Authors Posts by Carlijn de Boer

Carlijn de Boer

518 BERICHTEN 0 reacties
Carlijn de Boer (1979) is freelance redacteur voor onder andere de Hoefslag en daarnaast actief Subtopamazone. Via haar artikelen in het blad, maar ook middels de vele Subtopverslagen op de website houdt ze de lezer op de hoogte van de fascinerende paardensport.

Anky van Grunsven KNHS Trainersseminar Dressuur 2020 © DigiShots

Drie Olympiade-amazones gaven vandaag talentvolle jeugdruiters les tijdens het KNHS trainersseminar in Ermelo. Ze gingen met elkaar in gesprek om te zien wat de overeenkomsten en verschillen zijn van hun trainingsmethoden. Maar Anky van Grunsven (drievoudig Olympisch kampioen), Coby van Baalen (Olympisch zilveren medaille winnaar) en Imke Schellekens-Bartels (tweevoudig deelnemer en zilveren medaille winnaar van de Olympische Spelen) hadden eigenlijk heel veel overeenkomsten. Hierbij even de meest spraakmakende uitspraken:

  • Imke: “Een OS, WK of EK is maar voor weinigen weggelegd. De weg ernaar toe moet dus wel mooi zijn, anders heb je nooit voldoening. Een ruitersportcarrière bestaat misschien wel uit meer diepte- dan hoogtepunten. Zorg dus dat die weg ernaar toe plezier geeft. Ik denk dat ik nu wel meer geniet dan toen ik in het team reed, omdat ik nog bewuster samen met mijn paard bezig ben.”
  • Coby: “De Olympische Spelen zijn zo beladen; het geeft je de kennis om vooral bij jezelf te blijven.”
  • Anky: “Paardensport is een lifestyle. Je denkt er altijd over na hoe iets beter kan. Leren is het doel. Er zijn geen beperkingen als je de juiste insteek hebt. Zie geen beren op de weg. Als het linksom niet gaat, probeer het dan rechtsom. Wees creatief!” Coby vult aan: “Je bent altijd bezig je plan aan te passen aan je paard, zodat het verbetert.”
  • Coby over de juiste mentaliteit: “Ik weet nog goed dat we lang geleden een belangrijke wedstrijd hadden in Zuidlaren. Er waren eigenlijk alleen maar springwedstrijden en er was één ochtend dressuur. Voor de dressuurruiters was er bijna geen mogelijkheid om fatsoenlijk los te rijden. Iedereen klaagde erover. Behalve Anky, die reed met alle springruiters mee op de linker- of rechterhand en deed al haar oefeningen op de hoefslag.” Waarop Anky zegt: “Ik vind het zonde om energie te verspillen aan de verkeerde dingen.”
  • Anky: “Iedereen heeft zijn eigen manier van trainen. De vraag is altijd; welk stukje kun jij gebruiken voor jouw training?”
  • Coby: “Iedereen die succes heeft, heeft een systeem. Bewust of onbewust.”
  • Imke: “Kijk wat werkt of niet werkt, door trial and error.”
  • Anky: “Als je niks wil veranderen tijdens het rijden, geef dan ook geen hulpen, totdat je wat anders wil. En begin een oefening altijd op de makkelijke hand voor het juiste gevoel.”
  • Coby: “Ik laat de ruiter vaak de onderarm even ontspannen, door de combinatie te laten denken aan überstreichen. Dit om te kijken of het paard niet te veel op de hand steunt.”
  • Imke: “Ik stel altijd veel vragen aan mijn leerlingen om ze zelf na te laten denken en voor een stukje bewustwording.” Of zoals Anky al aangaf: “Ik ben een ‘vragende coach’.”
  • Anky: “Voordat je aan de pirouettes begint, moet je eerst een goede volte van acht meter kunnen rijden. Waarbij je paarden recht is en dus niet bijvoorbeeld over de buitenschouder of door je binnenbeen valt.”
  • Imke antwoordt op de vraag of je een probleem in de oefening oplost of juist eerst de basis aan moet pakken: “Ligt het probleem in de basis dan pak je die eerst aan. Zo niet, dan kun je het in de oefening zelf oplossen.”
  • Anky: “Zorg dat je de houding van je paard kunt afwisselen en kijk wat ruiter en paard aankunnen. Niet elke combinatie moet je laag, diep en rond laten rijden.”
  • Anky: “Simpele overgangen tussen stap en draf geven al een heel goed beeld van de africhting van je paard. Vertrekt het paard direct op de hulpen en komt het ook weer meteen netjes terug op de hulpen. Daarbij moet het paard in dezelfde houding kunnen blijven.”
  • Imke: “Rijd niet alleen maar voorwaarts, maar ook eens terug.”
  • Anky: “Als je niet in staat bent een fout te maken, ben je tot niets in staat. Je moet fouten durven maken, om er van te kunnen leren. Heel veel les vind ikzelf dan ook niet fijn. Je moet zelf leren voelen en uitproberen. Dat is belangrijk voor je ontwikkeling. Als het mis gaat of als het juist lukt, leer je er veel meer van dan van iemand die alles aan de kant voor je voorkauwt. Uiteraard ligt het  wel aan het niveau van de ruiter.”

Als laatste verscheen Marlies van Baalen voor het eerst weer in de ring, na de val van een paard in september waarbij ze haar heiligbeen brak: “Voor de eerste keer verschijnen we weer in het openbaar en het is echt een feestje”, glundert de amazone. Tijdens het rijden van Ben Johnson (v. Johnson) die alle Grand Prix oefeningen beheerst, nam ze het publiek figuurlijk mee op het paard. Ze vertelde wat ze onder haar voelde en hoe ze het oploste. Bijvoorbeeld: “Hij wil niet zo goed de hoek in, dan maak ik een overgang naar stap en rijd ik juist extra diep de hoek door. Dit herhaal ik totdat hij het begrijpt.” Ook liet ze het schakelen in de piaffe en passage zien. Ik denk dat het publiek en ook Marlies niet kan wachten om weer in de wedstrijdring actief te zijn. (CdB)

Foto: Digishots

 

 

0 12711

Vincent van Gasselt reed begin dit jaar naar een winnend debuut in de Grand Prix met Delacroix (v. Dancier) die dit jaar pas tien wordt. Hij rijdt de eigenzinnige ruin nu bijna vijf jaar en samen hebben zij een hele bijzondere band, waarbij Delacroix heel veel zelf mag bepalen.

“’Dellie’ zoals ik hem op stal noem, kwam ik vijf jaar geleden tegen op een veiling in Duitsland en ik was op slag verliefd. We waren ook naar de kijkdagen geweest en ik zag meteen dat het een bijzondere was. Niet alleen qua beweging, al kan hij dat ook heel goed, maar ook zijn karakter was en is apart. Ik zag dat het geen allemansvriend was, maar dat hij erg op zichzelf was. Ik hou van dat soort paarden, dat maakt het voor mij bijzonder. Gelukkig werd hij aangekocht door zijn huidige eigenaar voor wie ik hem mag rijden.”

Bos of bak?

“Hij is erg gericht op mij en komt ook alleen naar mij toe. Omdat hij altijd heel heet en gevoelig is, ben ik met hem begonnen in het bos te rijden. Dat hebben we de afgelopen vijf jaar heel veel gedaan. Eigenlijk heb ik hem alles geleerd in het bos. Van de wissels tot de piaffe. Het is zelf zo dat als ik opstap, dat hij bepaalt of we in de bak of in het bos gaan rijden. En als ik klaar ben met rijden, stap ik af en stap ik hem aan de hand uit. Dat doe ik overigens met al mijn paarden. Klaar is klaar en dan stap ik ook af. Hij volgt mij dan en doet  dan zelf met zijn achterbeen het hoofdstel af, als ik het niet snel af haal. Dan loopt hij los zonder hoofdstel achter me aan. Op wedstrijd is dat wel eens lastig, dan moet zo snel mogelijk het hoofdstel af en het halster om. Ik kan hem dan natuurlijk moeilijk zonder hoofdstel achter mij aan laten lopen.”

Allang in de gaten

“Als ik een ander paard rijd, volgt hij me altijd. Maar ik moet zeggen, ik hem ook. Als ik even tussendoor stap, kijk ik waar hij is, dan heeft hij mij allang al in de gaten. Ik heb nog nooit zo’n band met een paard gehad, echt onbeschrijflijk. Ik heb naast Dellie nog zo’n vijftien paarden onder het zadel, want ik run mijn eigen trainingsstal en ik geef ook veel lessen. Het leukste vind ik om de paarden op te leiden. Daarna worden ze verkocht. Al hou ik ze het liefste voor de sport, maar ja, je moet ook wel eens wat verkopen. Ik heb eigenlijk alleen maar lieve en goede paarden staan. Onder andere ook een zevenjarige Johnson die ik wel als opvolger van Dellie zie.”

Coby en Emmelie

“Mijn basis heb ik geleerd bij Coby (van Baalen red.) en ik ben haar ik heel dankbaar. Zij is echt mijn mentor en vriendin. Ik leerde van haar dat als een paard goed gaat, het te belonen en als het niet goed gaat, het rustig te herhalen. Zo’n anderhalf jaar geleden toen ik net Prix St. Georges startte met Dellie, benaderde Emmelie (Scholtens red.) mij. Zij zag dat Dellie ook heel sensibel was, net zo als bijvoorbeeld haar Apache was. Zij weet heel goed om te gaan met deze gevoelige paarden. Sinds dat ik met Dellie bij haar les is het in een stroomversnelling gegaan.”

Kwaliteit is niet belangrijkste

“Als je Grand Prix wil rijden, moet je meer met je paard hebben dan alleen maar het trainen of proefjes rijden. Je moet een echte band opbouwen. Als het paard dan aangeeft dat het op die dag even niet gaat, weet je dat je niet door moet zetten. Ik weet gerust wel dat je er niet alleen met suikerklontjes komt, maar voor mij geldt; het liefste zoveel mogelijk wel. Je hoort veel ruiters en amazones praten over de kwaliteiten van hun paard, maar dat staat bij mij met Dellie niet boven hoeveel ik van hem hou”, besluit Vincent overtuigt. (CdB)

Nog maar een paar puntjes en dan mogen Edith Blok en tuigpaard Urzoy (v. Jonker) over naar het ZZ-Zwaar. Op zich niet zo bijzonder, ware het niet dat Urzoy ook in de manegelessen loopt, waar mensen met een beperking rijden. Daarbij liep Urzoy tot zijn twaalfde alleen maar voor de wagen en hebben ze binnen zes jaar dit niveau bereikt.

Met een grijns van oor tot oor vertelt Edith dit bijzondere verhaal: “Voor onze manege ‘De Blijde Ruiters’ voor mensen met een beperking zochten we een paard voor onder het zadel, maar ook voor voor de wagen. Ruiters die te zwaar zijn, kunnen we op deze manier toch met een paard laten rijden. Zo kwam Urzoy op ons pad. Ik ging op zaterdag kijken en maandag stond hij al op de manege.”

Oogkleppen

“Hij liep ZZ voor de wagen, maar met rijden kon dat ik het begin alleen met oogkleppen. En hij kende alleen stap, draf en galop. Natuurlijk keek ik met het oog voor onze ruiters, maar ik wist ook dat het mijn bijrijdpaard zou worden. Alle paarden op onze manege worden namelijk ook door de instructeurs gereden om ze te gymnastiseren en zo langer plezier van ze te hebben. Toen ik de eerste keer op Urzoy zat, dacht ik wel ‘Jeetje, moet ik met dat karrepaard gaan rijden?’. Hij was erg recht, maar zat wel heerlijk. Ik kan na zoveel jaar, wel goed inschatten of het wat voor het manegewerk zou zijn en had daar een goed gevoel bij.  Daarbij liep hij super voor de wagen, dus precies wat we zochten.”

Tien keer

“We zijn in de M2 begonnen, dat was het hoogste dat ik voor Urzoy gereden heb. Ik start niet zo veel met hem, want hij heeft natuurlijk een druk programma en ik moet vervoer huren en een chauffeur regelen. Toch wisten we na zo’n tien wedstrijden in elke klasse de punten bij elkaar te rijden voor de volgende klasse. En dat met twee tot drie keer trainen per week!”

Lion

Urzoy of eigenlijk Lion zoals wij hem noemen, omdat hij gesponsord is door de Lion Club, blinkt verder uit in zijn pirouettes en wissels. We werken voornamelijk aan de verzameling. Mijn droom is om met hem een puntje in het ZZ-Zwaar te rijden. hoe lang hij het vol houdt, want hij is nu 19, zien we wel. Een paard geeft zelf aan wanneer het genoeg is en daar luisteren we naar.”

Wil je meer weten over deze bijzondere manege? Kijk op www.blijderuiters.nl. (CdB)

Foto: Wendy Schipper

 

 

Dameszadelclub Fleurop gaf gisteren tijdens IICH Groningen een fantastische show. Het zestal Friese paarden met hun, in prachtige blauwe jurken geklede, amazones reden een kür op classic rock muziek.

Pauline Fleurop reed, zoals altijd, voorop en vertelt enthousiast: “Nog steeds ben ik zenuwachtig voor de show. Het is toch een hele verantwoordelijkheid, want je moet wel de goede kant op rijden. Dat ging goed en het publiek was heel enthousiast.  We hadden een ‘molenwiek’ als figuur erin en dat is best moeilijk, maar geef een heel mooi effect.”

Commandant te paard

“Het was op het laatste moment nog best spannend, want één van onze amazones was ziek en viel uit. Toen moest onze commandant op het paard van de deelnemer die ziek was en vanaf het paard de commando’s geven. Maar het is allemaal heel goed gegaan!”

Recht zitten

“We rijden wel vaker shows. Onze mooiste show was tijdens de Stormruiter, dat was echt heel indrukwekkend. Vaak hoor je achteraf van de mensen ‘Wat zagen jullie er mooi uit’ en ‘Wat is het toch knap in zo’n dameszadel’. Het is natuurlijk echt iets aparts en heel anders dan met een gewoon zadel. Sommige mensen kennen het ook helemaal niet. Het is wel even wennen, je moet even je evenwicht zien te vinden. Belangrijk is dat je recht blijft zitten en niet één heup naar voren doet.”

Cane

“Als je met beide benen aan de linkerkant zit, kun je aan de rechterkant van het paard geen beenhulpen geven. Aan die kant kun je dan een zweepje in je hand nemen, maar sommige paarden worden daar een beetje heet van. Voor die paarden bestaat een dikkere leer omklede stok, waarmee je tegen het paard kunt duwen, net als je been. Deze stok heet een cane.”

Nieuwe leden

“Onze club bestaat al sinds 1992 en we zitten net over de Afsluitdijk in Friesland. Mochten er mensen geïnteresseerd zijn en ook een kennis willen maken met rijden in het dameszadel, kijk dan op onze site www.dameszadelclubfleurop.nl. We zijn nog op zoek naar nieuwe leden”, besluit de gedreven amazone. (CdB)

Foto: The Folkertsma

Jasmien de Koeijer - Esperanza jumping amsterdam
Jasmien de Koeijer - Esperanza Jumping Amsterdam 2019 © DigiShots

De vierde en laatste selectiewedstrijd in de Kingsley Future Cup voor U25 won Jasmien de Koeyer afgelopen zaterdag met haar Esperanza (v. Desperados). Daarmee verzekerde de winnares van vorig jaar zich op een finaleplaats tijdens Jumping Amsterdam. In deze finale op 25 januari rijden de Kingsley Future Cup U25-finalisten een kür op muziek.

De strijd om de startplekken was hevig en inmiddels is bekend wie er op dit prestigieuze evenement in de finale van de Kingsley Future Cup U25 rijden. En dat zijn naast Jasmien:

Carlijn Huberts met Watoeshi (v. Rousseau)

Thalia Rockx met Verdi de La Fazenda (v. Florett As)

Mercedes Verweij met Four Seasons (v. Fürst Piccolo)

Jeanine Nekeman met Vlingh (v. Flemmingh)

Marijke Van Giesen Esther SVN (v. Voice)

 

De Kingsley Future Cup voor Zuid-Europese Barokke types kende een hevige strijd tijdens de laatste selectiewedstrijden. Inmiddels zijn de finalisten bekend. Deze finalisten rijden mee tijdens de finale-clinic van Annemarie Brouwer op Jumping Amsterdam.

Finalisten

In deze clinic krijgen zij les van Annemarie, die expert is op het gebied van het trainen van Zuid-Europese Barokke type paarden. De drie combinaties die mee mogen rijden, zijn:

– Gwendelyn Vollebregt met BS Bucefalo XL

– Berber van der Meer met Habaro (foto)

– Gina Jansen met Bienvenido LXXXIV

Super afsluiter

Annemarie Brouwer kan niet wachten tot het zover is: “Met de combinaties die zich geselecteerd hebben, wil ik heel graag laten zien dat het paarden kunnen zijn met ongekende mogelijkheden. Ik wil de finalisten graag verder helpen. Ook hebben we een super afsluiter van de clinic; mijn dochter Kirsten zal met haar Lusitano Cesar de Massa (v. Rieto) laten zien wat je met ze kunt bereiken. Ik kijk er naar uit!”

Foto: Elsbeth Rondeel

Ook de laatste selectiewedstrijd in de Kingsley Future Cup voor Zuid-Europese barokke types won Gwendelyn Vollebregt met haar BS Buceffalo XL. Dit keer in Kootwijkerbroek. Eerder won ze al in Kronenberg en Pijnacker.

Het zou wel heel gek zijn als Gwendelyn zich hiermee niet geselecteerd heeft voor de finale-clinic van Annemarie Brouwer tijdens Jumping Amsterdam. De eindstand zal begin volgende week op deze website te vinden zijn. Enthousiast vertelt Gwendelyn: “Het ging echt hartstikke lekker, eigenlijk met losrijden al.”

Les via Whatsapp

“Via videobellen via WhatsApp heeft mijn instructrice, Jeanine Nieuwenhuis, mij geholpen. We hadden de oortjes ermee verbonden en mijn moeder stond te filmen. Dat was super fijn. Het was alleen jammer dat de twee diagonalen met de uitgestrekte draf door taktfouten de mist in gingen, want dit kan hij eigenlijk heel goed. Wel hadden we achten voor enkele galoponderdelen en het halthouden. Daar hadden we juist op geoefend, om hem meer gesloten halt te laten houden. Het is met hem belangrijk dat ik hem wel aan mijn been houd en op lengte, dat ging goed.”

Contact

“Ik heb ‘Alano’ zoals we hem op stal noemen nu 2,5 jaar en hij is zelf acht jaar. Dat hij kwam kon hij nog niets. Het leuke is dat ik nog steeds contact heb met zijn oude Spaanse eigenaar. Hij heeft ook de vader van Alano. Alano heb ik zelf ook en beetje Spaanse pas geleerd, echt grappig.” (CdB)

Foto: Sanne Wiering

Met Hubaro (v.  Nene XIX), die Berber van der Meer pas vijf maanden in haar bezit heeft, won ze gister de één-na-laatste selectie van de Kingsley Future Cup in Haarlem. Al eerder won de combinatie een selectiewedstrijd, toen in Bronneger. In deze competitie voor Zuid-Europese barokke types,  startte ze op Z1 niveau. De jury had met plezier naar de proef gekeken die bijna 64% opleverde.

Positief kritisch vertelt Berber: “Er zaten echt nog wel fouten in de proef, maar het beeld was mooi. Ik kon het neusje er mooi uit houden en dat werd gewaardeerd door de jury. Ik heb de afgelopen tijd vooral gewerkt aan de basis. Zoals veel rechte lijnen en voltes in galop, dan merk je dat de oefeningen ook veel beter gaan. Zonder je dus gek te trainen op de oefeningen zelf. Ik had achten voor de eenvoudige wissels. Waar ik nog wel aan wil werken is de lengtebuiging in de zijgangen in draf.”

Kusjes geven

“Ik heb Hubaro nu vijf maanden en ik ontdek steeds meer wat hij kan. Zo kan hij ook kunstjes zoals de Spaanse pas. Maar als ik langs zijn stal liep, deed hij telkens een beetje raar. Ik ontdekte dat als ik naar mijn wang wees, dat hij dan een kusje geeft.”

Kingsley-sjabrakje voor de nummer twee

“Met het winnen van deze selectie won ik ook weer een Kingsley-sjabrakje en een Hoefslag Dressuur. Deze heb ik aan de nummer twee gegeven en zij was er heel blij mee. De laatste selectie ga ik ook rijden en ik hoop mij te selecteren voor de finale-clinic tijdens Jumping Amsterdam. Ik ben heel benieuwd welke tips Annemarie Brouwer heeft en hoe zij omgaat met dit type paarden in de training.” (CdB)

Foto: Elsbeth Rondaan

Inmiddels zijn vier van de zes selectiewedstrijden verreden in de Kingsley Cup voor Zuid-Europese barokke types. Zij rijden op Z1, Z2 en ZZ-Licht niveau. En zijn twee van de vier selectiewedstrijden gehouden in de Kingsley Cup voor de U25 combinaties. De combinaties met hun Zuid-Europese barokke types moeten aan minimaal drie selectiewedstrijden deelnemen. Voor de U25-combinaties geldt dat er minimaal twee selectiewedstrijden moeten zijn verreden.

Er is een tussenstand bekend (zie hieronder), maar de race om de finaleplekken zal spannend zijn in laatste twee selectiewedstrijden in beide competities.

Tussenstand U25 2019_2020

Tussenstand Barok 2019_2020

 

 

 

Gister reden de Zuid-Europese barokke types op Z1, Z2 en ZZ-Licht niveau hun vierde selectiewedstrijd van de Kingsley Future Cup in Pijnacker. Net als in de eerste selectiewedstrijd won Gwendelyn Vollebregt met haar BS Bucefalo XL. De Z1-proef leverde ruim 64% op en daarmee is tevens het startbewijs voor de Z2 op zak.

Stoerder

“Met losrijden voelde hij al hartstikke goed en in de proef ook. Het stappen was rustiger en beter dan de vorige keer. In de draf probeerde ik hem wat stoerder te laten draven en ook dit lukte. Hier heb ik samen met mijn instructrice Jeanine Nieuwenhuis aan gewerkt. Ik had helemaal niet verwacht dat ik zou winnen. Helaas zaten er wel een paar fouten in mijn proef, maar dat is het risico”, is Gwendelyn realistisch.

Laatste punt

“Ik ben wel super blij met deze dikke winstpunt, want hierdoor ben ik nu Z2 startgerechtigd. Al ga ik me eerst nog verder richten op de Kingsley Future Cup in de Z1. De 24e wil ik ook mee doen in Haarlem en ik hoop me dan te selecteren voor de finale-clinic op Jumping Amsterdam”, is de amazone enthousiast. (CdB)

Klik hier voor meer informatie over de Kingsley Future Cup.

Foto: Sanne Wiering

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,871FansLike
0VolgersVolg
7,030VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer