Juridisch: Paard doorverkocht vóór aankoopkeuring. Mag dat?

Juridisch: Paard doorverkocht vóór aankoopkeuring. Mag dat?

0 4144

Iedere maand bespreken we op onze site een juridische vraagstelling uit de praktijk. In deze aflevering bespreekt juriste Kim Voskuilen de volgende vraag:

Je hebt na een lange zoektocht eindelijk je nieuwe topper gevonden. Het enige dat nog rest is een aankoopkeuring en dan is hij echt van jou. Je koopt het paard dus onder de voorwaarde dat hij goedgekeurd wordt. Maar wat spreek je dan eigenlijk precies af? En kan de verkoper het paard nog aan iemand anders verkopen voor de keuring?

Recent werd via Hippisch Loket een vraag gesteld over dit onderwerp. Iemand had een paard gekocht onder de voorwaarde dat het paard goedgekeurd zou worden. Echter, tussen de koop en de keuring bleek de verkoper het paard al aan iemand anders te hebben verkocht. Nu stond zij met lege handen en wilde weten of zij nog iets kon beginnen tegen de verkoper.

Tegenwoordig koopt bijna niemand meer een paard zonder het paard eerst te laten keuren. Dus nadat je het paard een keer of wat uitgeprobeerd hebt, spreek je met de verkoper af dat je het paard koopt, maar dan moet het paard wel klinisch en röntgenologisch goedgekeurd worden. Vaak zit er nog een korte periode tussen jouw besluit om het paard te kopen en de keuring. Waar moet je op letten in zo’n situatie?

Overdracht eigendom

Om een paard in eigendom over te kunnen dragen aan een ander, moet voldaan worden aan een aantal voorwaarden. Er moet sprake zijn van een titel, levering en beschikkingsbevoegdheid. Bij titel moet je denken aan de koopovereenkomst: dat is de basis van de overdracht van de eigendom. De levering is de wijze waarop de eigendom wordt overgedragen. Veelal gebeurt dat door machtsverschaffing: het paard wordt letterlijk aan de nieuwe eigenaar gegeven.

Beschikkingsbevoegdheid zegt iets over de bevoegdheid van de verkoper: is hij gerechtigd om de eigendom over te dragen. Stel dat je een zadel te leen hebt van een stalgenoot en je verkoopt dit zadel aan een ander, dan ben jij beschikkingsonbevoegd. Jij bent immers niet de eigenaar van het zadel en iets wat je niet bezit, kun je ook niet aan een ander overdragen.

Opschortende voorwaarde

Er zijn twee manieren waarop je de voorwaarde van goedkeuring kan afspreken met de verkoper. De eerste mogelijkheid is de opschortende voorwaarde. De overdracht van de eigendom komt als handeling tot stand, maar de voorwaarde van de koopovereenkomst (de goedkeuring van het paard), schort de werking op. Met andere woorden: je wordt pas eigenaar van het paard op het moment dat het paard is goedgekeurd. Je spreekt dus af dat je het paard koopt onder de opschortende voorwaarde dat het paard wordt goedgekeurd.

Ontbindende voorwaarde

De tweede mogelijkheid is de ontbindende voorwaarde. Hierbij geldt de overdracht van de eigendom meteen. Dit betekent dat je meteen eigenaar wordt van het paard, maar dat de overeenkomst automatisch wordt ontbonden wanneer het paard wordt afgekeurd. Je spreekt dan af dat jij het paard koopt onder de ontbindende voorwaarde dat het paard wordt afgekeurd. Je wilt immers het paard niet kopen als het wordt afgekeurd.

Nu vraag je je waarschijnlijk af wat het uitmaakt of je een koopovereenkomst onder opschortende of ontbindende voorwaarde sluit. Het grootste verschil is de beschikkingsbevoegdheid van de verkoper. Bij opschortende voorwaarde is en blijft de verkoper eigenaar van het paard totdat het paard is goedgekeurd. Dit betekent dat de verkoper bevoegd is om het paard ook aan een ander te verkopen. Hoewel hij hiermee jullie overeenkomst schendt (verbintenisrechtelijk), mag hij dit, als eigenaar zijnde, doen (goederenrechtelijk).

Bij ontbindende voorwaarde word jij als verkoper meteen eigenaar. Dit gebeurt ook vaak bij de koop van huizen: je koopt het huis onder de ontbindende voorwaarde van financiering. Krijg je de financiering niet rond, dan wordt de koopovereenkomst ontbonden. Doordat jij meteen eigenaar wordt, is de verkoper niet meer beschikkingsbevoegd om het paard aan een derde te verkopen.

Derdenbescherming

Wanneer een verkoper het paard toch verkoopt, terwijl hij dit niet kan/mag, omdat hij niet meer beschikkingsbevoegd is, dan kan de derde die het paard verkrijgt een beroep doen op derdenbescherming. Als de derde het paard heeft gekocht tegen betaling en te goeder trouw was, dan zal de derde toch rechtmatig eigenaar worden, ondanks dat de verkoper niet bevoegd was om het paard te verkopen. Wat dan slechts rest is de mogelijkheid tot het instellen van een schadevergoedingsactie jegens de verkoper die door de verkoop de overeenkomst heeft geschonden.

Conclusie

Let er dus goed op wanneer je een paard koopt onder welke voorwaarde je de afspraken precies maakt. Het is verstandig om dit expliciet te vermelden en uiteraard het liefst schriftelijk. Afgezien het juridische vraagstuk, kan het risico op verkoop aan een derde worden verkleind door de keuring zo snel mogelijk in te plannen.

Omdat dit zeer complexe materie is, heb ik het in grote lijnen weergegeven. Er zijn echter meer aspecten waar rekening mee gehouden moet worden. Mocht je vragen hebben naar aanleiding van dit artikel of zelf een probleem hebben waar je hulp bij kan gebruiken, neem dan gerust contact op via hippisch-loket.nl.

Dit artikel is geschreven door Kim Voskuilen van het Hippisch Loket. Voor meer informatie kun je contact opnemen via info@kimvoskuilen.nl of bezoek de website: www.hippisch-loket.nl.

Foto: Remco Veurink

Reacties