Authors Posts by Carlijn de Boer

Carlijn de Boer

552 BERICHTEN 0 reacties
Carlijn de Boer (1979) is Hoefslag-redacteur en daarnaast actief dressuuramazone. Via haar artikelen in het blad, maar ook middels de vele stukjes op de website houdt ze de lezer op de hoogte van de fascinerende paardensport en -houderij.

Na een ernstige peesblessure en daarna risicovolle koliekoperatie rijdt Joyce van Schaik nu weer met haar Well Done Sollenburg (v. Metall) op het hoogste niveau. Elke Grand Prix proef die ze nu nog met haar 17-jarige doorzetter rijdt, is weer leerzaam. Maar bovenal geniet Joyce van haar bijzondere paard.

“‘Wellie’ zoals ik hem altijd noem, heb ik zelf opgeleid naar dit niveau. Helaas kreeg hij wel toen we Grand Prix reden een peesblessure, een chronische peesschede-ontsteking. De kliniek waar ik toen heen ging, zei dat er eigenlijk weinig voor hem te doen was…”

Second opinion

“Toen ben ik voor een second opinion naar naar de kliniek Equitom gegaan in België en daar hebben ze middels een operatie de pees schoongemaakt. Van te voren was het moeilijk in te schatten wat de prognose was, want dat was afhankelijk van wat ze tijdens de operatie aantroffen. Uiteindelijk is dit goed afgelopen en bleef de pees goed. Maar toen sloeg het noodlot weer toe in 2015. Wellie kreeg koliek en moest met spoed naar Utrecht. Bij die operatie waren er nog best wel wat complicaties, zo kreeg hij een zuurstofgebrek.”

Pensioen

“In Utrecht merkten ze dat als ik er was Wellie weer een beetje vrolijker was en opknapte. Ik ging dus twee keer per dag op en neer naar Utrecht om bij hem te zijn. Ik denk dat Wellie zijn enorme wilskracht er voor gezorgd heeft dat we nu weer op dit niveau zijn. Het is echt ongelooflijk hoeveel inzet hij toont. Hij is dan ook nog lang niet toe aan zijn pensioen.”

Groeien

“Natuurlijk merk je wel dat hij een dagje ouder is en je moet iets langer de tijd nemen om hem los te rijden, maar hij gaat er honderd procent voor. Elke Grand prix proef die ik met hem rijd, is voor mij nog steeds heel leerzaam. Zo’n proef is niet niks en daar moet je echt in groeien. Voorlopig ga ik nog lekker met hem door. laatste scoorde we nog ruim 68%!”

Ongelooflijk

“Naast Wellie rijd ik Glendale (v. Ampère red.) die ik samen met zijn fokker en eigenaar, Willem Auke van der Linde heb. Met hem debuteerde ik pasgeleden in de Intermediaire II. Van te voren was ik al blij met een score rond de 62, maar het werd bijna 70%. Ongelooflijk, hoe blij ik daar mee was. Ik les bij Emmelie Scholtens. van haar leer meer terug te rijden en hem toch snel te houden. Voorheen wilde ik nog wel eens te groot en dan werden de passen ook weer wat trager.”

Coach

“In de sport wil ik graag eens internationaal starten, mits ik het thuis kan regelen. Ik heb namelijk mijn eigen pension- en trainingsstal met 24 boxen. We hebben een hele leuke en gezellige groep op stal en de meeste lessen ook bij mij, al hoeft dat niet. Het voordeel is dat als de eigenaren met vakantie gaan, ik de paarden door kan trainen. Dat vinden ze wel fijn.  Daarnaast geef ik nu ook mijn twee nichtjes en het dochtertje van mijn vriend les. Dit vind ik ook wel heel leuk om te doen. Het coachen bevalt mij en wie weet ga ik er in de toekomst nog eens een extra opleiding in volgen.”

Blij maakt blij

“Het zou leuk zijn als één van die meiden de stal misschien in de toekomst wil overnemen. Met paarden werken is een manier van leven. Je krijgt zoveel liefde en waardering van de paarden terug. Als ze hun best voor je willen doen, geeft dat heel veel energie. En van blije paarden, word ik gewoon ook weer blij.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Ruim twee jaar duurde de zoektocht naar een nieuw paard voor Fleur van Dael (14). Uiteindelijk werd het de zevenjarige DH’s Froliki (Boss VDL x Voltaire), die tot dan toe als fokmerrie dienst deed en alleen zadelmak was. Nu 2,5 jaar later heeft Fleur de merrie zelf opgeleid naar Z2 niveau en willen ze graag bij de Junioren starten. Maar dat is nog lang niet alles.

“Toen we op zoek waren naar een paard heeft dat dus ruim twee jaar geduurd. Allereerst was het al moeilijk een geschikt paard te vinden. Hadden we er toch eentje gevonden dan kwam dat paard niet door de keuring … Tot we bij de Dinkelhoeve gingen kijken. Daar gingen we eigenlijk heen voor een vijfjarige, maar die was erg groen. Toen wam de eigenaar met DH’s Froliki.”

Vond het niks

“Een fokmerrie van zeven jaar die alleen maar stap, draf en galop kon. Zelfs toen ik er de eerste keer op zat, vond ik het niks. Ze werd gereden met een scherp bit en martingaal. Toch zag mijn moeder er wel wat in. We zijn toen een tweede keer heen gegaan en hebben haar toen alleen op een watertrensje gereden. Dit ging veel beter en toen hebben we haar gekocht.”

Z springen

“Na een maand gingen we voor de fun een keertje B starten en ik haalde meteen 218 punten! Eigenlijk was het de bedoeling om met haar te gaan springen en we zijn nu L springen. Maar we wilde ook graag het sportpredicaat halen en dat lag meer voor de hand in de dressuur. De tweede keer dat ik Z2 startte, haalde ik gelijk vier winstpunten. Toch is mijn doel ook om Z te springen.”

“Ze doet alles voor je”

“Froliki is een pittige merrie. Je hoeft niet boos op haar te worden of iets af willen dwingen. Je moet haar positief benaderen en als je iets nieuws leert, elk stapje dat ze goed doet, belonen. Vaak geef ik haar dan ook wat lekkers. Als ze het eenmaal snapt, vergeet ze het niet meer. Als je haar goed behandelt, doet ze alles voor je.”

Vrijheidsdressuur

“Ik les bij Jenny Schreven, Joyce Lennaerts en Kees op ’t Hoog. Alle drie hebben ze hun eigen manier van lesgeven, maar toch komt het allemaal op hetzelfde neer. Voor mij is het goed om het op verschillende manieren te horen. In mijn vrije uurtjes werk ik op de Beukenvallei bij Joyce Lennaerts. Froliki heeft een hele goede galop die krachtig is en waarin ik haar al goed kan verzamelen. Naast de dressuurtrainingen, spring ik dus met haar, maar rijd ik ook op het crossterrein dat we hier vlakbij hebben liggen. Verder gaan we vaak het bos in en speel ik met haar. Ik doe vrijheidsdressuur en leer haar flemen en kusjes geven, maar soms gaan we ook voetballen met een grote yogabal.”

Veulentjes

“Ook heb ik al een tweede paard voor de toekomst. Met onze vorige merrie hadden we een veulen gefokt en de moeder overleed helaas toen ze drie maanden was. Haar nakomeling is nu twee en daar wil ik volgend jaar mee aan de slag gaan. Ook willen we Foroliki volgend jaar inzetten voor embryotransplantatie. Zo kan ik haar nog wel in de sport blijven rijden, want ik wil graag Junioren met haar rijden. We zitten te denken aan de hengst Jovian. Ook dat veulen zal dan waarschijnlijk een opvolger worden.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

 

Malon Toirkens is pas negen jaar oud, maar rijdt al sinds dat ze vier is. Pas sinds maart heeft ze haar 24-jarige pony Robby, die een hele metamorfose heeft ondergaan. Na een succesvolle start in de B, hoopt ze nog veel van haar leermeester op te steken.

“Ik reed op de manegepony’s en op een gegeven moment had ik een bijrijdpony, maar die werd verkocht. Toen heb ik eerst nog een hele lieve Haflinger geleased, totdat Robby op vrij kwam om te leasen. Ik had al meteen een klik, ondanks dat hij best chagrijnig kon zijn.”

Wederzijdse klik

“Hij werd voor gereden door zijn vorige rijdster, omdat hij er nog wel eens iemand afgooide. Eigenlijk was dat niet nodig, want ik kon er zo mee weg rijden. Hij probeerde mij wel even uit,maar ik heb even vertelt dat dat niet de bedoeling was. Er was meteen een klik van mij naar Robby toe, maar ook andersom. Hij is heel lief.”

Pensioen?

“Hij is al 24, maar voelt zich vier. Robby wil gewoon graag aan het werk. Als hij ziet dan een andere pony gevlochten of in de trailer geladen wordt, dan wil hij dat ook. En ik zet hem wel aan het werk. Hij is nog lang niet aan zijn pensioen toe.”

Anky

“In de lessen ben ik voornamelijk bezig met tempowisselingen en overgangen. Daarnaast kijk ik vaak op Youtube hoe je een bepaalde oefening moet rijden en dan probeer ik dat daarna met Robby. Samen met mijn instructrices Dieneke en Sylvia kom ik er dan meestal wel uit. Robby wil heel graag lopen en ik wil heel veel van hem leren. Dat past super. Robby is helemaal opgebloeid nu ik lekker met hem aan het werk ben.  Mijn doel is om M1 met hem te rijden. Later als ik groot ben, wil ik graag net zo goed als Anky worden”, besluit het jonge talentje.”

Boffen

Moeder Joyce vult aan: “We boffen enorm met een pony als Robby voor Malon. Malon is vroeg begonnen met rijden, maar dat kwam omdat we haar gewoon niet tegen konden houden. Ze wilde zo graag rijden en bleef er maar om vragen. Ik denk dat ponyrijden en verzorgen heel goed is om het verantwoordelijkheidsgevoel bij kinderen te ontwikkelen. Niet alleen voor de dieren, maar ook voor je spullen. Je moet met alles gewoon netjes omgaan, wil je er lang van kunnen genieten.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

 

Met haar tuigpaard Cadans M (v. Torino) gooit Kelly Zuidervaart hoge ogen in de Grand Prix met scores rond de zeventig procent. Daarnaast rijdt ze nog haar eigen Gelders gefokte Excellent (v. Sorento x Koss) en Holland Beauty (v. Houston) voor eigenaar Jan Schouten. Ook de cremello ponyhengst Quison Blue Jasper rijdt ze voor eigenaresse Quinty van de Lagemaat. Daar is ze elke ochtend wel zoet mee. In de middag gaat ze naar verschillende stallen om (probleem)paarden van anderen te rijden.

“Ja ik werk dus helemaal in de paarden. Dat doe ik het liefste en met veel plezier! De paarden die ik in de ochtend rijd, staan allemaal bij Jan Schouten op stal. Hij was ook de mede-eigenaar van Cadans, totdat ik hem helemaal kocht.”

Maakt dromen waar

“Er was op een gegeven moment zo veel interesse in Torino en er werden hoge bedragen geboden, maar ik kan echt niet zonder hem. Toen heb ik hem helemaal kunnen kopen. Hij betekent zo veel voor mij en maakt al mijn dromen waar. We voelen elkaar feilloos aan. Ik denk het en hij doet het. Hij zal nooit weggaan. Misschien als hij ouder is dat hij als leerpaard voor iemand kan dienen, maar hij blijft bij mij staan. Wat ik met hem heb, heb ik bijna niet eerder gehad met een paard. Alhoewel de tuigpaardmerrie Pauline was ook heel speciaal voor mij.”

“Ik voel hoe hij zich voelt”

“Het is heel stom, maar als ik stal kom dan weet ik al hoe Cadans zich voelt. Ik heb het wel gehad dat ik voelde dat hij een dik been had en ik hem nog niet eens gezien had. Dan keek ik in stal en was dat ook zo. Nog meer bijzonder was het, dat ik op vakantie was in Mauritius. Ik voelde dat er wat aan de hand was met Cadans en vroeg mijn moeder of ze even wilde gaan kijken. Het bleek dat hij licht hoefbevangen was. Gelukkig waren we er op tijd bij en is het allemaal goed afgelopen, maar ik schrok mij rot. Eigenlijk wilde ik ook meteen het eerstvolgende vliegtuig naar huis pakken.”

In zijn element

“Ik train Cadans al vanaf zijn vierde en heb hem zelf zadelmak gemaakt. Dit ging heel gemakkelijk. Ook alle klassen zijn we doorheen gevlogen. Behalve in het Z2 toen moest ik door te schakelen hem echt sterker maken om op achter te blijven. Toen hij dat kon en begreep vlogen we verder door naar de Grand Prix.  Linda Wijnker, mijn instructrice, heeft mij hierbij enorm geholpen. Cadans is wel een echte tuiger en kan kijkerig zijn, maar zodra je hem echt aan het werk zet, gaat hij ervoor. En het lijkt wel hoe meer er om de baan heen staat, hoe meer hij zich showt. Ook als mensen gaan klappen is hij helemaal in zijn element en groeit hij helemaal, dat vindt hij mooi!”

Opvolgers

“Naast Cadans, rijd ik dus ook Excellent en Holland Beauty. Deze paarden ben ik aan het klaar maken voor de Prix st. Georges. Excellent kan ik daarvoor gerust thuis houden, die is niet anders op vreemd terrein. Met Holland moet ik het wedstrijdritme er wel in houden. Beide paarden pakken de piaffe, passage en eners ook al goed op. Ik verwacht van deze paarden dan ook wel dat ze Grand Prix gaan lopen. Ponyhengst Bleu ga ik starten in de L, maar is al Z klaar.”

Zonder zadel

“Naast de trainingen, doe ik ook heel veel andere leuke dingen met de paarden. Ik speel regelmatig met ze. Zo laat ik ze los in de bak achter mij aan rennen, spring ik wel eens met ze, cross ik door het land en rijd ik zonder zadel. Cadans bijvoorbeeld rijd ik maar vier keer per week, waarvan ik twee keer proefgericht train en verder met hem speel. Ik merk dat de paarden dat echt nodig hebben. Als de paarden blij zijn, gaat het rijden gemakkelijker.”

In waarde laten

“Sowieso vind ik dat je plezier moet hebben in het rijden, ongeacht op welk paard je zit. Mensen moet paarden ook niet discrimineren. Of je nu op een Fries, Fjord, tuiger of warmbloed zit, als jij er plezier mee hebt, dat is het belangrijkste. Mensen langs de kant en ook juryleden moeten iedereen in hun waarde laten. Overigens is het niet zo dat ik per se een tuiger of Gelders paard moet rijden. Ik discrimineer ook niet, ha ha! Ik kijk alleen of de klik er is, dat is belangrijk.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit/Britt Maerten

 

Tessa de Haas combineert verschillende methodes om blokkades bij een paard te verhelpen. Niet door alleen symptomen te bestrijden, maar juist door naar het gehele plaatje te kijken en de oorzaak weg te nemen. Dit doet ze door middel van massages, essentiële oliën, Neural Reset Therapie®️ en frequentie therapie met de Healy.

“Als ik de behandeling start, kijk ik eerst waar de blokkades zitten en hoe ik ze zou kunnen oplossen. Ik loop het paard na op mijn ervaring en gevoel. Maar daarbij is het ook heel belangrijk wat de eigenaar zegt, die moet aangeven wat voor hem of haar het grootste probleem is.”

Samen

“Ik begon met de opleiding tot sportmasseur bij paarden, maar merkte dat ik daarmee nog niet voldoende de problemen kon oplossen. Zodoende ben ik een opleiding gaan doen om te kunnen behandelen met de Lechner antenne. Dit is op energetisch niveau en de opleiding heb ik gevolgd bij Eric Laarakkers. Vervolgens ben ik gaan werken met supplementen, een laser, voornamelijk voor peesblessures en wondgenezing en essentiële oliën, als follow-up. Dit tezamen geeft mooie resultaten.”

Healy

“Sinds enige tijd werk ik ook met de Healy. Dit is op basis van bio resonantie. Ik werk dus voornamelijk op basis van frequenties. Waarmee ik zoek waar de disbalans zit en wat de oorzaak er van is.  Alles bestaat namelijk uit trillingen. Is dit niet in balans dan word je ziek, omdat cellen niet goed kunnen functioneren.  met de Healy kan ik ook uitlezen en bekijken wat de verbanden zijn.  Vervolgens kan ik met de Healy de disbalans herstellen. Natuurlijk vul ik dit aan met een fysieke behandeling.”

Waanzinnig

“De paarden reageren waanzinnig en regelmatig zie je al een grote verandering na één behandeling. Zo had ik laatst een oud paard van dertig die vast had gelegen. Met het linkerachterbeen liep dat paard heel slecht. Hij had echt pijn. Na de eerste behandeling liep hij vrolijk de wei in. Zo ken ik ook een paard die drie keer behandeld was voor hoefbevangenheid. Samen met een aanpassing in het management, werd dit gelijk een stuk beter. De reden dat het zo snel gaat, is omdat je direct op celniveau kan behandelen.”

Ook mensen

“Een andere aanvullende techniek waar ik recent mee begonnen met is de Neural Reset Therapie, waarbij je de aansturing van spieren verandert. Ik behandel niet alleen paarden, maar ook mensen. Dat is juist zo fijn, want soms heb je het paard op de rit, maar is de ruiter nog de zwakke schakel. Dan kan ik die ook behandelen.”

Puzzeltjes

“Ik hou gewoon van enorme ingewikkelde puzzeltjes en om die op te lossen. Ik kijk daarbij eerst echt naar het totaal plaatje, want alles staan in verband met elkaar. Ik ben niet voor de quick fix. Ik heb mij passie gevonden en hoop veel mensen en paarden pijn- en stressvrij te krijgen. Mijn bedrijf heet Release Stress by Tess. Naast het behandelen van mensen en paarden, heb ik ook mijn eigen bedrijf voor het begeleiden van paarden tijdens luchttransport. Dat deed ik vroeger voor de KLM en nu dus voor mezelf. Van deze afwisseling word ik helemaal blij!” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

0 3478

Henry van Aalst heeft heel lang geleden een winstpunt behaald in de B-dressuur, om daarna te mogen springen. Dat heeft hij dan ook jaren gedaan, totdat zijn vrouw werd geopereerd en hij haar dressuurpaard ging rijden. Zo kwam het dat hij halverwege de vijftig toch weer eens de dressuurring betrad en met succes.

“Jaren geleden haalde ik dus mijn eerste puntje in de B-dressuur en om te bewijzen dat het geen toeval was, heb ik er destijds nog eentje gehaald. Vervolgens heb ik jaren gesprongen. Tussen door ben ik er wel even tussenuit geweest, maar had het toch via manegelessen het springen weer opgepakt.”

M2

“Totdat mijn vrouw geopereerd moest worden en zij haar dressuurpaard even niet kon rijden. Toen ben ik Unique gaan rijden. Dat is zo’n zes jaar geleden en ik ben nu 63.  Met Unique heb ik uiteindelijk vijf winstpunten in de M2 behaald. Toen kreeg ze een peesblessure en ben ik nog een jaar aan het revalideren geweest, maar dat mocht niet baten…”

Verrassing

“Op dat moment had mijn vrouw een klant in de kapsalon, Anita Peters, die wij al jaren kennen. Zij had een paard genaamd Vanilla Seven. Een OO Seven die ze op de Prinsjesdagveiling kocht. Zodoende ken ik het paard ook al van jongs af aan. Anita wilde Vanilla verkopen en hoorde dat ik zonder paard zat.  Anita weet hoe ik met de paarden om ga en gunde haar mij. Zo kwam het dat mijn vrouw zei ‘ik heb een paard voor je gekocht’. Ik dacht meteen aan een springpaard, maar ik denk dat mijn vrouw liever zag dat ik wat minder risico nam en ging dressuren. Ik had nog nooit op Vanilla gezeten, maar het klikte goed.”

Fratsen

“Totdat ik wat te afwachtend ging rijden, toen kreeg Vanilla wat fratsen. Het is wel een merrie die je moet rijden. Ik kwam op de stal van Margit Haitsma te staan en zij gaf ook les. Dit beviel heel goed. Daarnaast les ik ook bij Hergen van Hall en daar lest Margit ook weer bij, dus dat sluit mooi aan. In het begin was de afstemming met Hergen nog niet optimaal. Toen ben ik een week naar hem toe gegaan om te trainen en sindsdien gaat het super.”

Eén keer per week

“Helaas heeft Vanilla wel al een paar keer in de lappenmand gezeten met onder andere een gebroken kaak en tweemaal een gekneusde voet. Toch hebben we inmiddels drie winstpunten in het ZZ-Zwaar en kijk ik uit naar die slipjas in de Lichte Tour. Daarnaast spring ik nog steeds één keer per week op Manege Beukers, want dat vind ik toch ook heel leuk.. En rijd ik met Vanilla regelmatig op het strand.”

Pas op 35e

“Het grappige is ook nog eens dat ik pas op mijn 35e begonnen ben met rijden! En dat de vorige eigenaresse van Vanilla, Anita, altijd mee gaat op wedstrijd en mij voor leest. Vanaf het Z ben ik het steeds leuker gaan vinden. Proeven rijden was niet mijn ding, maar nu gebruik ik de protocollen als trainingsleidraad. De proeven aan elkaar rijden is echt een leuke uitdaging voor mij.”

Het wordt al normaler

“In het begin keken de mensen wel raar op. Sowieso rijd ik haar op trens en ze kenden mij natuurlijk niet en ik was natuurlijk al wat ouder. Maar nu ik ook wat hogere percentages rijden ze mij vaker op wedstrijd zien, is het al normaler geworden”, lacht de sympathieke ruiter.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

0 3440

Angela Bleeker kocht haar nu tienjarige Flica Strona (v. FS Delamanga) zes jaar gelden toen ze 39 weken zwanger was. De opleiding van deze merrie, ging zoals bij zovelen, met vallen en opstaan. Door te rijden met een bitloos hoofdstel, wist Angela de dalen te overbruggen en komt de combinatie nu uit op Grand Prix niveau.

“Doordat ik vroeger ook al een een merrie voor elkaar heb gekregen door haar bitloos te rijden, wilde ik dat ook met Flica proberen. Door mijn hoefsmid Robert van Raadshoven ben ik ermee in contact gekomen en het heeft me al een aantal keer heel goed geholpen.”

Handje klap

“Flica stond al vierjarige te koop op Sporthorses. Er zat maar één foto bij de advertentie waarbij je alleen de voorkant zag. Daarnaast was deze lang niet zo gelikt als de meeste verkoopfoto’s. Maar ik zag de foto en was meteen geïnteresseerd. Ik ben naar Brabant toe gereden om haar bij de fokker te bekijken. Ze liep los, zonder halster de bak in en ik was gelijk verkocht. Ze kende dus nog geen halster en eigenlijk was ze ook overbouwd, maar ik zag er meteen wat in. Na een handje klap, nam ik haar mee en bij het uitladen thuis was ze erg wild en lag ik languit op de grond. Gelukkig is dat goed afgelopen.”

Knop om

“Ze was heel ril en ik ben met haar in de B HC begonnen, omdat ik daarvoor al ZZ-Zwaar had gereden. Toch pakte ze het daarna heel fijn heen en vlogen we door de L1, L2 en M1. Maar toen stagneerde het en wist ik niet wat het ging worden. Ze was nog steeds erg ril en had weinig bespiering. Toch na een jaar leek de knop om te gaan en reden we zo maar ZZ-Zwaar. In het ZZ-Zwaar ging het goed, totdat we op een gegeven moment maar bleven hangen op iedere keer exact 59,74%. Eigenlijk dacht ik dat ze haar plafond bereikt had. Toen ging ik weer bitloos rijden.”

Meer door het lijf

“Nadat ik Flica bitloos begon te rijden, vlogen we op stang en trens door de Lichte Tour heen. En nu nog in de Grand Prix, als ik haar bitloos rijd, loopt ze veel meer door haar lijf. Het is overigens een kaakgekruist hoofdstel. Hierbij zie je ook wanneer je te veel aan één kant zit. Dan komt dat ringetje waar je de teugel aan vast maakt meer naar je toe. Dus het is ook meteen een goede controle voor jezelf of je een paarde wel echt op twee teugels hebt.”

Kijk verder

“De reden dat ik ooit bitloos ben gaan rijden was omdat mijn hoefsmid Robert van Raadshoven daar voorstander van was. Hij heeft erg veel kennis waar ik nog regelmatig gebruik van maak. Ik kocht destijds een niet te rijden merrie, maar zag er wel wat in. Ik vroeg of Robert mij wilde helpen. We gingen bitloos aan de slag en dat was de uitkomst. Dat kwam omdat die merrie twee gebroken wolfskiesjes had bij haar vorige eigenaar. Daarom was ze gevaarlijk, maar een paard doet dat nooit expres. Kijk dus altijd verder en laat zeker regelmatig de mond controleren.”

Bitloos statement

“Als je bitloos rijdt, moet je paard gewoon goed voor elkaar zijn. Aanleuning verkrijg je niet door het bit, maar is een resultaat van van achteren naar voren rijden voornamelijk op je been- en zithulpen. Morgen ga ik HC starten in de Grand Prix met mijn bitloze hoofdstel. Zo wil ik een statement maken dat het toegestaan wordt om tot en met de Grand Prix ook bitloos te mogen rijden, want waarom is dat maar tot en met de M?” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

0 1976

Een kruising warmbloed x Fries is wel heel apart voor een fervent dressuuramazone als Laura Angelique Kompier. Toch ging zij overstag. Dit paard heeft ze samen met haar andere echte dressuur gefokte paard op haar eigen dressuurstal staan, waar zij nog meer paarden voor anderen traint. Daarnaast heeft ze haar eigen bedrijf in het bedrukken van ruitersportkleding.

“High Voltage LK is een Roman Lifestyle W x Nanno en werd 19 juni voorlopig elite verklaard voor het Barok Pinto stamboek. Ze kreeg prachtige cijfers (onder andere een 8 voor de stap, zelfs een 9 voor de draf en een 7,5 voor de galop). Ze kreeg een 1e premie met een totaal van 44,5 punten.”

“Dat moet je doen”

“Het is best grappig hoe we aan ‘Volty’ zoals we haar noemen zijn gekomen. Vier jaar geleden liep ik stage bij K&L Stables en daar stond de hengst Roman Lifestyle ter dekking. Ik mocht hem tijdens mijn stage rijden en ging mee naar een hengstenshow. Ook kon je dat jaar een dekking van hem winnen. Ik zei tegen mijn moeder dat dat leuk zou zijn voor onze Friese merrie. Mijn moeder dacht dat ze geen kans maakte en zag het eigenlijk niet zo zitten. Toch zei ik dat moet je doen. Zo gezegd, zo gedaan. En wat bleek, we wonnen de dekking. Met één inseminatie was het meteen raak en een jaar later werd Volty geboren. Mijn eerste eigen gefokte paard.”

Verder opleiden

“Ze is nu drie en erg groot, maar niet zo breed. Ze krijgt de tijd om uit te groeien en dan wil ik volgend jaar de IBOP met haar rijden. Ik heb ook heel veel zin om haar verder op te leiden, maar nog even geduld dus. Gelukkig heb ik naast Volty nog mijn ander paard Jupiter RS2, een Charmeur X Rousseau die ik gekocht heb bij RS2 Dressage. Ik heb hem sinds vorig jaar november en ben een paar keer L2 gestart. Daar haalde hij binnen twee wedstrijden al tien winstpunten. Nu houd ik hem een tijdje thuis om verder op te leiden. Verder rijd ik paarden voor Claudia Vijselaar, die nog meer Barok Pinto’s heeft. ”

‘Bonte Fries’

“De reden dat ik Barok Pinto’s ben gaan rijden kwam ook door Claudia. Zij was op zoek naar een ruiter die de paarden meteen in het Z mocht uitbrengen en aangezien ik er al zeven naar het Z heb opgeleid, vroeg ze dat aan mij. Eerst zag ik het niet zo zitten op zo’n ‘bonte Fries’, maar als je er eenmaal op gereden hebt, ben je overstag. Ze hebben misschien niet het uiterste aan souplesse, maar ze zijn zo werkwillig. Dat is echt geweldig om mee te werken.”

Shermeer’s Hof King Lowie

“Naast mijn eigen stal, LK Dressage, rijd ik ook nog voor een stal in Berkhout. Mensen zijn mij graan vragen paarden te rijden mede naar aanleiding van het feit dat ik internationaal reed met mijn pony Shermeer’s Hof King Lowie. Ik heb hem zelf opgeleid en we zaten zelfs in het kader. Dit is een geweldige pony, waar ik nu een gouden huisje voor zoek. Een jong ruitertje kan nog veel van hem leren.”

LK Design

“Ook ben ik twee jaar geleden nog een bedrijfje gestart in het bedrukken van ruitersportkleding. Alles kan naar wens van de klant gemaakt worden. De producten zijn custom made! Neem maar eens een kijken op www.lkdesign.nl.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit/Annie Damhof 

Stephanie Dijkshoorn heeft de Appaloosa-kruising Halo, die nu vier jaar is, zadelmak gemaakt voor zijn eigenaren David en Danea Kragting. Ondanks dat hij de eerste keer met een zadel op zijn rug heftig reageerde, heeft hij daarna geen stap verkeerd gezet.

Stephanie vertel: “Voorheen maakte ik veel paarden zadelmak, nu rijd ik jonge en verder doorgereden paarden op een eventingstal. Voor David en Danea die Halo als tweejarige net gecastreerde ruin kochten, was het zadelmak maken net even te veel gevraagd. Al hadden ze al wel heel veel grondwerk met hem gedaan, wat zeker heeft geholpen.”

Neckrope challenge

“Zelf ben ik ook eerst aan de slag gegaan met grondwerk. Dat pakte hij heel goed en snel op. Datzelfde gold voor het zadelmak maken. Het is soms wel een echte Appaloosa, wat inhoudt dat hij erg eigenwijs kan zijn. Toch is hij ook ontzettend leergierig. Zo rijd ik hem ook zonder hoofdstel of zadel. Ik wil ook heel graag mee doen aan de neckrope challenge.”

Met vrienden

“Ik mag van de eigenaren ook wedstrijden met hem gaan rijden. Zo hebben we mee gedaan aan Hoefslag@Home en is mij doel de komende periode om de L2 te behalen. Hij is nog jong, dus we nemen de tijd. David rijdt pas een jaar en rijdt ook al op Halo. Danea had al wel ervaring en rijdt ook af en toe op hem. Hij loopt vanwege zijn leeftijd maar drie keer in de week ongeveer een half uurtje. Om hem verder nog meer ‘happy’ te houden staat hij de hele dag buiten in een grote kudde met zijn vrienden.”

Meeste plezier

“Uiteindelijk zullen David en Danea hem helemaal zelf gaan rijden en houdt het voor mij op. Maar dan heb ik toch goed werk afgeleverd. En gelukkig heb ik mijn eigen paard nog. Dit paard is dressuur gefokt, maar ik spring er ook mee. Vroeger heb ik veel gecrost, maar springen en dressuur vind ik ook leuk. Ik doe gewoon wat mijn paard het leukste vindt, dan heb ik het meeste plezier.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Ook Ria van Wier maakte met Wessel fan ’t Hynstehiem gebruik van de mogelijkheid om met Hoefslag@Home toch proeven te rijden tijdens de coronacrisis en dat kan nog steeds. Ze kregen uitgebreid commentaar waar Ria verder mee kon. Hoe Ria aan Wessel gekomen is, is echt uniek. Ook met dit paard is ze succesvol in de dressuursport, maar Ria wil zich altijd verder ontwikkelen en daar is ze nu mee bezig.

“Wessel is pas vijf jaar en mag al M starten, maar ik merk dat hij nog tijd nodig heeft om krachtiger te worden. Daar gaan we dus rustig mee verder. Door de opleiding die ik volg kan ik nu ook beter zien wat een paard nodig heeft en wel of niet aan kan.”

De winnaar was er niet

“Het is heel grappig hoe ik aan Wessel gekomen ben. Het was namelijk zo dat ik op een hengstenshow in Harich was en daar een programma boekje kocht. Samen met dat boekje ontving je ook een lootje. Toen de winnaar van de dekking van Friese hengst Fonger werd getrokken, was de winnaar er niet, dus trokken ze nog een lootje. En dat kwam overeen met mijn nummer. Ik won dus de dekking van die Friese hengst, maar had geen Friese merrie. Ik heb toen aan een vriendin van mij gevraagd of ik haar Friese merrie hiervoor mocht gebruiken. En zo werd Wessel geboren!”

Verwachtingen

“Als hengst was Wessel best wel lastig. En omdat ik ook een kleinschalige manege run in Vrouwenparochie met zes pony’s, was dat niet echt handig. We hebben hem dus geruind en toen was hij veel liever. Daarbij is hij ook heel knap. Hij is letterlijk een lot uit de loterij. Mijn verwachtingen van hem zijn best hoog, Wessel kent al meer dan een tienjarige KWPN-er die ik destijds reed. Ik les al zo’n acht jaar bij Kenna Bakker. Wij waren vroeger collega’s bij WB Stables waar ik tien jaar voor heb gereden.”

Elkaar begrijpen

“Naast Wessel, de manege en de privélessen die ik geef, rijd ik ook altijd een paard van Michel Schothorst. Dat zijn paarden van zadelmak maken tot IBOP. Ook mijn dochter rijdt met haar D-pony, een Connemara, dressuur en springen. Crossen vinden ze ook heel leuk. Meestal zie je dat de ouders stoppen met rijden als de kinderen wedstrijden gaan rijden, maar daar vind ik het nog veel te leuk voor. Daarbij vind ik ook dat we elkaar mooi aanvullen en goed begrijpen. Eigenlijk hebben we dan ook nooit woorden.”

Ontwikkelen

“Ik wil mij altijd verder ontwikkelen en meer leren, daarom ben ik ook de opleiding bij Emiel Voest gaan volgen. Dat is echt super leerzaam en een mooie aanvulling. Zo kijk ik nu veel meer hoe paarden reageren. Je kunt dan goed zien of een paard aan iets toe is of niet. Daarbij leer je heel goed hoe je een paard zichzelf kunt laten ontspannen en dit is zo’n fijn gevoel. Mijn doel met Wessel is natuurlijk om zo ver mogelijk te komen. maar ook om mijn ruitergevoel zo veel mogelijk te ontwikkelen, zodat ik dit weer kan gebruiken voor andere paarden.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit/Marja Tinga

Volg ons!

102,865FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer