Column Karin Retera (20 jan)

Omgekeerde wereld

‘Binnenkort zal in de Brabanthallen in Den Bosch traditiegetrouw de hengstenkeuring van het KWPN plaatsvinden. Een jaarlijks terugkerend festijn dat vele bezoekers uit binnen- en buitenland in de verleiding brengt om een kijkje te nemen in de keuken van onze sportpaardenfokkerij.

Naast de aanwijzing van de meest interessante, jonge hengsten voor het verrichtingsonderzoek, maken diverse shows deel uit van het programma, evenals de finales van de GMB hengstencompetitie. De rubrieken voor de jonge hengsten zijn in het kader van verplichting tot deelname doorgaans goedgevuld, maar het animo voor de hogere klassen is, met name in de dressuurrubrieken, meestal niet erg groot. Voor mij is dit de omgekeerde wereld. Het KWPN stelt als doel het voortbrengen van paarden die in staat zijn om op het hoogste niveau te presteren en meer in huis hebben dan een mooi exterieur en leuk kunnen lopen. Het lijkt mij dan ook heel wenselijk dat met name de vaderdieren zich daarin bewijzen. In de huidige situatie is het echter zo dat als een hengst zich twee keer gemanifesteerd heeft in de competitie, de sportprestaties naar het tweede plan verwezen worden. Slechts een handvol eigenaren steekt tijd, geld en moeite in de verdere opleiding van de hengst en is bereid daartoe een topruiter in de arm te nemen. Ik vind dat het stamboek eigenaren zou moeten stimuleren om hun hengsten verder op te laten leiden, eventueel met financiële ondersteuning. Het zal heus niet zo zijn dat ze allemaal uitgroeien tot top internationale dressuurpaarden, maar verdienstelijk presteren op Lichte Tour-niveau geeft allicht meer informatie dan alleen deelname aan jonge paardenrubrieken. Een hengst die zelf presteert, heeft meer kans om nakomelingen te leveren die presteren, zeker als de gespecialiseerde dressuurpaardenfokkerij meer gestalte gaat krijgen. Hiermee komen we aan een ander punt en dat is de voorlichting naar de fokkers. Zij zullen moeten gaan begrijpen dat de accenten voor een prestatiepaard verder liggen dan een mooi plaatje met een spectaculair voorbeengebruik. Laten we hierin vooral geen voorbeeld nemen aan onze oosterburen, waar een voormalige wereldkampioen bij de jonge paarden inmiddels wel bewezen heeft juist niet de gewenste prestaties voort te brengen.’

Karin Retera