Blog Doordraver: ‘Geluk’

Blog Doordraver: ‘Geluk’

0 809
‘De reclamefolders vallen weer in grote aantallen in de brievenbus. Glimmende kleding, stemmig zwart. Dit alles voor de komende feestdagen. Het Geluk en Grote Genieten, aldus de glossy blaadjes.’

Glitterrandje

‘Genieten moeten we, langdurig en als het enigszins kan constant. Genieten is verplicht. Wie niet geniet is een loser, een sneu typetje in onze grote GenietWereld. Bling bling en glitter maken ook steeds meer hun opwachting in onze eerst zo sobere paarden-wereld. Laarzen met een glitterrandje,  opgepimpte jasjes, ik heb zelfs al een zweep met een nepdiamant-je gespot. Dat mept zo glamoureus weg. Frontriemen liggen tegenwoordig achter slot en glas in de ruitersportwinkel. Ze zijn zo rijk voorzien van Swarovski’s dat het roofgoed is geworden.’

Bevoorrecht

‘Hoeveel glimmertjes hebben we nodig om gelukkig te worden?
Wie een ander naar geluk vraagt hoort natuurlijk over relaties, trouwen en het krijgen van kinderen. Een baan, een promotie misschien. Geluksmomenten die je je hele leven meedraagt. Wie de paardensport beoefend is bevoorrecht. Nee, de geluksmomenten rijgen zich ook dan niet als dagen aaneen. Geluk zit ‘m in ervaringen, in ogenschijnlijk kleine gebeurtenissen waarin je hart een sprongetje maakt en die je nooit meer vergeet.’

Diep gelukkig

‘Toen ik met mijn vader met een geleende paardentrailer op weg was om mijn eerste eigen paard op te halen realiseerde  ik mij, zittend in die auto, dat ik die dag diep gelukkig was. Dat mijn droom na jarenlang wensen en smachten binnen een paar uur in vervulling zou gaan. Dat ik voortaan intens blij de mestvork zou hanteren om de Eigen Mest op te ruimen.  Enorm vergenoegd stelde ik vast vanaf nu nooit meer te kunnen uitslapen.’

Eigen paard

‘Je kunt blij worden van een oefening die na lang klungelen en paardje-in-de-weg-zitten eindelijk lukt. Van het begeerde winstpunt. Van die eerste gewonnen deken. De foutloos gesprongen brede oxer. De schone box. Denkend aan geluk rijd ik in een Goois bos op dat eerste eigen paard. Het is een grauwe en mistige winterdag.  IJskoud en windstil. De geur van natte bladeren en rottend hout. Hooggezeten kijk ik net over de mistdeken heen. Ineens staar ik in grote bruine ogen omhuld door diepzwarte wimpers. Enorme sidderende oren die de rijp erop doet trillen. Automatisch houd ik mijn adem in, het paard staat als vanzelf stil. We kijken samen verwonderd naar die ree die doodstil tegenover ons staat. Die paar seconden, ze maken een levenslange indruk.’
‘Ik wens u voor het komende jaar  veel zulke momenten.’

 


Doordraver schrijft voor Hoefslag Magazine maandelijks een column. Uit een serie van een aantal jaren geleden, plaatsen we enkele columns als blog op de website.

 Foto: Shutterstock

Reacties