Authors Posts by Daniëlle Carrière

Daniëlle Carrière

252 BERICHTEN 0 reacties
Daniëlle Carrière (1974) is sinds 2000 werkzaam als hippisch journalist. Ze is actief in verschillende takken van de paardensport en -fokkerij

0 298
slacht transport slachthuis

World Horse Welfare wil dat er voor haar honderdste verjaardag, ober tien jaar, een eind komt aan de lange slachttransporten. Ze lanceerde vandaag haar nieuwste campagne waarbij ze vragen om maximale reistijden voor paarden tot 12 uur, inclusief laden en lossen. Het doel van de stichting is om dit binnen tien jaar voor elkaar te krijgen. World Horse Welfare is om die reden een petitie gestart.

Zware transporten

Roly Owers, voorzitter van World Horse Welfare, zegt op Horse& Hound: ‘World Horse Welfare werd 90 jaar geleden opgericht vanwege de afschuwelijke beproevingen die duizenden Britse paarden aan het einde van hun leven moeten doorstaan, met als doel dit te stoppen. De paarden werden onder verschrikkelijke omstandigheden op lange, zware transporten naar Europese slachthuizen gestuurd.’

‘We hebben wetten gekregen die de Britse paarden beschermen tegen de dwaze export voor slacht. De laatste vijftig jaar heeft onze focus gelegen op het beëindigen van de lange slachttransporten buiten Groot-Brittannië. Hierin waren we succesvol. We vinden het passend om de campagne in ons jubileumjaar te intensiveren en roepen daarbij op tot steun. We willen voorgoed een einde maken aan dit zinloze misbruik van paarden in Europa.’

Haalbaar doel

Hij vervolgt: ‘We hebben het bijna voor elkaar. Daarom hebben we ons als uitdaging gegeven om deze compleet onnodige slachttransporten, en dus het lijden, te stoppen voor onze honderdste verjaardag. Het doel is haalbaar, maar we hebben wel de hulp nodig van iedereen in Groot-Brittannië en Europa. Vandaar dat ik oproep om de petitie te tekenen en vrienden en familie op te roepen dat ook te doen. We weten dat petities werken en ook helpen om verandering teweeg te brengen.’

Foto: Shutterstock
Bron: Horse&Hound

0 190

De stichting World Horse Welfare lanceerde vandaag haar nieuwste campagne in de strijd tegen de lange transporten van slachtpaarden. World Horse Welfare zet in op maximale reistijden voor paarden tot 12 uur, inclusief laden en lossen. Het doel van de stichting is om dit binnen tien jaar voor elkaar te krijgen.

Roly Owers, voorzitter van World Horse Welfare, zegt op Horse& Hound: ‘World Horse Welfare werd 90 jaar geleden opgericht vanwege de afschuwelijke beproevingen die duizenden Britse paarden aan het einde van hun leven moeten doorstaan, met als doel dit te stoppen. De paarden werden onder verschrikkelijke omstandigheden op lange, zware transporten naar Europese slachthuizen gestuurd.’

Zinloos misbruik

‘We hebben wetten gekregen die de Britse paarden beschermen tegen de dwaze export voor slacht. De laatste vijftig jaar heeft onze focus gelegen op het beëindigen van de lange slachttransporten buiten Groot-Brittannië. Hierin waren we succesvol. We vinden het passend om de campagne in ons jubileumjaar te intensiveren en roepen daarbij op tot steun. We willen voorgoed een einde maken aan dit zinloze misbruik van paarden in Europa.’

World Horse Welfare is daarom deze petitie gestart en iedere stem telt.

‘We moeten nooit vergeten hoeveel onze stichting heeft geholpen sinds 1927’, benadrukt Owers. ‘Paarden worden niet meer met kranen opgehesen in de havens. Ze worden niet meer met zweepslagen over kilometers naar de slachthuizen gedreven en ze hoeven niet meer dagen achter elkaar in treinen te staan bij de grensovergangen. Ook mogen ze niet meer met volgepakte vrachtwagens mee. Dankzij de steun van menigeen hebben we dit wreedheden kunnen stoppen.’

Petitie

Hij vervolgt: ‘We kunnen ons ultieme doel bijna aanraken. Daarom hebben we ons als uitdaging gegeven om deze compleet onnodige slachttransporten, en dus het lijden, te stoppen voor onze honderdste verjaardag. Het doel is haalbaar, maar we hebben wel de hulp nodig van iedereen in Groot-Brittannië en Europa. Vandaar dat ik oproep om de petitie te tekenen en vrienden en familie op te roepen dat ook te doen. We weten dat petities werken en ook helpen om verandering teweeg te brengen.’

Foto: Shutterstock
Bron: Horse&Hound

Blog Koosje & Co
Gesnapt door de paarden paparazzi.

Ja je leest het goed, Wim en ik hebben ons Inter2-debuut gehad en we mogen nu Grand Prix starten! Maar man, man, man, wat heb ik slecht gereden. De gekste fouten gemaakt. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Arme Wim dacht waarschijnlijk de hele rit: ‘Wat is er met mijn bestuurder aan de hand?!?’ Nou ik zal jullie vertellen wat me bezielde: ik wilde te graag.

Beetje beduusd

Grand Prix rijden is al lang een droom van me en als je dan een stapje dichterbij komt, is dat natuurlijk super spannend. In de training gaat het de laatste tijd heel goed en Wim is super fit. De voorbereidingen op de grote overstap waren al maanden in volle gang. Om eerst eens in alle rust de proef op de som te nemen, zijn we samen met de juf een aantal weken geleden op oefenwedstrijd gegaan. Dat ging eigenlijk heel fijn. Het verrassingseffect van een nieuwe proef had duidelijk een positieve werking op mijn eigenwijze schimmel. Waar hij normaal gesproken zeer bijdehand het voortouw neemt, liep hij nu met een enigszins beduusd hoofd zowaar geconcentreerd op mij door de baan. Het resultaat: mooie punten en vooral erg leuk jurycommentaar (“Jij hebt een heel bijzonder paard, die moet je koesteren.”)

Zware Tour aanklikken

Dus schreef ik mij vol goede moed in voor ‘het eggie’. Alleen dat vond ik al een heel ding. Dat je op mijnknhs.nl ineens ‘Zware Tour’ aanklikt, hoe cool. Zelfs van de bevestigingsmail ging mijn hart sneller kloppen. Toen nog van vrolijke opwinding. De avond voor de bewuste wedstrijd lag ik in bed daarentegen naar adem te happen van de pure stress. Zo zenuwachtig! Nog nooit zo erg gehad. En dan ga je dus domme dingen doen.

Niet nadenken!

Van te voren dacht ik: ‘Als ik maar goed door de piaffe-passage kom, is het ok. De galop is meestal zo safe, dan kan ik rustig ademhalen. En dat ging in de ring warempel best aardig. Maar toen ging het mis, ik begon na te denken. Dingen als ‘nu moet ik ontspannen’ en ‘ik moet ook eens gewoon bewust genieten onderweg, want je leest vaak dat andere ruiters dat ook kunnen’ spookten door mijn hoofd. Nope, ik moet niet rustig gaan zitten genieten, ik moet blijven focussen. Dat grote genieten komt daarna wel weer. Nota bene in mijn galop ging het dus helemaal mis. Maar liefst vier grote fouten. Aanpiafferen in plaats van aangalopperen, telfout in de eners, twee(!) keer omspringen in een pirouette (ja, wel heel knap) en op de laatste middellijn stond Wim direct stil, terwijl ik nog moest passageren tot I. En alles was echt mijn eigen schuld. Oeps…

Gelukkig heeft Wim de meeste andere onderdelen nog voor me gered en kwamen we uit op 62,5%. Goed, in ieder geval geleerd nooit meer na te denken (had ik uit dagelijks leven ook wel kunnen weten, ik ben er te blond voor). De kop is eraf, dus de zenuwen zijn niet meer nodig. Snel weer proberen!

Sportjournaliste Koosje Mulders schrijft voor de Hoefslag en is daarnaast fanatiek dressuuramazone op Lichte Tour niveau. Voor onze website houdt ze een blog bij over alles wat ze meemaakt als ze op pad is om te schrijven en over haar paardenleven als ambitieuze amateur tussen de grote jongens.

0 980
Arlando, hier nog met Diederik van Slifhout

De 23-jarige Deense dressuuramazone Anna Zibrandtsen is haar wedstrijdcarrière met Arlando, onlangs nog het toppaard van Diederik van Silfhout, zeer goed begonnen.  In de CDI3* Grand Prix in Compiègne, scoorde het duo 71,68% en is daarmee tweede geworden achter Helen Langehanenberg.

De juryleden Lionel du Tranoy uit Frankrijk en Anne Gribbons uit de VS vonden de proef van Zibrandtsen en de KWPN goedgekeurde hengst zelfs nog iets beter dan die van Langehanenberg met KWPN’er Suppenkasper.

Klikte meteen

Een maand geleden verhuisde Arlando met zijn nieuwe amazone mee naar Denemarken, nadat Van Silfhout het stel eerst op weg had geholpen. Begin vorige maand maakte Zibrandtsen haar eerste proefritjes op de bruine hengst en het klikte meteen. Het was liefde op het eerste gezicht. Hoewel de Paddox-zoon daarvoor altijd alleen maar door Diederik gereden is, reed de jonge amazone er zo mee weg. ‘Hij is eenvoudig te rijden en voelt echt super aan!’, zei de Deense ruim een maand geleden.

Zibrandtsen startte eerder nog U25, maar met Arlando begint ze dus meteen in het CDI3*. Een prachtig debuut. Het duo reed een nette proef, zonder grote fouten.

Diederik en Four Seasons

Diederik zelf heeft ook zijn proef al gereden en scoorde 70,56% met Four Seasons 19. Daarmee werd hij vijfde. Adelinde Cornelissen en Zephyr scoorden 66,68% en eindigden op de 21e plek. De proef had hoogtepunten zoals de uitgestrekte draf, de appuyementen en pirouettes. Echter, enkele flinke storingen in het achterwaarts en de laatste piaffe deed de score flink kelderen.

Uitslag

0 279

Op CAIO Windsor afgelopen zaterdag versloeg de Belgische vierspanrijder Edouard Simonet nipt zijn mentor Boyd Exell in de marathon. ‘Boyd heeft altijd al gezegd dat ik een snel team paarden heb.’ Boyd Exell won uiteindelijk de wedstrijd en Simonet eindigde op de tweede plaats.

Door het winnen van de marathon klom Simonet op van de vijfde plaats na de dressuur, naar een derde plaats in de tussenstand. ‘Ik heb afgelopen winter veel indoor marathons gereden. Dat was weliswaar met een ander span paarden, maar ik ben er sneller van geworden.’ Na de afsluitende vaardigheid gisteren, steeg de Belg naar de uiteindelijke tweede plaats. En samen met Dries Degrieck en Glenn Geerts eindigde Simonet met het Belgisch Team op de tweede plek achter Nederland.

Hard werken aan dressuur

In de dressuur liet Simonet met het Arabo-Friese span 47,31 strafpunten noteren. ‘Mijn beste resultaat dit jaar en mijn op één na beste resultaat ooit. Twee jaar geleden scoorde ik in Donaueschingen 45. De dressuur ging goed. Mijn paarden liepen fijn. Wel had ik nog ruim 11 strafpunten meer dan Boyd, dus ik moet nog hard werken om mijn dressuur te verbeteren.’

Simonet is ook goed te spreken over de tweede plek met het team. ‘We hebben een team jonge, talentvolle menners. Drie goede marathonrijders en drie goeden in de vaardigheid. Het is voornamelijk de dressuur waar we nog hard aan moeten werken om ook op het EK en WK hoog te kunnen scoren.’

Simonet ment sinds 2013 met het Arabo-Friese vierspan van Jelle’s Home. Daarvoor was hij groom van Boyd Exell in Engeland.

EK Gotenburg

Op het EK in Gotenburg later dit jaar is Australiër Exell er niet bij. Toch vind Simonet het nog te vroeg om over zijn kansen op een eventueel Europees kampioenstitel te praten. ‘Chardon, De Ronde en Timmerman hadden dit weekend het geluk wat minder aan hun zijde en gaan er zeker hard aan werken om er op het EK dit jaar en het WK volgend jaar te staan. Andere toppers, zoals Christoph Sandmann, waren er nu niet bij, maar die moet je ook niet uitvlakken’, aldus Simonet.

Simonet richt zich nu met zijn vierspanteam op Driving Valkenswaard over drie weken.

Foto: DigiShots

0 2063

Vierspanrijder Edouard Simonet won zaterdag in Windsor de marathon en klom daarmee op van de vijfde plaats na de dressuur, naar een derde plaats in de tussenstand. Uiteindelijk werd hij tweede in de eindrangschikking. ‘Ik heb afgelopen winter veel indoor marathons gereden. Dat was weliswaar met een ander span paarden, maar ik ben er sneller van geworden.’

Na de afsluitende vaardigheid gisteren, steeg de Belg ten koste van Theo Timmerman naar de uiteindelijke tweede plaats op CAIO Windsor. Winnaar werd zijn mentor Boyd Exell. En samen met Dries Degrieck en Glenn Geerts eindigde Simonet met het Belgisch Team op de tweede plek achter Nederland.

Goede dressuur

In de dressuur liet Simonet met het Arabo-Friese span 47,31 strafpunten noteren. ‘Mijn beste resultaat dit jaar en mijn op één na beste resultaat ooit. Twee jaar geleden scoorde ik in Donaueschingen 45. De dressuur ging goed. Mijn paarden liepen fijn. Wel had ik nog ruim 11 strafpunten meer dan Boyd, dus ik moet nog hard werken om mijn dressuur te verbeteren.’

In de marathon op zaterdag overtrof Simonet zichzelf en iedereen door Exell en de rest van het deelnemersveld achter zich te houden. ‘En ik verloor nog wat tijd door een stuurfout in hindernis één. Maar het indoorrijden heeft me echt sneller gemaakt.’

Simonet ment sinds 2013 met het Arabo-Friese vierspan van Jelle’s Home. Daarvoor was hij groom van Boyd Exell in Engeland.

EK-kansen

Op het EK in Gotenburg later dit jaar is Australiër Exell er niet bij. Toch vind Simonet het nog te vroeg om over zijn kansen op een eventueel Europees kampioenstitel te praten. ‘Chardon, De Ronde en Timmerman hadden dit weekend het geluk wat minder aan hun zijde en gaan er zeker hard aan werken om er op het EK dit jaar en het WK volgend jaar te staan. Andere toppers, zoals Christoph Sandmann, waren er nu niet bij, maar die moet je ook niet uitvlakken’, aldus Simonet.

Jong team

Simonet is ook goed te spreken over de tweede plek met het team. ‘We hebben een team jonge, talentvolle menners. Drie goede marathonrijders en drie goeden in de vaardigheid. Het is voornamelijk de dressuur waar we nog hard aan moeten werken om ook op het EK en WK hoog te kunnen scoren.’

Simonet richt zich nu met zijn vierspanteam op Driving Valkenswaard over drie weken.

Foto: DigiShots

0 3415
© DigiShots

Het KWPN start een pilot met betrekking tot de registratie van nakomelingen van goedgekeurde KWPN-hengsten en KWPN erkende hengsten in combinatie met raszuivere Lusitano- of P.R.E.-merries. Geesje Raimond heeft jarenlange ervaring met zowel de KWPN- als de Andalusische (P.R.E.) fokkerij. Ze heeft P.R.E.-merries, maar zou ze niet zo snel laten dekken door een KWPN-hengst.

‘Ik ben gek van Vivaldi en Glock’s Toto Jr’, zegt Geesje Raimond, ‘maar als ik die hengsten gebruik op mijn kwaliteitsvolle P.R.E.-merries krijg ik een register A-papier. Een veulen met een volbloed P.R.E.-papier levert veel meer op dan een register A-KWPN’er. Het zou dus voor eigenaren van P.R.E.-merries alleen interessant zijn voor eigen gebruik.’

Bloedspreiding

De pilot bij het KWPN is met name gestart met het oog op de bloedspreiding en Raimond snapt dat wel. ‘Ik gebruikte vroeger in mijn KWPN-fokkerij al Duitse hengsten vanwege al het Jazz- en Ferro-bloed bij het KWPN. Die paarden werden dan ook in het A-register ingeschreven, maar ze hebben bij mij allemaal het elite- en sportpredicaat behaald. Er komen ook veel eigenaren van Friese merries hier om ze te laten dekken door mijn zwarte Andalusische hengst, vanwege de bloedspreiding. Dwerggroei is bijvoorbeeld een groot probleem bij het Friese stamboek.’

KWPN-merrie bij barokke hengst

Raimond snapt niet zo goed waarom het KWPN niet toestaat dat KWPN-merries gedekt worden door P.R.E.- en Lusitano-hengsten. ‘Ja wellicht omdat er zoveel fokkers dekken met een P.R.E.- of Lusitano-hengst zonder ze te laten keuren. Maar als ze voldoen aan dezelfde gezondheidseisen als het KWPN aan de hengsten stelt, is er toch geen probleem. Ik denk dat een KWPN-fokker veel meer baat heeft aan de combinatie van een KWPN-merrie en een P.R.E. of Lusitano-hengst. De hengsten die ik heb dekken ook op de bok en voldoen aan de KWPN-eisen.’

Een P.R.E. of Lusitano kan zorgen voor bloedspreiding. ‘En ook het karakter verbeteren’, zegt Raimond. ‘Ik kan mijn Andalusiërs heet genoeg krijgen voor de hoge dressuur. Met twee van hen rijdt ik ZZ Zwaar tussen de KWPN’ers. Maar ik kan ze ook vijf weken stilzetten en er vervolgens zonder problemen weer opkruipen. Ze zijn heel koel in het hoofd.’

Kwaliteitsvolle merries

Volgens Raimond komen er veel barokke paarden vanuit Spanje en Portugal naar Nederland, maar die zijn voornamelijk voor recreatief gebruik. ‘Er zijn ook fokkers zoals wij, die kwalitatief goede paarden importeren. Paarden die bijvoorbeeld niet maaien met hun voorbenen. Maar degene die ik ken, zouden hun merries niet bij een KWPN-hengst doen. Tenminste niet als ze de veulens voor de verkoop hebben. Interessant is de kruising wel, maar dan van twee kanten en niet alleen de combinatie van een P.R.E./Lusitano merrie en een KWPN-hengst.’

© Hoefslag, overname niet toegestaan

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 21)

0 925
Quatro
Maikel van der Vleuten en VDL Groep Quatro. ©DigiShots

Maikel van der Vleuten is nog maar net terug uit La Baule en hij zit alweer met jonge paarden op CSI2* Valkenswaard. Daar vindt hij nog even tijd om terug te blikken op zijn succesvolle dagen op het CSI5*. Op vrijdag won de springruiter de Derby met VDL Groep Quatro. En gisteren liep VDL Groep Arera C naar de derde plek in de Grote Prijs.

‘Quatro vindt het mooi’

‘Vleut’ en Quatro wisten als enige combinatie zonder springfouten en binnen de tijd te finishen in de Derby. ‘Het was een mooie Derby, zegt Maikel. ‘Er zaten mooie walletjes in en aan het einde moest je door een vijver galopperen. Maar het was best lastig. Het stond niet lomp hoog, maar er waren wel veel platte, brede oxers die veel inspanning kostten en aan het einde stond nog een driesprong met steilsprongen. Daarnaast was het parcours wel een kilometer lang.’

Er werden veel foutjes gemaakt, maar dus niet door Quatro. ‘Quatro heeft al vaker Derby’s gelopen. Twee keer in Eindhoven en een keer in Falsterbo. De laatste keer is een jaar geleden, dus ik heb onlangs in de training nog een paar keer een klein bultje gesprongen voor het idee. Quatro vindt het mooi om te doen. Als hij walletjes ziet, gaan de oortes naar voren en dan voel je dat hij je mee wil nemen. En als je zo’n geschikt paard hebt, is het voor mij als ruiter ook heel mooi om een Derby te rijden.’

‘Kon tijd net niet halen’

Met Arera was Van der Vleuten gisteren in de 1,60m Grote Prijs één van de vier dubbel nullers. Hij ging als zesde van start in de barrage. ‘Er waren twee foutlozen voor mij en die waren beide best snel. Ik heb toch een beetje geprobeerd. Mijn vader was er ook en die heeft gezien wat de mooie lijntjes waren. Ik heb fijn kunnen rijden en had overal een voorwaartse afstand. De bochten liepen mooi en Arera sprong goed. Ik kon de tijd net niet halen en was drie tiende langzamer dan Patrice Delaveau, die op dat moment de leiding had.’

‘Vervolgens zette die Braziliaan, Pedro Janqueiro Muylaert, alles op alles en won. Die paarden zijn van nature iets sneller dan Arera. Bij mij liep het super en dat ik daar derde mee werd vind ik heel mooi.’

‘Landenwedstrijd beneden verwachting’

Van der Vleuten had drie paarden bij zich en met Salomon begon hij het concours op donderdag al goed door vijfde te worden in de kwalificatie voor de Grote Prijs. In de landenwedstrijd op vrijdag liep het voor het team van Rob Ehrens beneden verwachting met een achtste (laatste) plaats. ‘Arera liep met mij in de landenwedstrijd en ze sprong goed. Ik had alleen beide ronden een lullige fout. En bij de rest ging het ook niet catastrofaal, maar alles bij elkaar was het gewoon niet goed genoeg en ver beneden verwachting’, zegt Maikel.

Hij zit dus nu in Valkenswaard, maar reist donderdag alweer naar Spanje, waar hij met VDL Groep Verdi TN en met VDL Groep Idi Utopia, waarmee hij vorige week in Versailles nog zesde werd in de Grote Prijs, deelneemt aan de Global Champions Tour van Madrid.

©Hoefslag, overname niet toegestaan

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 21)

Toen wij, Anouk en ik, bij een vriend thuis stonden met onze paarden, raakte hij besmet met het paardenvirus. Er moest dus nog een paard bij komen.

Anouk leste bij iemand die toevallig een paard te koop had staan. Zodoende zouden wij gaan kijken bij dit eerste paard op de zoektocht. De instructrice had ons nog zo gezegd niet te laat te komen, want ze had geen licht bij de buitenbaan. Maar goed, je begrijpt het al, het was dus al hartstikke laat, toen wij daar -met veel te veel mensen- aan kwamen om te kijken.

Het paard stond keurig netjes opgezadeld klaar met een stang en trens hoofdstel in. Ik vroeg of deze verwisseld kon worden voor een gewoon trensje, omdat hier niet veel ervaring mee was. Als eerste heb ik even gereden en toen kwam de man in kwestie aan de beurt: “Is hij braaf? vroeg hij. Waarop het antwoord jazeker klonk en hij er onderdoor kroop en vervolgens opstapte en weg ‘scheurde’. Ik kan me nog zo goed herinneren dat de dressuuramazone zei: “Hij kan helemaal niet rijden!” Maar daar kwam hij al weer aangereden en ‘stapte’ met een achterwaartse salto af. “Ik vind hem wel leuk, ik neem hem!”

Flabbergasted

Nicky Star vriend 1Ik geloof dat wij allemaal net zo flabbergasted waren als de verkopende dame. Gelukkig hadden we de trailer ook direct meegenomen, waarin het lichtje niet eens brandde. Paard niet gekeurd, geen dekens, geen box opgestrooid thuis. Echt alles, zoals je NIET moet handelen tijdens de aankoop van een paard.

Maar goed, daar was hij dan, een 11 jarige ruin van 1.65m. Voskleurig, met 3 witte benen en een grote witte bles. Een Trakehner: Polarjaeger x Kontreu, officieel Kevin genaamd, maar Kafka genoemd door zijn voormalig eigenaresse en nummer 83 gebrandmerkt.

Omdat zijn nieuwe eigenaar niet altijd de tijd voor hem had, mocht ik hem rijden. Voor mij was dat een fantastische ervaring, want Kafka kon eigenlijk alles! Appuyeren, vliegende wissels en zelfs piaffe! Ik kon heerlijk van hem leren en al snel startten wij onze eerste wedstrijd waarbij we direct 5 winstpunten verdienden. Wat heb ik bergen oranje lintjes met hem binnen gehaald, een echt ‘vuurtype’, het beste dressuurpaard dat je je kon wensen. Hij genoot van alle vormen van aandacht en zodra hij in de ring kwam gingen zijn pluisoortjes (want die mocht ik niet scheren) erop, werd hij twee keer zo groot en strekte hij nog verder uit dan anders.

Dikke Harley

We sprongen, want dat kon hij ook heel goed en reden heerlijke buitenritten. Ik had twee paarden tot mijn beschikking wat maakte dat ik met mijn vriendinnen buiten kon rijden. Zo ook een keer met met mijn vriendin Barbara, alleen was dit niet zo’n succes… Bar was helemaal fan van mijn merrie Mop, die nog een stuk jonger was dan Kaf. Die keer zaten we dus omgekeerd, Barbara voorop met Mop en ik erachter met Kaf rustig stappend over de dijk terug naar de boerderij. Tot er achter ons een dikke Harley kwam rijden, de paarden schrokken zo van het geluid, dat ze vreselijk aan de kletter gingen. Vol gas over de slingerende dijk met verkeer. De vonken sloegen onder de ijzers vandaan en we naderden de boerderij, het enige dat ik wist uit te schreeuwen was: “Niet naar beneden!!!” Omdat ik wist dat we beneden aan de dijk te pletter zouden slaan tegen de poort, als we dat al zouden redden.. Dat lukte god zij dank, maar nog steeds zat de Harley ons op de hielen! Uiteindelijk wisten we de paarden te stoppen, maar wat een angsten hadden we uitgezeten die dag. En wat bleek, de man op de Harley achter ons was een bekende die niet door had dat onze wilde rit door hem kwam…
Nicky Star vriend 3

Toen wij van stal verhuisden kon ik Kafka niet meer achterlaten. Hij was niet alleen mijn maatje geworden, maar ook die van mijn merrie Mop (Tzigane). Na een lange onderhandeling hebben wij hem uiteindelijk over genomen en zo behoorde Kafka dan toch echt officieel tot onze familie.

Het is ons echter niet altijd van een leien dakje gegaan. Kafka kampte regelmatig met kreupelheden. Hij stond al op een ijzer met een zooltje en siliconen. Toen der tijd wist ik niet beter en liet ik dan de dierenarts uit het dorp komen, maar echt helpen deed het ons niet. Uiteindelijk werd dit een bezoek aan de kliniek en hier werd al snel duidelijk wat er aan de hand was. Kafka had last van een chronische ontsteking aan het hoefkatrolgebied, grote cysten in het straalbeen, niets meer aan te doen… Advies: in laten slapen.

Dit ging er bij mij niet in. Volgende kliniek: zelfde diagnose, zelfde advies.

Eigenwijs

Tja, wat kan ik zeggen, ik ben nog al ‘eigenwijs’. Ander beslag, breakover en op naar de volgende kliniek, een holistisch dierenarts en wel Eric Laarakker. Hij zei: “Ik behandel hem drie keer, dan moet hij dusdanig beter zijn, als het niet zo is, kan ik ook niets meer voor je betekenen.” Na een paar behandelingen gaf Eric mij aan dat hij hem voor 90% op de rit had, maar dat ik het laatste stukje met training moest doen. Er werd mij toen een dame geadviseerd die zich gespecialiseerd had in ‘rechtrichten’ volgens een bepaalde methode. Dus ja, op naar de andere kant van het land voor een training!
Nicky Star vriend 4

“Je moet rechtsom beginnen met linker stelling en zo een poos blijven rijden.” was het advies. Waarom was mij niet duidelijk en werd mij ook na het vragen om uitleg niet verteld. Sterker nog… “Als je M rijdt zou je toch op zijn minst moeten weten waarom dat is!” was het antwoord en ik liet me hiermee de mond snoeren. Ik wist het dus niet, als ik het wist, had ik het gedaan, want ik deed er alles voor en had er alles voor over om hem weer helemaal 100% te krijgen. Dus ik deed braaf wat me werd opgedragen (toen nog wel) en reed rechtsom met linker stelling. Thuis voelde ik wel dat het beter werd, maar ik kon niet uitleggen waarom. Ik reed nog eens een les bij deze dame en besloot hierna dat ik het verder zelf wel verder kon. Het ging goed met Kafka, hij had geen last meer van zijn voet en als hij eens wat onregelmatig aanvoelde begon ik braaf rechtsom met linkerstelling.

Helaas heb ik geen foto’s meer uit die tijd. Mijn papegaai had de toetsen van mijn laptop gepikt en toen deze werd gemaakt hebben ze alles wat erop stond gewist. Zodoende heb ik niet 1 foto meer van Kaf en ik uit die tijd.

wordt vervolgd

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl

Foto’s: Privébezit

0 2908

De mensen rondom de 12-jarige hengst Quiwi Dream maken ruzie. De hengst staat al zes weken lang doodziek in een paardenkliniek in België. Eigenaresse Gabriella Blum en fokker Gerd Küst beschuldigen springruiter Hans-Dieter Dreher en zijn werkgever Gestüt Grenzland er op social media van dat ze Quiwi Dream hebben om aan te verdienen. Ze zouden hem bovendien te lang ziek op stal hebben gehouden.

Levensgevaar

De bruine hengst, die met Grenzland-amazone Pia Reich de EY-Cup-Finale won en ook met Dreher succesvol was, verkeert in levensgevaar. ‘We hebben van de dierenarts vernomen dat de kans op beterschap heel klein is’, verklaart Dreher aan Reiterjournal. De hengst heeft een schimmelinfectie in de longen en liep bovendien in de kliniek nog eens een longontsteking op.

‘Quiwi Dream vecht voor zijn leven. Geen van zijn (voormalige) ruiters hebben hem bezocht of geïnformeerd hoe het met hem ging’, schrijft Küst op Facebook. ‘Waaraan heeft deze vechtjas dat verdiend?’

Op de beschuldigingen van de eigenaresse en de fokker reageert de springruiter: ‘We hebben alles gedaan wat we konden.’

Foto: DigiShots
Bron: Reiterjournal / Hoefslag

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 21)

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,065FansLike
0VolgersVolg
6,970VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer