Column Ben Horsmans (24 feb)

Verlossing

‘Op een avond word ik op een manege aangesproken door een verontruste paardeneigenaar. Mensen vragen mij vaak een second opinion.

In dit geval ging het om een paard dat op drie benen stond. Na een korte ondervraging van de ziektegeschiedenis (anamnese) bleek dat het paard een week eerder was aangetroffen met een spijker in de voet. De eigenaar had de spijker verwijderd en verder niet stilgestaan bij de ernst van de situatie. Na enkele dagen was de toestand van het paard sterk verslechterd. Een collega dierenarts was geraadpleegd. Ondanks medicijnen ging het dier nauwelijks vooruit. Mijn mening werd gevraagd. De spijker was op de meest gevaarlijke plaats binnengedrongen: halverwege de straal. Het paard had veel pijn en kon absoluut niet staan op de voet. Uit onderzoek en röntgenfoto´s bleek dat het steekkanaal door de diepe buigpees, door de slijmbeurs van de hoefkatrol uiteindelijk in het hoefgewricht terecht gekomen was. Dat verklaarde de pijnlijkheid: een infectie tot in het hoefgewricht. Twee onafhankelijke klinieken en ik kwamen unaniem tot de conclusie dat een dergelijke, ernstige nageltred weinig kans van slagen heeft. Het is eigenlijk alleen succesvol te behandelen als het paard direct na het ontstaan op de operatietafel wordt onderzocht en geholpen. De behandeling zou een langdurige, pijnlijke en kostbare aangelegenheid worden. Er bleef niets anders over dan de eigenaar op de hoogte te brengen. De conclusie was het dier niet langer te laten lijden. Ook voor een dierenarts is het euthanaseren van een dier niet makkelijk. Toch krijgen wij er regelmatig mee te maken, meer dan wie dan ook. Bij het euthanaseren van een paard dat verder volledig gezond is, komt veel emotie en psychologie kijken. Ik bracht het paard onder narcose, hij had een pluk gras in de mond. Dit laatste beetje willen we hem toch niet ontnemen, zei de eigenaar. De opvang van dier en betrokken mens(en) is een van de taken die we in onze veterinaire opleiding niet echt geleerd hebben, maar in de praktijk wel moeten beheersen. Geen eenvoudige opgave. Een schrale troost is dat het dier is verlost uit zijn lijden.’

Ben Horsmans