief in Nederland en België. De parcoursen van de basissport tot en met het 1,50m bouw ik voor onder andere de Peelbergen, Opglabbeek en Lier. Dit zijn ook de accommodaties die zodra het weer mogelijk is, vrijwel direct de mogelijkheden hebben om de wedstrijden op te pakken.”

Barrage

De Jong bouwt het liefst een Grote prijs met barrage. “Maar ook het bouwen van een basisparcours is leuk. De rubrieken met een barrage of winning round geeft toch wel de mooiste climax achteraf. Het is leuk om de beste ruiters nog een keer terug te zien in de beslissende laatste ronde. Ik ben graag mee met de organisatie en de parcourshulpen. Dat ook zij volgende keer gemotiveerd terug komen” besluit de parcoursbouwer.

Bron: Equnews

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,099FansLike
0VolgersVolg
7,057VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer