BOG Auctions
BOG Auctions
BOG Auctions
Authors Posts by Carlijn de Boer

Carlijn de Boer

511 BERICHTEN 0 reacties
Carlijn de Boer (1979) is freelance redacteur voor onder andere de Hoefslag en daarnaast actief Subtopamazone. Via haar artikelen in het blad, maar ook middels de vele Subtopverslagen op de website houdt ze de lezer op de hoogte van de fascinerende paardensport.

0 5888
Bosco
Bosco (v. Benicio) - Esmee van Gijtenbeek

Esmee van Gijtenbeek debuteerde afgelopen weekend met haar nieuwe troef, de opvallend gekleurde Bosco (v. Benicio) in het ZZ-Licht. Het leverde scores op van 62,14% en 64,00% en een tweede en eerste plaats. Ze rijdt de AES goedgekeurde hengst voor eigenaren Rom Vermunt en Bruver BV.

“Pas drie maanden rijd ik hem, maar ik had meteen een klik met hem. Al moest hij rijtechnisch nog wel wat bijgeschaafd worden, toch wilde ik de gok wel wagen. Je kan het wel de hele tijd thuis houden, maar van een wedstrijd krijg je ook een hoop informatie. Bijvoorbeeld over hoe hij zich gedraagt, hoe lang je los moet rijden, enzovoorts. In zijn sportcarrière is hij ook bijna niet van huis geweest.”

Jolig en groen

“Ik wist dat het nog wel wat groen zou zijn, maar hij heeft zich super gedragen. Hij was wat jolig, maar dat mag als je nog geen zeven bent en hengst. De tweede proef ging al een stuk beter en kreeg ik echt het gevoel dat hij wel 70% kan lopen. Het is een kwestie van kilometers maken. We gaan nu werken aan een stukje bevestiging en stabiliteit, waarbij ook het afwerken de aandacht krijgt. Thuis wordt ik geholpen door mijn moeder. Met haar heb ik zo’n zeven paarden en zij rijdt ook, minstens zo fanatiek als ik. We richten ons voornamelijk op het opleiden van paarden en vaak komen er dan vanzelf kopers naar ons toe. Ik zie dat als een compliment op ons werk. Regelmatig ga ik voor les ook naar Patrick van der Meer.”

Lichte Tour

“Bosco is met zijn 1.65 meter niet groot, maar beweegt wel groot. Hij heeft enorm veel go en is erg werkwillig. Hij is niet alleen goudkleurig, maar is ook echt goud waard. Ik wil met hem niet alleen laten zien dat hij een gave kleur heeft die hij kan vererven, maar ook dat hij echt de kwaliteiten heeft. dat is ook de reden dat ik hem ben gaan rijden. Mijn uiteindelijk doel is om met hem mooie scores in de Lichte Tour te behalen.” (CdB)

0 1922

Skylar Bos zal aankomende zaterdag Marijke van Giesen vervangen in de finale van de Kingsley Future Cup U25. Deze finale wordt gehouden tijdens het prestigieuze evenement Jumping Amsterdam. Samen met haar Choice Finch (v. Voice) zal ze voor het eerst een kür op muziek rijden.

Dolblij vertelt Skylar: “Ik sprong echt een gat in de lucht toen ik hoorde dat ik naar de Kingsley finale op Jumping mocht. Al vind ik het natuurlijk ook heel vervelend voor Marijke. Ik had het echt niet verwacht. Ik ben een echte Amsterdammer, dus Jumping Amsterdam is hét evenement voor mij. Mijn zusje mocht een paar jaar geleden meerijden in de ‘team challenge’. Ik stond toen langs de ring en had echt kippenvel.”

Nuchter

“Gelukkig is Choice echt in vorm. Het was jammer dat we de laatste selectiewedstrijd te veel miscommunicatie hadden, maar dat gaat nu echt beter. Ik dacht al afgelopen week ‘het is echt jammer dat ik net niet geselecteerd ben’. Maar nu mag ik dus wel heen. Al is het natuurlijk wel altijd afwachten hoe hij in zo’n entourage reageert. Hij kan het wel, maar nu moet het allemaal samenvallen. Ik ben wel vrij nuchter, dus laat het gewoon allemaal op me af komen.”

Kür oefenen

“De kür had ik gelukkig wel al laten maken door Jeroen Hendrix. Ik heb er niet hele moeilijke lijnen in, omdat het onze eerste kür is op Zware Tour niveau. Wel rijd ik de serie op een gebroken lijn en zitten er dubbele pirouettes in. De komende dagen ga ik dus nog maar even deze kür oefenen, want dat heb ik nog niet gedaan”, aldus een overdonderende Bos.

Opleiden het mooiste

Samen met zus Brandy Bos runt Skylar een africhtingsstal in Naarden. “We richten ons echt op het africhten en opleiden van paarden. We vinden allebei wedstrijden rijden heel leuk , maar de weg er naar toe nog veel mooier. De wedstrijd kan dan een bekroning zijn op je africhtingswerk.” (CdB)

Kingsley is de sponsor van deze zeer gewilde U25-rubriek. Ken jij de custom made rijlaarzen van Kingsley Footwear al?

0 5801
Maarten van Stek
Maarten van Stek - William Nederlands Kampioenschap Lichte Tour 2015 © DigiShots

Een aantal jaar geleden was Maarten van Stek succesvol met zijn William (v. Worldly) in de Subtop. Hij vloog door het ZZ-Zwaar en de Lichte Tour. Het ging zo goed dat hij nog maar één doel had en er geen doekjes om wond. Hij ging alles op alles zetten om de Grand Prix te bereiken. En dat is best knap met één arm. Zijn andere arm verloor Maarten namelijk als klein jongetje bij een ongeluk.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en is er heel wat gebeurd, maar rijdt Maarten nog geen Grand Prix. “Tja alles leek de goede kant op te gaan. Het rijden ging super, ‘Willem’, zoals we hem op stal noemen, pakte de Grand Prix oefeningen goed op en ook mijn eigen trainingsstal liep goed, totdat ik een ongeluk kreeg. Ik reed op Willem rondom de stal op de stenen en hij schrok. Hij galoppeerde aan in een soort bocht en gleed onderuit. Bovenop mijn been, die nét niet was verbrijzeld. Ik had mijn kuit- en scheenbeen, enkel en alle middenvoetsbeetjes gebroken. Dat was in 2018. Na een half jaar zat ik weer in het zadel, maar ik kwam niet lekker in het ritme. Nu sinds de zomer rijd ik echt weer volop.”

Dát vind ik pas echt erg

“In de tussentijd is er een hoop gebeurd en door het ongeluk heb ik eens een stapje terug moeten doen. Hierdoor bekeek ik het van een afstand en dat heeft de boel gerelativeerd. Ik kon mijn bedrijf niet voortzetten, dus daar ben ik mee gestopt. In die periode merk je dat je alleen interessant bent als je mee doet en leer je je vrienden kennen. Eigenlijk vond ik dat nog niet eens het ergste, maar ik bedacht mij als ze zo gemakkelijk met mij omgaan, hoe gemakkelijk gaan ze dan wel niet om met hun paard? Die schuiven ze dan nóg makkelijker aan de kant als hij het niet doet. En dat vind ik echt erg. Mensen denk eens langer na, vind het leuk om problemen op te lossen, voel, denk, vraag, blijf nieuwsgierig, ga in discussie. Nee, de meeste mensen doen dat niet en dat gaat mij erg aan mijn hart.”

Bewijzen

“Langzaamaan ben ik na mijn ongeluk het lesgeven weer gaan oppakken, maar alleen op stal. Ik ben het expres dichtbij huis gaan zoeken. Ik merkte dat ik toen pas mijn energie op de goede manier gebruikte. Tijdens bijvoorbeeld een onderlinge wedstrijd op stal heb ik L-ruiters geholpen en dat was een heel leuk en gaf veel voldoening. Aan het einde van de dag ging ik met een goed gevoel naar huis. Ik lever geen kampioenen af, maar wel mensen die fijn paardrijden. En daar gaat het mij om. Ik heb ook minder het gevoel om mij te bewijzen en ben minder gejaagd. Ik durf nu te zeggen ‘zeg maar wat je nodig hebt, misschien kan ik je helpen’. In plaats van te bewijzen dat ik het allemaal beter weet. Dit geeft rust en voldoening. Gelukkig zit ik ook in de financiële situatie dat ik dit op deze manier kan doen. Iedereen is welkom bij mij en ik heb nu een leuk klantenbestand met leerlingen die voldoende zelfreflectie hebben. Inmiddels heb ik vijf combinaties opgeleid naar de Grand Prix en zeventien naar de Lichte Tour.”

Te veel druk op het paard

Daarbij heb ik ook geleerd om veel meer uit te gaan van het paard en zijn welzijn. Er wordt naar mijn mening te weinig geluisterd naar de paarden. Paarden geven regelmatig aan dat ze iets lastig vinden en toch duwen de meeste ruiters ze er toch door heen. Er staat te veel druk op. Probeer te luisteren naar je paard en hem te helpen. Natuurlijk moet je wel consequent zijn, maar wel het paard de kans geven. En dan doe je er maar wat langer over, dat moet geen belemmering zijn. Zelf ben ik echt niet heilig, maar dit heb ik echt wel geleerd.”

Voor zestigste

“Hoe het met mijn Grand Prix doel is? Nou daar ga ik weer volledig voor. Ik leste voorheen bij Nicole (Werner red.) en Alex (van Silfhout red.), maar die kregen het te druk met al hun andere taken. Nu les ik bij Dominique Filion en dat bevalt heel goed. Ik ben al heel lang bevriend met haar, maar ze zat steeds zo ver weg. Nu zit ze dichterbij en kan ik dan eindelijk bij haar lessen. Ik bewonder haar om haar manier van rijden en hoe ze over de paarden praat. En juist het management van het paard vind ik ook heel leuk om heel goed te doen. Dominique kijkt naar de paarden en probeert zichzelf voor hen te verbeteren. Daarnaast ben ik bij haar geen nummertje, ze is oprecht geïnteresseerd. Ze helpt mij ook weer mijn zelfvertrouwen op te bouwen. Omdat ik mijn vrienden leerden kennen, heeft dat best een deuk opgelopen. Maar ze zegt ook eerlijk dat het wel voor mijn zestigste, ik ben nu 59, en vóór Willem zijn zeventiende, moet gebeuren. Voor het ongeluk startte ik Intermediaire II. Binnenkort wil ik weer beginnen in de Lichte Tour en dan over naar de Zware Tour. Hij doet alles, maar ik moet het natuurlijk nog wel aan elkaar rijden. Grand Prix is gewoon gezeik op een vierkante millimeter, zeg ik altijd hard lachend. Of het gaat lukken zullen we zien. Ondertussen geniet ik gewoon van mijn paard die ik al twaalf jaar heb, maar kijk ik ondertussen ook naar een opvolger”, besluit Maarten zeer gedreven. (CdB)

Foto: Digishots

 

Anky van Grunsven KNHS Trainersseminar Dressuur 2020 © DigiShots

Drie Olympiade-amazones gaven vandaag talentvolle jeugdruiters les tijdens het KNHS trainersseminar in Ermelo. Ze gingen met elkaar in gesprek om te zien wat de overeenkomsten en verschillen zijn van hun trainingsmethoden. Maar Anky van Grunsven (drievoudig Olympisch kampioen), Coby van Baalen (Olympisch zilveren medaille winnaar) en Imke Schellekens-Bartels (tweevoudig deelnemer en zilveren medaille winnaar van de Olympische Spelen) hadden eigenlijk heel veel overeenkomsten. Hierbij even de meest spraakmakende uitspraken:

  • Imke: “Een OS, WK of EK is maar voor weinigen weggelegd. De weg ernaar toe moet dus wel mooi zijn, anders heb je nooit voldoening. Een ruitersportcarrière bestaat misschien wel uit meer diepte- dan hoogtepunten. Zorg dus dat die weg ernaar toe plezier geeft. Ik denk dat ik nu wel meer geniet dan toen ik in het team reed, omdat ik nog bewuster samen met mijn paard bezig ben.”
  • Coby: “De Olympische Spelen zijn zo beladen; het geeft je de kennis om vooral bij jezelf te blijven.”
  • Anky: “Paardensport is een lifestyle. Je denkt er altijd over na hoe iets beter kan. Leren is het doel. Er zijn geen beperkingen als je de juiste insteek hebt. Zie geen beren op de weg. Als het linksom niet gaat, probeer het dan rechtsom. Wees creatief!” Coby vult aan: “Je bent altijd bezig je plan aan te passen aan je paard, zodat het verbetert.”
  • Coby over de juiste mentaliteit: “Ik weet nog goed dat we lang geleden een belangrijke wedstrijd hadden in Zuidlaren. Er waren eigenlijk alleen maar springwedstrijden en er was één ochtend dressuur. Voor de dressuurruiters was er bijna geen mogelijkheid om fatsoenlijk los te rijden. Iedereen klaagde erover. Behalve Anky, die reed met alle springruiters mee op de linker- of rechterhand en deed al haar oefeningen op de hoefslag.” Waarop Anky zegt: “Ik vind het zonde om energie te verspillen aan de verkeerde dingen.”
  • Anky: “Iedereen heeft zijn eigen manier van trainen. De vraag is altijd; welk stukje kun jij gebruiken voor jouw training?”
  • Coby: “Iedereen die succes heeft, heeft een systeem. Bewust of onbewust.”
  • Imke: “Kijk wat werkt of niet werkt, door trial and error.”
  • Anky: “Als je niks wil veranderen tijdens het rijden, geef dan ook geen hulpen, totdat je wat anders wil. En begin een oefening altijd op de makkelijke hand voor het juiste gevoel.”
  • Coby: “Ik laat de ruiter vaak de onderarm even ontspannen, door de combinatie te laten denken aan überstreichen. Dit om te kijken of het paard niet te veel op de hand steunt.”
  • Imke: “Ik stel altijd veel vragen aan mijn leerlingen om ze zelf na te laten denken en voor een stukje bewustwording.” Of zoals Anky al aangaf: “Ik ben een ‘vragende coach’.”
  • Anky: “Voordat je aan de pirouettes begint, moet je eerst een goede volte van acht meter kunnen rijden. Waarbij je paarden recht is en dus niet bijvoorbeeld over de buitenschouder of door je binnenbeen valt.”
  • Imke antwoordt op de vraag of je een probleem in de oefening oplost of juist eerst de basis aan moet pakken: “Ligt het probleem in de basis dan pak je die eerst aan. Zo niet, dan kun je het in de oefening zelf oplossen.”
  • Anky: “Zorg dat je de houding van je paard kunt afwisselen en kijk wat ruiter en paard aankunnen. Niet elke combinatie moet je laag, diep en rond laten rijden.”
  • Anky: “Simpele overgangen tussen stap en draf geven al een heel goed beeld van de africhting van je paard. Vertrekt het paard direct op de hulpen en komt het ook weer meteen netjes terug op de hulpen. Daarbij moet het paard in dezelfde houding kunnen blijven.”
  • Imke: “Rijd niet alleen maar voorwaarts, maar ook eens terug.”
  • Anky: “Als je niet in staat bent een fout te maken, ben je tot niets in staat. Je moet fouten durven maken, om er van te kunnen leren. Heel veel les vind ikzelf dan ook niet fijn. Je moet zelf leren voelen en uitproberen. Dat is belangrijk voor je ontwikkeling. Als het mis gaat of als het juist lukt, leer je er veel meer van dan van iemand die alles aan de kant voor je voorkauwt. Uiteraard ligt het  wel aan het niveau van de ruiter.”

Als laatste verscheen Marlies van Baalen voor het eerst weer in de ring, na de val van een paard in september waarbij ze haar heiligbeen brak: “Voor de eerste keer verschijnen we weer in het openbaar en het is echt een feestje”, glundert de amazone. Tijdens het rijden van Ben Johnson (v. Johnson) die alle Grand Prix oefeningen beheerst, nam ze het publiek figuurlijk mee op het paard. Ze vertelde wat ze onder haar voelde en hoe ze het oploste. Bijvoorbeeld: “Hij wil niet zo goed de hoek in, dan maak ik een overgang naar stap en rijd ik juist extra diep de hoek door. Dit herhaal ik totdat hij het begrijpt.” Ook liet ze het schakelen in de piaffe en passage zien. Ik denk dat het publiek en ook Marlies niet kan wachten om weer in de wedstrijdring actief te zijn. (CdB)

Foto: Digishots

 

 

0 12697

Vincent van Gasselt reed begin dit jaar naar een winnend debuut in de Grand Prix met Delacroix (v. Dancier) die dit jaar pas tien wordt. Hij rijdt de eigenzinnige ruin nu bijna vijf jaar en samen hebben zij een hele bijzondere band, waarbij Delacroix heel veel zelf mag bepalen.

“’Dellie’ zoals ik hem op stal noem, kwam ik vijf jaar geleden tegen op een veiling in Duitsland en ik was op slag verliefd. We waren ook naar de kijkdagen geweest en ik zag meteen dat het een bijzondere was. Niet alleen qua beweging, al kan hij dat ook heel goed, maar ook zijn karakter was en is apart. Ik zag dat het geen allemansvriend was, maar dat hij erg op zichzelf was. Ik hou van dat soort paarden, dat maakt het voor mij bijzonder. Gelukkig werd hij aangekocht door zijn huidige eigenaar voor wie ik hem mag rijden.”

Bos of bak?

“Hij is erg gericht op mij en komt ook alleen naar mij toe. Omdat hij altijd heel heet en gevoelig is, ben ik met hem begonnen in het bos te rijden. Dat hebben we de afgelopen vijf jaar heel veel gedaan. Eigenlijk heb ik hem alles geleerd in het bos. Van de wissels tot de piaffe. Het is zelf zo dat als ik opstap, dat hij bepaalt of we in de bak of in het bos gaan rijden. En als ik klaar ben met rijden, stap ik af en stap ik hem aan de hand uit. Dat doe ik overigens met al mijn paarden. Klaar is klaar en dan stap ik ook af. Hij volgt mij dan en doet  dan zelf met zijn achterbeen het hoofdstel af, als ik het niet snel af haal. Dan loopt hij los zonder hoofdstel achter me aan. Op wedstrijd is dat wel eens lastig, dan moet zo snel mogelijk het hoofdstel af en het halster om. Ik kan hem dan natuurlijk moeilijk zonder hoofdstel achter mij aan laten lopen.”

Allang in de gaten

“Als ik een ander paard rijd, volgt hij me altijd. Maar ik moet zeggen, ik hem ook. Als ik even tussendoor stap, kijk ik waar hij is, dan heeft hij mij allang al in de gaten. Ik heb nog nooit zo’n band met een paard gehad, echt onbeschrijflijk. Ik heb naast Dellie nog zo’n vijftien paarden onder het zadel, want ik run mijn eigen trainingsstal en ik geef ook veel lessen. Het leukste vind ik om de paarden op te leiden. Daarna worden ze verkocht. Al hou ik ze het liefste voor de sport, maar ja, je moet ook wel eens wat verkopen. Ik heb eigenlijk alleen maar lieve en goede paarden staan. Onder andere ook een zevenjarige Johnson die ik wel als opvolger van Dellie zie.”

Coby en Emmelie

“Mijn basis heb ik geleerd bij Coby (van Baalen red.) en ik ben haar ik heel dankbaar. Zij is echt mijn mentor en vriendin. Ik leerde van haar dat als een paard goed gaat, het te belonen en als het niet goed gaat, het rustig te herhalen. Zo’n anderhalf jaar geleden toen ik net Prix St. Georges startte met Dellie, benaderde Emmelie (Scholtens red.) mij. Zij zag dat Dellie ook heel sensibel was, net zo als bijvoorbeeld haar Apache was. Zij weet heel goed om te gaan met deze gevoelige paarden. Sinds dat ik met Dellie bij haar les is het in een stroomversnelling gegaan.”

Kwaliteit is niet belangrijkste

“Als je Grand Prix wil rijden, moet je meer met je paard hebben dan alleen maar het trainen of proefjes rijden. Je moet een echte band opbouwen. Als het paard dan aangeeft dat het op die dag even niet gaat, weet je dat je niet door moet zetten. Ik weet gerust wel dat je er niet alleen met suikerklontjes komt, maar voor mij geldt; het liefste zoveel mogelijk wel. Je hoort veel ruiters en amazones praten over de kwaliteiten van hun paard, maar dat staat bij mij met Dellie niet boven hoeveel ik van hem hou”, besluit Vincent overtuigt. (CdB)

Nog maar een paar puntjes en dan mogen Edith Blok en tuigpaard Urzoy (v. Jonker) over naar het ZZ-Zwaar. Op zich niet zo bijzonder, ware het niet dat Urzoy ook in de manegelessen loopt, waar mensen met een beperking rijden. Daarbij liep Urzoy tot zijn twaalfde alleen maar voor de wagen en hebben ze binnen zes jaar dit niveau bereikt.

Met een grijns van oor tot oor vertelt Edith dit bijzondere verhaal: “Voor onze manege ‘De Blijde Ruiters’ voor mensen met een beperking zochten we een paard voor onder het zadel, maar ook voor voor de wagen. Ruiters die te zwaar zijn, kunnen we op deze manier toch met een paard laten rijden. Zo kwam Urzoy op ons pad. Ik ging op zaterdag kijken en maandag stond hij al op de manege.”

Oogkleppen

“Hij liep ZZ voor de wagen, maar met rijden kon dat ik het begin alleen met oogkleppen. En hij kende alleen stap, draf en galop. Natuurlijk keek ik met het oog voor onze ruiters, maar ik wist ook dat het mijn bijrijdpaard zou worden. Alle paarden op onze manege worden namelijk ook door de instructeurs gereden om ze te gymnastiseren en zo langer plezier van ze te hebben. Toen ik de eerste keer op Urzoy zat, dacht ik wel ‘Jeetje, moet ik met dat karrepaard gaan rijden?’. Hij was erg recht, maar zat wel heerlijk. Ik kan na zoveel jaar, wel goed inschatten of het wat voor het manegewerk zou zijn en had daar een goed gevoel bij.  Daarbij liep hij super voor de wagen, dus precies wat we zochten.”

Tien keer

“We zijn in de M2 begonnen, dat was het hoogste dat ik voor Urzoy gereden heb. Ik start niet zo veel met hem, want hij heeft natuurlijk een druk programma en ik moet vervoer huren en een chauffeur regelen. Toch wisten we na zo’n tien wedstrijden in elke klasse de punten bij elkaar te rijden voor de volgende klasse. En dat met twee tot drie keer trainen per week!”

Lion

Urzoy of eigenlijk Lion zoals wij hem noemen, omdat hij gesponsord is door de Lion Club, blinkt verder uit in zijn pirouettes en wissels. We werken voornamelijk aan de verzameling. Mijn droom is om met hem een puntje in het ZZ-Zwaar te rijden. hoe lang hij het vol houdt, want hij is nu 19, zien we wel. Een paard geeft zelf aan wanneer het genoeg is en daar luisteren we naar.”

Wil je meer weten over deze bijzondere manege? Kijk op www.blijderuiters.nl. (CdB)

Foto: Wendy Schipper

 

 

Dameszadelclub Fleurop gaf gisteren tijdens IICH Groningen een fantastische show. Het zestal Friese paarden met hun, in prachtige blauwe jurken geklede, amazones reden een kür op classic rock muziek.

Pauline Fleurop reed, zoals altijd, voorop en vertelt enthousiast: “Nog steeds ben ik zenuwachtig voor de show. Het is toch een hele verantwoordelijkheid, want je moet wel de goede kant op rijden. Dat ging goed en het publiek was heel enthousiast.  We hadden een ‘molenwiek’ als figuur erin en dat is best moeilijk, maar geef een heel mooi effect.”

Commandant te paard

“Het was op het laatste moment nog best spannend, want één van onze amazones was ziek en viel uit. Toen moest onze commandant op het paard van de deelnemer die ziek was en vanaf het paard de commando’s geven. Maar het is allemaal heel goed gegaan!”

Recht zitten

“We rijden wel vaker shows. Onze mooiste show was tijdens de Stormruiter, dat was echt heel indrukwekkend. Vaak hoor je achteraf van de mensen ‘Wat zagen jullie er mooi uit’ en ‘Wat is het toch knap in zo’n dameszadel’. Het is natuurlijk echt iets aparts en heel anders dan met een gewoon zadel. Sommige mensen kennen het ook helemaal niet. Het is wel even wennen, je moet even je evenwicht zien te vinden. Belangrijk is dat je recht blijft zitten en niet één heup naar voren doet.”

Cane

“Als je met beide benen aan de linkerkant zit, kun je aan de rechterkant van het paard geen beenhulpen geven. Aan die kant kun je dan een zweepje in je hand nemen, maar sommige paarden worden daar een beetje heet van. Voor die paarden bestaat een dikkere leer omklede stok, waarmee je tegen het paard kunt duwen, net als je been. Deze stok heet een cane.”

Nieuwe leden

“Onze club bestaat al sinds 1992 en we zitten net over de Afsluitdijk in Friesland. Mochten er mensen geïnteresseerd zijn en ook een kennis willen maken met rijden in het dameszadel, kijk dan op onze site www.dameszadelclubfleurop.nl. We zijn nog op zoek naar nieuwe leden”, besluit de gedreven amazone. (CdB)

Foto: The Folkertsma

Jasmien de Koeijer - Esperanza jumping amsterdam
Jasmien de Koeijer - Esperanza Jumping Amsterdam 2019 © DigiShots

De vierde en laatste selectiewedstrijd in de Kingsley Future Cup voor U25 won Jasmien de Koeyer afgelopen zaterdag met haar Esperanza (v. Desperados). Daarmee verzekerde de winnares van vorig jaar zich op een finaleplaats tijdens Jumping Amsterdam. In deze finale op 25 januari rijden de Kingsley Future Cup U25-finalisten een kür op muziek.

De strijd om de startplekken was hevig en inmiddels is bekend wie er op dit prestigieuze evenement in de finale van de Kingsley Future Cup U25 rijden. En dat zijn naast Jasmien:

Carlijn Huberts met Watoeshi (v. Rousseau)

Thalia Rockx met Verdi de La Fazenda (v. Florett As)

Mercedes Verweij met Four Seasons (v. Fürst Piccolo)

Jeanine Nekeman met Vlingh (v. Flemmingh)

Marijke Van Giesen Esther SVN (v. Voice)

 

De Kingsley Future Cup voor Zuid-Europese Barokke types kende een hevige strijd tijdens de laatste selectiewedstrijden. Inmiddels zijn de finalisten bekend. Deze finalisten rijden mee tijdens de finale-clinic van Annemarie Brouwer op Jumping Amsterdam.

Finalisten

In deze clinic krijgen zij les van Annemarie, die expert is op het gebied van het trainen van Zuid-Europese Barokke type paarden. De drie combinaties die mee mogen rijden, zijn:

– Gwendelyn Vollebregt met BS Bucefalo XL

– Berber van der Meer met Habaro (foto)

– Gina Jansen met Bienvenido LXXXIV

Super afsluiter

Annemarie Brouwer kan niet wachten tot het zover is: “Met de combinaties die zich geselecteerd hebben, wil ik heel graag laten zien dat het paarden kunnen zijn met ongekende mogelijkheden. Ik wil de finalisten graag verder helpen. Ook hebben we een super afsluiter van de clinic; mijn dochter Kirsten zal met haar Lusitano Cesar de Massa (v. Rieto) laten zien wat je met ze kunt bereiken. Ik kijk er naar uit!”

Foto: Elsbeth Rondeel

Ook de laatste selectiewedstrijd in de Kingsley Future Cup voor Zuid-Europese barokke types won Gwendelyn Vollebregt met haar BS Buceffalo XL. Dit keer in Kootwijkerbroek. Eerder won ze al in Kronenberg en Pijnacker.

Het zou wel heel gek zijn als Gwendelyn zich hiermee niet geselecteerd heeft voor de finale-clinic van Annemarie Brouwer tijdens Jumping Amsterdam. De eindstand zal begin volgende week op deze website te vinden zijn. Enthousiast vertelt Gwendelyn: “Het ging echt hartstikke lekker, eigenlijk met losrijden al.”

Les via Whatsapp

“Via videobellen via WhatsApp heeft mijn instructrice, Jeanine Nieuwenhuis, mij geholpen. We hadden de oortjes ermee verbonden en mijn moeder stond te filmen. Dat was super fijn. Het was alleen jammer dat de twee diagonalen met de uitgestrekte draf door taktfouten de mist in gingen, want dit kan hij eigenlijk heel goed. Wel hadden we achten voor enkele galoponderdelen en het halthouden. Daar hadden we juist op geoefend, om hem meer gesloten halt te laten houden. Het is met hem belangrijk dat ik hem wel aan mijn been houd en op lengte, dat ging goed.”

Contact

“Ik heb ‘Alano’ zoals we hem op stal noemen nu 2,5 jaar en hij is zelf acht jaar. Dat hij kwam kon hij nog niets. Het leuke is dat ik nog steeds contact heb met zijn oude Spaanse eigenaar. Hij heeft ook de vader van Alano. Alano heb ik zelf ook en beetje Spaanse pas geleerd, echt grappig.” (CdB)

Foto: Sanne Wiering

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,746FansLike
0VolgersVolg
7,009VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer